Δημοψήφισμα για το Σκοπιανό ζητά ο Πατούλης

Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ κάνει λόγο για σημαντικές παρεκκλίσεις από τις εθνικές «κόκκινες γραμμές» τις οποίες, όπως λέει, φαίνεται να παραβίασε η κυβέρνηση

Τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την επικύρωση της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ, σχετικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ, ζητά ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γιώργος Πατούλης ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση.

Δυο χρόνια από το ”ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα: Για τη δικαίωση της λαϊκής θέλησης

Άρθρο της Ν. ΒΑΛΑΒΑΝΗ με αφορμή τη δεύτερη επέτειο από το Δημοψήφισμα

Δυο χρόνια από το Δημοψήφισμα, το μεγάλο ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου 2015 παραμένει η σημαντικότερη αγωνιστική παρακαταθήκη της μεταπολίτευσης: Η στιγμή που μια εκπληκτικά μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σε συνθήκες πρωτοφανείς στην παγκόσμια ιστορία – εκλογική διαδικασία με κλειστές τράπεζες – εγκαταλείποντας στάσεις ανάθεσης ετοιμάζεται να πάρει την τύχη της στα δικά της χέρια.

Το γεγονός ότι μια βδομάδα αργότερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη στήριξη της, συντριπτικά ηττημένης, μνημονιακής «αντιπολίτευσης» εξαέρωνε τη σημαντικότερη λαϊκή στήριξη που προσφέρθηκε ποτέ σε κυβέρνηση στην πιο κρίσιμη μεταπολεμικά μάχη αντίστασης και χειραφέτησης, δε μειώνει σε τίποτα τη σημασία της λαϊκής νίκης. Κάνει ωστόσο πολιτικά αποκρουστικότερη τη μεταστροφή που ακολούθησε την άνευ όρων συνθηκολόγηση μιας κυβέρνησης που είχε εκλεγεί με ηχηρή απελευθερωτική εντολή. Και όχι μόνο πολιτικά αποκρουστική: Η λαϊκή απόφαση να μην υπογραφεί ένα καινούργιο – Τρίτο - Μνημόνιο ήταν συντριπτική και ως προς την έκταση της λαϊκής συμμετοχής. Ξεπερνώντας με άνεση το συνταγματικό όριο γνωμοδοτικής απόφασης σε δημοψήφισμα, κατέστησε τη λαϊκή βούληση απελευθέρωσης από την τροϊκανική τυραννία και τη μνημονιακή δουλεία ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΗ και ΑΝΕΚΛΗΤΗ. Ο παραμερισμός μιας δεσμευτικά εκφρασμένης λαϊκής βούλησης χωρίς οποιαδήποτε συνέπεια - η πιο τρανταχτή απ’  όλες τις περιπτώσεις παραβίασης της τυπικής και ουσιαστικής λειτουργίας της πολιτικής δημοκρατίας και νομιμότητας - άνοιξε ένα μεγάλο λογαριασμό: Μέχρι σήμερα επίσης συνταγματικά ανεξόφλητο.

Η Αγκυρα σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Άρθρο της Σίας Αναγνωστοπούλου στην Εφημερίδα των Συντακτών

AP PHOTO / LEFTERIS PITARAKIS

Η οριακή επικράτηση του «ναι» στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου στην Τουρκία, η μετά βίας και νοθείας, επομένως αμφισβητούμενη νίκη του προέδρου Ερντογάν καθιστούν το βήμα της Τουρκίας προς το μέλλον των πολιτειακών αλλαγών μετέωρο.

Ακόμα όμως πιο μετέωρο προς το μέλλον μένει το βήμα της ίδιας της κοινωνίας της Τουρκίας.

Το αποτέλεσμα αποτυπώνει αριθμητικά (51,4% έναντι 48,6%) και γεωγραφικά αυτό που με μεθοδικότητα και βαναυσότητα επεδίωξε ο ίδιος ο πρόεδρος το τελευταίο διάστημα: τον διχασμό!

Η αυτονόητη διαπίστωση στην οποία οδηγεί η γεωγραφική κατανομή του αποτελέσματος είναι αυτή της ύπαρξης μιας διχοτομημένης Τουρκίας: μια «ευρωπαϊκή» ή/και δημοκρατική ή/και κεμαλική Τουρκία των μεγάλων αστικών κέντρων και των δυτικών και νότιων παραλίων και μια «ανατολίτικη» ή/και αντιευρωπαϊκή ή/και «οπισθοδρομική» Τουρκία.

