Οι σκέψεις και οι διαστάσεις της προσωπικότητας...

Δεν ξέρω σε ποια διάσταση ζω εγώ .. άλλα η καλύτερη διάσταση είναι αυτή που είσθε εσείς κ. Μουμτζίδη που διαβάσατε Μαρία Τσακνή (γραφουσα και υπογράφουσα)... που πιστέψατε ότι είναι άνδρας και είναι Χρήστος Κατσαρός. 
https://www.facebook.com/groups/358492060945011/permalink/1834324570028412/

Μη μετανιώσεις για τίποτα. Ποτέ.

Έχε εμπιστοσύνη στη ζωή, ξέρει τι κάνει.
Ξέρει τι φέρνει, τι παίρνει πίσω.
Βρες μόνο τι θέλει να σου πει με τις πράξεις της.
Μη μετανιώσεις για τίποτα.
Ποτέ.
Μόνο για την αδράνεια.

Κ. Π. Καβάφης
Πηγή: anapnoes.gr

Με σκυμμένο κεφάλι....δεν βλέπεις ποτέ τι συμβαίνει γύρω σου!!!!!

Θέλεις να βάλεις την ζωή σου σε τάξη….

Αλλά σου φαντάζει αδύνατον!

Επικαλείσαι τα δεκάδες προβλήματα που εμφανίζονται…

Το ένα πίσω από το άλλο…..

Που δεν σε αφήνουν να ηρεμήσεις…

Και να ανακτήσεις τον έλεγχο της ζωής σου!

Αναρωτιέσαι γιατί να συμβαίνουν......

Σε σένα όλα τα άσχημα!

Ποιος είναι ο λόγος…..

Να συναντάς στον δρόμο σου αχάριστα άτομα….

Που σε πληγώνουν ενώ εσύ τα δίνεις όλα!

Η απογοήτευση που αισθάνεσαι…

Μαζί με τον φόβο….

Δεν σου επιτρέπουν να σκεφτείς ψύχραιμα!

Να δεις την πραγματικότητα….

Που «επιβάλλει» να γίνεις καλύτερος εσύ….

Όχι ο κόσμος!

Να "κοιτάξεις" μέσα σου….

Οι πεποιθήσεις δημιουργούν τα γεγονότα και όχι αντίστροφα

Οι πεποιθήσεις δημιουργούν τα γεγονότα και όχι αντίστροφα.

Αν διέρρηξαν το σπίτι μας, για παράδειγμα, εμείς δημιουργήσαμε αυτήν την πραγματικότητα.

Δε μας "συνέβη", απλά εμείς το κάναμε να συμβεί.

Το προσελκύσαμε στη ζωή μας επειδή αντανακλά ότι ο κόσμος είναι ένα επικίνδυνο μέρος, ότι δεν είμαστε ασφαλείς ούτε μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, ότι οι άνθρωποι είναι βασικά άπληστοι, ότι μένουμε σε μια άσχημη γειτονιά ή ότι αισθανόμαστε ενοχή για τις υλικές μας ιδιοκτησίες.

Όποιες κι αν είναι οι αιτίες, έχουμε υποχρέωση να μάθουμε από το γεγονός.

Να μην του επιτρέψουμε να δυναμώσει τις πεποιθήσεις οι οποίες το έκαναν να εμφανιστεί, αλλά να μάθουμε για τους εαυτούς μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι οι σκέψεις μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας.

Maria Pinoti

Πηγή: facebook.com

Η καλύτερη απόδειξη της βλακείας είναι......ο τζάμπα μάγκας!!!!!

Εμφανίζεται από το πουθενά!

Δεν τον ξέρεις!

Ούτε τον έχεις ματαδεί στην ζωή σου!

Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να εκφράσει, αμέσως……

Την χειρότερη γνώμη για σένα….

Χωρίς καν να σε γνωρίζει!

Ψάχνει οπωσδήποτε τρόπο να σε υποτιμήσει!

Η δουλειά σου λοιπόν…..

Είναι μια καλή αφορμή!