Ωστόσο, αυτή η διχαστική τομή -υπαρκτή λίγο ώς πολύ πάντα στην Τουρκία- βάθυνε απειλητικά με το δημοψήφισμα, ενώ εμπεριέχει πολλαπλές, νέες ρωγμές, οι οποίες ξεπερνούν τη γεωγραφία και ανοίγουν πληγές σε όλο το σώμα της κοινωνίας της Τουρκίας (για παράδειγμα, η Κωνσταντινούπολη ή η Αγκυρα είναι εσωτερικά διχασμένες, όπως είναι όλη η Τουρκία).

Ας δούμε λοιπόν κάποια στοιχεία που δείχνουν την ιστορικότητα αυτής της τομής, αλλά και το πώς αυτά επικαιροποιήθηκαν στη σημερινή πραγματικότητα της Τουρκίας.

Κατ’ αρχάς, ο γεωγραφικά αποτυπωμένος διχασμός της Τουρκίας δεν είναι ταξικός.

Δεν υπάρχει μια φτωχή, περιθωριοποιημένη και αμόρφωτη «Ανατολή» που είχε καταπιεστεί επί χρόνια από την πλούσια, ευρωπαϊκή και κυρίαρχη «Δύση» της Τουρκίας.

Ταξικά διαστρωματωμένες είναι και οι δύο «Τουρκίες», και μάλιστα τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει ένα πανίσχυρο «ανατολίτικο» κεφάλαιο, ενώ στα μεγάλα αστικά κέντρα οι ταξικές διακρίσεις είναι πολύ μεγαλύτερες και εντονότερες.

Ο Ερντογάν με την προεκλογική ρητορική του επικαιροποίησε σε νεοφιλελεύθερο εθνικιστικό πλαίσιο ένα ισχυρό «εθνικιστικό στερεότυπο»: αυτό της αγνής ψυχής του έθνους, της «ανατολίτικης ψυχής» του έθνους.

Μια «ψυχή» που κατά τα άλλα ηθικοποιεί και νομιμοποιεί τον αυταρχισμό και επιτρέπει τη, χωρίς αντιδράσεις από τους «προδότες», μετατροπή της χώρας σε πανίσχυρο παίκτη στο διεθνές σύστημα.

Τα προηγούμενα χρόνια ο Ερντογάν με το ΑΚΡ ξεδίπλωνε σταδιακά και σε δόσεις, λειαίνοντας μάλιστα κάπως και τη διχαστική τομή, τον νεοφιλελεύθερο εθνικισμό που διακινούσε.

Ωστόσο με το δημοψήφισμα, ο Ερντογάν επεδίωξε να γίνει ο νέος «πατέρας των Τούρκων» (τα περί «σουλτάνου» είναι άστοχες και άσχετες αναλύσεις), ο νέος Μουσταφά Κεμάλ.

Επιασε λοιπόν –όπως κάθε ακραία νεοφιλελεύθερος εθνικιστής– το νήμα από κάποια ιστορική στιγμή: από το 1919 και επανέφερε με ένταση στο προσκήνιο την ψυχή του έθνους – όπως είχε κάνει τότε ο Κεμάλ.

Μιμήθηκε τον μεγάλο αντίπαλο λοιπόν ο Ερντογάν και χρησιμοποίησε όλα του τα εργαλεία: το τουρκικό έθνος σε θανάσιμο κίνδυνο από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς.

Το πραξικόπημα αποτέλεσε το μεγάλο άλλοθι. Ομως, επειδή η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, ο Ερντογάν δεν έγινε (ακόμα τουλάχιστον) Κεμάλ, αλλά επανέφερε τα φαντάσματα μιας μακρινής εποχής στο παρόν: διχαστικά τραύματα που ελλοχεύουν μικρούς ή μεγαλύτερους εμφύλιους-εθνοθρησκευτικούς διχασμούς (Σουνίτες-Αλεβίτες), πολιτικο-ιδεολογικούς και πολιτισμικούς (κεμαλιστές-ισλαμιστές), εθνικούς διχασμούς (Τούρκοι-Κούρδοι).

Πράγματι, με το δημοψήφισμα μια άλλη, εμφανής πλέον γεωγραφική, διαιρετική τομή αποτυπώνεται και πολιτικά: αυτή της νοτιοανατολικής Τουρκίας, δηλαδή της «χώρας των Κούρδων» εναντίον της «χώρας των Τούρκων».

Το πρόβλημα της Τουρκίας ήταν και παραμένει ο εκδημοκρατισμός του έθνους-κράτους. Δεν ήταν και δεν είναι η εκ νέου, αυταρχική επινόησή του.

Ο Ερντογάν, προκειμένου να νικήσει τον «πατέρα των Τούρκων», αντί να διευρύνει δημοκρατικά το έθνος, το κατακερμάτισε με όρους Μέσης Ανατολής.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν του επιτρέπει να ξεκινήσει τις πολιτειακές μεταρρυθμίσεις από τώρα. Το πρόβλημα μετατίθεται για τις εκλογές του 2019.

Μέχρι τότε, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν ανακατατάξεις κατ’ αρχάς στον δεξιό χώρο.

Η κατάρρευση του εθνικιστικού κόμματος ΜΗΡ, οι αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΑΚΡ δεν αποκλείουν τη δημιουργία ενός νέου δεξιού, συντηρητικού κόμματος.

Από την άλλη μεριά, από την προοδευτική, δημοκρατική πλευρά, δεν είναι ορατή η ύπαρξη ενός κόμματος, ικανού να συνενώσει σε μια βαθιά δημοκρατική προοπτική αυτή την αξιοσημείωτη αντίσταση που επέδειξε η κοινωνία της Τουρκίας στον αυταρχισμό και τον νεοφιλελεύθερο εθνικισμό.

Το κεμαλικό CHP έχει ξεπεράσει τα ιστορικά του όρια.

Το μοναδικό κόμμα που θα μπορούσε να συμβολίσει τον εκδημοκρατισμό του έθνους-κράτους είναι –όσο παράδοξο κι αν ακούγεται– το φιλοκουρδικό, αριστερό HDP, με διεύρυνση της πολιτικής ατζέντας του και συσπείρωση του δημοκρατικού κόσμου της Τουρκίας.

Η Τουρκία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπως σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται όλη η περιοχή μας αλλά και η Ευρώπη.

Αναλυτές (ή πολιτικοί και πολιτικίζοντες) που θεωρούν ότι η πλήρης κυριαρχία του Ερντογάν σημαίνει σταθερότητα για την περιοχή, απλώς είναι εκτός τόπου, εκτός χρόνου και κυρίως συμμερίζονται τις «σταθερές αξίες» του νεοφιλελεύθερου εθνικισμού.

Ο Ερντογάν είναι πιθανόν –με το ένστικτο πολιτικής επιβίωσης που τον διακρίνει– να υποχρεωθεί να ξαναεπινοήσει μια ρητορική ενότητας, μια ρητορική λιγότερο αντιευρωπαϊκή και εθνικιστική.

Ολα όμως θα εξαρτηθούν από το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην ευρύτερη περιοχή και την Ευρώπη.

*Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, ιστορικός

ΠΗΓΗ efsyn.gr

Βενιζέλος: Είμαι σε εγρήγορση έως ότου μας αδειάσουν τη γωνιά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Απάντηση σε «υπερασπιστές Παυλόπουλου»

(Φωτογραφία:  Eurokinissi )

Αθήνα

Σκληρή απάντηση σε δημοσίευμα, που αναφέρεται στη θέση του ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να αντισταθεί σε ενδεχόμενο νέο δημοψήφισμα, δίνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Μεταξύ άλλων, επισημαίνει: «Όμως πράγματι δεν κοιμάμαι τα βράδια. Λαγοκοιμάμαι. Είμαι σε εγρήγορση, έως ότου μας αδειάσουν τη γωνιά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και μαζί ο τρίτος, εμφανής πλέον, εταίρος που εκφράζει την "αντιμνημονιακή" δεξιά. Αυτή με την οποία δηλώνει συγγένεια ο κ. Καμμένος. Αυτή που υπηρετεί τον κ. Τσίπρα στα κρίσιμα θέματα του βαθέως κράτους».