Βλέπει μπροστά του τον «ουρανοξύστη» που έχεις «χτίσει»….

Αλλά σε βγάζει άχρηστο.....

Αφού  η πόρτα της ταράτσας, όπως υποστηρίζει…..

'Επρεπε να είναι  ΕΝΑ χιλιοστό μεγαλύτερη!!!!!!!

Εσύ εκστασιασμένος…….

Παρακολουθείς την «παράσταση»…

Ενός τυχάρπαστου  τύπου….   

Που δηλώνει την ανικανότητα σου…..

Ζητώντας ταυτόχρονα εξηγήσεις…….

Επειδή τόλμησες να δημιουργήσεις…

Χωρίς την άδεια του!!!!!!

Γι’ αυτό απαιτεί αγενέστατα και επιτακτικά……

Να απολογηθείς  για το «ατόπημα» σου!!!!!

Εν ολίγοις…

Απορεί  ο ανεκδιήγητος…….

Πως πήρες το θάρρος…..

Να  πρωταγωνιστείς στην δική σου ζωή…

Χωρίς να τον ρωτήσεις!!!!!!!

Το παράλογο της ιστορίας…..

Το έχεις ήδη καταλάβει!

Ο λόγος για τον οποίο γίνεται σου ξεφεύγει!

Απλό!

Θέλει να γίνει χαλίφης….

Στην θέση του χαλίφη!!!!

Να αποδείξει πως είναι  καλύτερος από σένα…..

Και ότι έχεις καταφέρει  το οφείλεις…..

Στην απουσία του!!!!!!!! 

Τώρα όμως που ήρθε……

Θα μπουν τα πράγματα στην θέση τους!!!!

Θα σε κάνει να  καταλάβεις πόσο λάθος είσαι…….

Αναγκάζοντας……

Να υποκλιθείς στην ανωτερότητα του!

Θα σου υποδείξει επιτέλους…..

Τον σωστό δρόμο να ακολουθήσεις……

Τον οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορείς…..

Να επιλέξεις  μόνος σου!!!!!

Μην αναρωτιέσαι….

Αν δεν σου αρέσει το τέλος...κάνε μία νέα αρχή!

Ποια είναι η στιγμή που σκέφτεσαι ποιος πραγματικά θέλεις να είσαι;
Ναι. Κάθε φορά που ένα κεφάλαιο της ζωής σου κλείνει. Όταν κάτι τελειώνει.
Και όλα τα κεφάλαια της ζωής κάποτε τελειώνουν. Είναι σημαντικό να το αναγνωρίσεις αυτό και να το αποδεχτείς – αν θέλεις να προχωρήσεις.
Κλείνοντας την πόρτα, γυρίζοντας σελίδα, πηγαίνοντας μπροστά…Δεν έχει σημασία πως θα “βαφτίσεις” αυτή τη φάση της ζωής. Σημασία έχει ότι αφήνεις το παρελθόν εκεί ακριβώς που ανήκει, ώστε να μπορείς να κάνεις το καλύτερο δυνατό για να ζήσεις τη ζωή που έχεις να ζήσεις. 
Αυτό το τέλος που έζησες δεν είναι το ΤΕΛΟΣ, είναι ένα ξεκίνημα της ζωής με έναν άλλο τρόπο. Είναι μια μετάβαση από μία φάση της ζωής σου σε μία άλλη.
Εδώ, θα βρεις δέκα φράσεις που θα σε βοηθήσουν να κάνεις μια νέα αρχή, με δύναμη, με το να είσαι στο “εδώ και τώρα” και έχοντας θετικές πεποιθήσεις.

Είσαι μόνος γιατί....ξέρεις τι θέλεις!!!!!

Της Λένας Καρασάββα

'Ολοι έχουν άποψη!

Ορισμένοι την υποστηρίζουν με ακλόνητα επιχειρήματα!

Δεν τοποθετούνται επιπόλαια ή βιαστικά…..

Ούτε παρασύρονται από άλλους!

Εκφράζουν με κάθε ειλικρίνεια…..

Τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους……

Χωρίς να υπολογίζουν κόστος!