Ολόκληρη η ανάρτησή του έχει ως εξής:

«Τα κάλαντα των αυτόκλητων υπερασπιστών του κ. Παυλόπουλου

Η εφημερίδα «Δημοκρατία» μου έφτιαξε τα Χριστούγεννα! Κυκλοφόρησε το εορταστικό της φύλλο της παραμονής των Χριστουγέννων αφιερώνοντας μου τη μισή πρώτη της σελίδα. Το κάτω μισό είναι αφιερωμένο σε εμένα, προφανώς ως τον αντίπαλο. Το πάνω μισό είναι αφιερωμένο στο ευρωπαϊκό της πρότυπο, την κα Μαρί Λεπέν. Ευχαριστώ καταρχάς για την αντίστιξη.

Το ρητορικό ερώτημα του κάτω μισού της πρώτης σελίδας είναι «τα ...βράδια κοιμάται ο Βενιζέλος;». Εννοεί ότι πρέπει να έχω τύψεις γιατί κρατήσαμε τη χώρα όρθια και γιατί την απαλλάξαμε από δημόσιο χρέος 106 δις σε ονομαστική αξία και επιπλέον άλλα 100 δις σε παρούσα αξία, κούρεμα που προβαλλόμενο στο 2060, με σημερινά επιτόκια Πορτογαλίας, ισοδυναμεί με 1 τρις 330 δις ευρώ (ακόμη περιμένω τους υπολογισμούς του κ. Τσακαλώτου).

Στη «φωτιά» του δημοψηφίσματος η Ιταλία

Η κάλπη της 4ης Δεκεμβρίου

Δημοψήφισμα-παγίδα για τον Ματέο Ρέντσι   (Φωτογραφία:  Reuters )

Ευαγγελία Μπίφη
«Ιστορικές» διαστάσεις έχει προσδώσει ο Ματέο Ρέντσι στο δημοψήφισμα της Κυριακής συνδέοντας ατυχώς το πολιτικό του μέλλον με τη συνταγματική μεταρρύθμιση που τίθεται στην κρίση των Ιταλών -ατυχώς για τον ίδιο, αλλά κυρίως για τον αντίκτυπο μίας αρνητικής ψήφου. Τι καλούνται όμως να αποφασίσουν οι Ιταλοί σε αυτό το δημοψήφισμα που έχει «φοβίσει» την Ευρώπη στη σκιά του Brexit και της εκλογής Τραμπ; Και τι θα γίνει την επόμενη μέρα;

«Σκεφτείτε το μέλλον σας και το μέλλον των παιδιών σας» είπε ο Ματέο Ρέντσι κλείνοντας την εκστρατεία υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα για τη μεταρρύθμιση, η οποία κατά τον Ιταλό πρωθυπουργό έρχεται να διασφαλίσει μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα και πιο αποτελεσματική διακυβέρνηση σε μία χώρα που μετρά 63 κυβερνήσεις από το 1945.

Η ειρωνεία είναι όμως πως τελικά το ίδιο το δημοψήφισμα κινδυνεύει να ρίξει την Ιταλία σε πολιτική αβεβαιότητα εάν επικρατήσει το «όχι». Ένα «όχι» το οποίο τα λαϊκιστικά κόμματα θα σπεύσουν να πανηγυρίσουν ως μία ακόμη «αντισυστημική ψήφο» σε μία Ευρώπη όπου ενισχύεται σταθερά η ακροδεξιά, ένα «χαστούκι στο κατεστημένο» μετά το Brexit και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ.

Στο τελευταίο ο Ρέντσι διαφωνεί. «Σε ό,τι αφορά το δημοψήφισμα ποιος είναι το κατεστημένο; Εκείνοι που υποστηρίζουν του μισθούς των πολιτικών ή εκείνοι που ζητούν αλλαγή;» λέει μιλώντας για τον κεντρικό άξονα της μεταρρύθμισης -την μείωση του ρόλου και «κόστους» της Γερουσίας.

Μήνυμα από την Σοφία Σακοράφα

Πέρυσι τέτοια ημέρα ο Ελληνικός λαός έδινε μία σαφή εντολή στην Κυβέρνηση. Η εντολή αυτή μέσα σε ώρες μετατράπηκε σε πλήρη υποδούλωση στο ευρωπαϊκό πολιτικό και τραπεζικό διευθυντήριο. Το ΟΧΙ του λαού μας έγινε με τρόπο που καταλύει κάθε δημοκρατική και συνταγματική νομιμότητα ‘’ΝΑΙ σε όλα’’. Όποια ερμηνεία και αν δίνουν στο ΟΧΙ μας, είναι δεδομένο ότι είπαμε ΟΧΙ στο Μνημόνιο. ΟΧΙ στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. ΟΧΙ στον εργασιακό και ασφαλιστικό κανιβαλισμό. ΌΧΙ στους πλειστηριασμούς. ΟΧΙ στο γκρέμισμα της δημόσιας υγείας και της παιδείας. ΟΧΙ σε παραπέρα ύφεση και στην ανεργία.
Σήμερα, έναν χρόνο μετά το ΟΧΙ, έχουμε την πολιτική υποχρέωση να ξεκινήσουμε έναν ανένδοτο αγώνα, ώστε να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην ίδια μας την ζωή. Κομμάτι της ζωής μας και της επιβίωσης τούτου του τόπου είναι και η δημόσια περιουσία μας. Η δημόσια περιουσία μας, η οποία βγήκε και βγαίνει στο σφυρί.
Από δω, από το θέατρο του Λυκαβηττού, το οποίο περνάει στο υπερταμείο, προκειμένου, αφού πρώτα απαξιώθηκε, σύντομα να ξεπουληθεί, εκκινούμε αυτόν τον αγώνα. Είμαστε πολλοί και το ξέρουμε. Έχουν καταγραφεί οι δυνάμεις μας. Ας αξιοποιήσουμε όλη αυτήν την τεράστια πολιτική δύναμη. Ας δώσουμε μορφή αγώνα στο παλλαϊκό ΟΧΙ. Ας δώσουμε πολιτικό περιεχόμενο ρήξης με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές. Ας δώσουμε τελικά την μάχη. Το αν θα κερδηθεί, θα εξαρτηθεί από τον δικό μας ανυποχώρητο αγώνα. Από τον ανένδοτο της δικής μας εποχής.
‪#‎oxistanaitous

Για πιο άμεση ενημέρωση κάντε like στην σελίδα μας στο facebook εδώ: Γίνετε μέλη στη σελίδα μας στο Facebook: 

Σημεία ενημέρωσης από τον Εκπρόσωπο Τύπου της ΝΔ κ. Γ. Κουμουτσάκο για τον ένα χρόνο από το δημοψήφισμα εξαπάτησης ενός ολόκληρου λαού

Ενημέρωση των Πολιτικών Συντακτών από τον Εκπρόσωπο Τύπου της ΝΔ κ. Γιώργο Κουμουτσάκο https://youtu.be/c9qYWJMU5dg

Α. ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ

Β. ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ PLAN X

Γ. ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ

Δ. ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΑΘΩΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ


Α. ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ

Σήμερα, συμπληρώνεται ένας χρόνος από το δημοψήφισμα – παρωδία της 5ης Ιουλίου 2015.

Ένα δημοψήφισμα μνημείο αναξιοπιστίας και ανευθυνότητας. Αλλά και έγκλημα σε βάρος του τόπου και του λαού.

Το δημοψήφισμα αυτό κόστισε πολύ ακριβά.

Το κόστος αυτό το πληρώνει η χώρα με τη ραγδαία φτωχοποίησή της.

Το πληρώνουν οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί και οι φορολογούμενοι με τη σφαγή των εισοδημάτων τους, που έχει ήδη ξεκινήσει.


Όλα αυτά τα γνώριζαν στην Κυβέρνηση και, παρόλα αυτά, προχώρησαν.

Και θα το αποδείξουμε στη συνέχεια.

Το δημοψήφισμα αποτελεί μνημείο αναξιοπιστίας και ανευθυνότητας, διότι ο Αλ. Τσίπρας άλλα σχεδίασε, άλλα ζήτησε από τους πολίτες και άλλα έκανε.

Ζήτησε από τους πολίτες να πουν ‘’όχι’’ στις τελευταίες προτάσεις των θεσμών.