Είναι λογικό…..

Να μην βλέπουν όλοι τα πράγματα…

Από την ίδια οπτική γωνία…..

Γι’ αυτό……

Δεν απαιτείς από κανέναν να συμπορευτεί μαζί σου!

Το μοναδικό που θέλεις είναι…….

Να σέβεται τον τρόπο που επιλέγεις να ζήσεις…..

Χωρίς να επιχειρεί να σε αλλάξει!

Να κατανοεί πως αυτός……

Που εμμένει σε συγκεκριμένες απόψεις για την ζωή……

Δεν είναι πεισματάρης……

Ούτε εγωιστής!

Απλώς τα βιώματα…..

Όλα είναι θέμα επιλογής

Γράφει ο Δημήτρης Νομικός

Φύσαγε δυνατά απέξω και θορυβήθηκα πολύ καθώς αυτό το βουητό μου αποσπούσε την προσοχή. Είχα τα δικά μου θέματα να σκεφτώ, και όλη αυτή η φασαρία δεν με άφηνε.
Όμως τίποτα γι αυτό δεν έκανα. Πίστευα πως με το πέρασμα της ώρας ο αέρας θα κατευνάσει την έντασή του και θα μπορέσω να συγκεντρωθώ. Περίμενα λοιπόν υπομονετικά, χωρίς το πρόβλημα να το λύνω, ούτε τα δικά μου να ικανοποιώ.
Και όμως, ο αέρας από έξω πλέον λυσσομανούσε. Ήταν τέτοια η έντασή του που παρέσυρε με δύναμη την πόρτα και την κοπάνησε στην κάσα της. Τρόμαξα! Φοβήθηκα! Έμεινα άλαλος με την όλη κατάσταση. Πάγωσα στη θέση μου αναλογιζόμενος τι μπορεί να συμβεί αν η πόρτα εξακολουθήσει να χτυπάει από τον αέρα. Δεν μπορεί, ο αέρας κάποια στιγμή θα κοπάσει, σκέφτηκα.
Αυτός όμως, επέμενε με όλη του τη δύναμη. Η πόρτα κοπανούσε ξανά, και ξανά και ξανά. Άρχισα να θυμώνω με όλη αυτή τη φασαρία. Εκνευρίστηκα! Τα έβαλα με την πόρτα που κόντευε να ξεχαρβαλωθεί, γιατί δεν μπορούσα καθόλου να συγκεντρωθώ και έτσι έχανα τα κομμάτια του εαυτού μου. Αυτός ο αναθεματισμένος ο αέρας! Αν η πόρτα ήταν πιο βαριά, ίσως να μην παρασυρόταν τόσο εύκολα, σκεφτόμουν.

Στο τρένο της ζωής, χωράνε λίγοι και καλοί. Οι πολλοί κάνουν θόρυβο.

Γράφει η Μαρίσα Παππά

Ξεκινάει η ζωή σου και αρχίζεις να μετράς τους ανθρώπους δίπλα σου.

Συνήθως είστε αρκετοί στο ίδιο βαγόνι.

Και αρχίζει το ταξίδι σας.

Συνταξιδιώτες που αποκαλούνται φίλοι, γνωστοί, συμμαθητές, γείτονες, κολλητοί.

Και πέφτεις στην παγίδα να νομίζεις ότι η ζωή σου είναι πολύ γεμάτη με τόσους ανθρώπους να σε πλαισιώνουν.

Συνεχίζεται η ζωή σου, αρχίζεις να μεγαλώνεις και αλλάζουν οι προτεραιότητές σου.

Βλέπεις ότι σιγά σιγά αρχίζει να αδειάζει το βαγόνι με τους συνοδοιπόρους σου.

Κάποιους τους έδιωξες και κάποιοι αποχώρησαν οικειοθελώς.

Όχι, μην στεναχωριέσαι.

Δεν θα σε λογοκρίνουν όλοι αυτοί, πιθανότατα ούτε και εσύ.

Απλά έτσι είναι τα πράγματα στην ζωή.