Και όταν  οι πολίτες είπαν – κατά πλειοψηφία – ‘’όχι’’,  ο Αλ. Τσίπρας δέχθηκε, όχι μόνο τις τελευταίες, αλλά ακόμη σκληρότερες προτάσεις των θεσμών.

Το δημοψήφισμα αποτελεί, προπάντων, έγκλημα σε βάρος του τόπου και του λαού, διότι κόστισε στην οικονομία, στους φορολογούμενους, στις τράπεζες, στους μετόχους τους και το Δημόσιο, δεκάδες δισεκατομμύρια.

Επρόκειτο, μάλιστα, για έγκλημα συνειδητό, αφού τόσο ο Αλ. Τσίπρας, όσο και οι υπουργοί που ενέκριναν την απόφασή του, γνώριζαν πολύ καλά τις συνέπειες.

Τα στοιχεία που υπάρχουν για τις δύο αυτές πτυχές του δημοψηφίσματος - το γεγονός ότι κόστισε δεκάδες δις ευρώ  και το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση γνώριζαν τις συνέπειες - είναι συγκλονιστικά.

Αυτός – πιστεύουμε – είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο η Κυβέρνηση εξακολουθεί να αρνείται, εδώ και τρεις μήνες, το αίτημα που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής.

Σημειώνω ότι, ύστερα από συνεννόηση με τον Πρόεδρο του Κόμματος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Νίκος Δένδιας επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Βουλής για να θέσει ξανά το ζήτημα. Υπενθυμίζω ότι σχετική επιστολή για το θέμα αυτό, αλλά και γενικότερα για την υποβάθμιση του Κοινοβουλίου από την Κυβέρνηση, εστάλη από τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη προς τον Πρόεδρο της Βουλής, από τις 14 Ιουνίου.

Η επιστολή αυτή παραμένει μέχρι σήμερα αναπάντητη.

Το Μεγάλο Ναι και το Μεγάλο Όχι - Άρθρο της Νάντιας Βαλαβάνη στα ΝΕΑ (5.7.2016)

Στο πλαίσιο του σημερινού αφιερώματος της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ στην πρώτη επέτειο από το Δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015 με τίτλο «Το Όχι που έμεινε μετέωρο…» του Δημήτρη Μανιάτη, συμπεριλαμβάνεται το παρακάτω κείμενο της πρ. αν. Υπουργού Οικονομικών Νάντιας Βαλαβάνη: 

                           «ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ

Τελευταία μέρα της προεκλογικής εκστρατείας πέρυσι, έγραψα μεταξύ άλλων σ’ ένα άρθρο με αναφορές σε Καβάφη και Σεφέρη και τίτλο «Το Μεγάλο Ναι και το Μεγάλο Όχι»: «Έρχεται καιρός που οι υπόγειες αντιστάσεις μιας κοινωνίας που παραμένει ζωντανή, χρειάζεται ν’  αναδυθούν μέσα απ’  την καταθλιπτική μιντιακή μονοτονία του Ναι και τη σιγουριά ότι οι άνθρωποι είναι χειραγωγήσιμοι. Αντιμέτωποι με “ψυχές μαραγκιασμένες, καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί στο κλουβί του”, χρειάζεται να ορθωθεί “Il gran rifiuto”. Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία γίνεται εκλογική διαδικασία με κλειστές τράπεζες. Ένα τέτοιο Όχι μπορεί να μετατραπεί σ’  ένα μεγάλο Ναι στην αξιοπρέπεια και στην ελευθερία, πριν απ’  όλα αξίες υλικές. Γιατί πόσο αξιοπρεπής κι ελεύθερος μπορείς να παραμείνεις καταδικασμένος σε μια εξαθλίωση δίχως τέλος; Τελικά, σε τέτοιες συνθήκες, “οι ήρωες περπατούν στα σκοτεινά”.»

Βαρουφάκης: «Ανοιχτό» το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος ή εκλογών, εάν δεν δεχθούν το σχέδιο μας

Ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και δημοψηφίσματος στην Ελλάδα, σε περίπτωση που οι εταίροι απορρίψουν τελικά τις προτάσεις της Ελλάδας, αφήνει ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Corriere della Serra», μια ημέρα πριν τη συνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες. ...