"Αδειάζεις" γιατί χαρίζεις στους άλλους...αυτά που πρέπει να κερδίζουν με το σπαθί τους!!!!

'Ερχονται στιγμές που αισθάνεσαι αδύναμος!

Νοιώθεις πως όλα είναι εναντίον σου…..

Αλλά  δεν έχεις κουράγιο να τα αντιμετωπίσεις!

Προσπαθείς να μαζέψεις τα «κομμάτια» σου….

Να σταθείς πάλι στα πόδια σου…..

Μα οι δυνάμεις σου σε έχουν εγκαταλείψει!

Ψάχνεις να πιαστείς από κάπου…..

Αλλά δεν βρίσκεις από πού!

Εκείνοι που υπολόγιζες να σε βοηθήσουν……

Δεν υπάρχουν πουθενά!

Αισθάνεσαι να βρίσκεσαι στην έρημο…

Αναζητώντας απεγνωσμένα μια όαση!

Σε πλημμυρίζει η απόλυτη μοναξιά……

Και το αίσθημα της αδικίας νοιώθεις να σε πνίγει!

Θυμώνεις για την ανεπίτρεπτη συμπεριφορά που εισπράττεις….

Η μαλθακοποίηση των αγοριών

Ίσως να ανήκω στη τελευταία γενιά αγοριών όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια στην αλάνα, την βρομιά, την αντιπαλότητα και το βουνό. Δεν υπήρχε μέρα που να μην επιστρέφω στο σπίτι βρόμικος και με εκδορές σε όλο το σώμα μου.

Ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο, ξεκινούσαμε από το πρωί τις δραστηριότητες και τελειώναμε αργά το βράδυ, ακούραστοι και ανεξάντλητοι από ενέργεια. Παίζαμε ποδόσφαιρο, ποδήλατο, καλαθοσφαίριση, κρυφτό, κυνηγητό και κάναμε κάθε λογής παιδικές μπαγαποντιές και αταξίες. Αρπάζαμε μούρα και δαμάσκηνα από τις αυλές, επισκευάζαμε μόνοι μας τα ποδήλατά μας, φτιάχναμε ξίφη από σανίδες και δόρατα από χοντρά κλαδιά και παλεύαμε μεταξύ μας.

Στο σχολείο υπήρχε αντιπαλότητα και ανταγωνισμός, μπορεί να είχε και νταήδες, αλλά μαθαίναμε να τους αντιμετωπίζουμε. Γενικά δεν ήμασταν τόσο ευαίσθητα παιδιά, ούτε παίρναμε βαριά ο,τι μας έκαναν, το ξεπερνούσαμε γρήγορα. Σήμερα θα μας χαρακτήριζαν αγροίκους και απολίτιστους.

Paulo Coelho : Κλείσε τον κύκλο! Ότι τελείωσε, άστο να φύγει..

Πάντα πρέπει να ξέρουμε πότε κάποιο στάδιο φτάνει στο τέλος του. Αν επιμείνουμε να παραμείνουμε εκεί περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, θα χάσουμε τη χαρά και το νόημα των άλλων σταδίων, τα οποία πρέπει να ζήσουμε.

Να κλείνουμε κύκλους, πόρτες, να γυρίζουμε σελίδα, να ολοκληρώνουμε κεφάλαια – δεν έχει σημασία πώς το λέμε, αυτό που έχει σημασία είναι να αφήνουμε στο παρελθόν τις στιγμές της ζωής μας που πέρασαν.

Χάσατε τη δουλειά σας; Τελείωσε μια σχέση; Φύγατε απ’ το σπίτι των γονιών σας; Φύγατε στο εξωτερικό; Η φιλία που καλλιεργούσατε τόσο καιρό εξαφανίστηκε χωρίς εξηγήσεις;

Μπορείτε να περάσετε πολύ καιρό απορώντας γιατί συνέβη αυτό. Μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας ότι δεν θα κάνετε ούτε ένα βήμα πριν κατανοήσετε τις αιτίες που έκαναν ξαφνικά σκόνη κάποια πράγματα που ήταν τόσο σημαντικά και σταθερά στη ζωή σας.