Νέα επιστολή με επτά μεταρρυθμίσεις έστειλε ο Βαρουφάκης στο Eurogroup

Εν όψει της συνεδρίασης της Δευτέρας

Περισσότερα φορολογικά μέτρα, «πισωγύρισμα» για ιδιωτικοποιήσεις στον νέο κατάλογο σύμφωνα με πηγές από Βρυξέλλες - Το Eurogroup δεν μπορεί να συζητήσει τις προτάσεις Βαρουφάκη, εάν προηγουμένως δεν εξεταστούν από τους τρεις Θεσμούς, δηλώνει Ευρωπαίος αξιωματούχος. ...

Υπουργείο Οικονομικών: Στόχος των ρυθμίσεων να τακτοποιηθούν και τα παλιά χρέη

Εκτός  από τη ρύθμιση των 100 δόσεων, το υπουργείο Οικονομικών θα προωθήσει  ως το τέλος Μαρτίου και μια ακόμη ρύθμιση- εξπρές με στόχο να προσελκύσει και όσους  έχουν παλιά χρέη επιβαρημένα με  υπέρογκες προσαυξήσεις, που ξεπερνούν ακόμα και το 400% και καθιστούν σήμερα αδύνατη την αποπληρωμή τους. 

M. Ντράγκι: Η Ελλάδα σημείωσε "σημαντική πρόοδο"

Ντράγκι: Το ελληνικό πρόγραμμα είναι στο τραπέζι

Κατηγορηματικός για το ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο ελληνικού default ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι. Θα συζητήσουμε σύντομα για το πρόγραμμα, ξεκαθαρίζει. Για χαλάρωση της «λιτότητας» στην Ευρώπη μιλά ο Ολι Ρεν.

Την στήριξή τους στην Ελλάδα και την πεποίθηση ότι θα βρεθεί λύση στα ανοικτά μέτωπα του προγράμματος εξέφρασαν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι στη σύνοδο του ΔΝΤ που βρίσκεται σε εξέλιξη στις ΗΠΑ.

Οι δηλώσεις έρχονται στη σκιά της αντιπαράθεσης της Ευρώπης με το ΔΝΤ. Το τελευταίο πιέζει προς δραστικές λύσεις και "κούρεμα" χρέους, με τους Ευρωπαϊους να απαντούν χαρακτηριστικά, δια στόματος του στελέχους της ΕΚΤ, Γ. Άσμουνσεν, ότι «δεν πρέπει να μιλούν με τα λεφτά των άλλων».

Ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η Ελλάδα έχει προχωρήσει με τις μεταρρυθμίσεις. Απαντώντας μάλιστα σε ερώτηση για το κατά πόσο είναι πιθανό η Ελλάδα να χρεοκοπήσει απάντησε ότι «η χώρα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο τόσο στο κομμάτι των δημοσιονομικών, όσο και σε αυτό των δομικών μεταρρυθμίσεων, και έτσι αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας κάνει να πιστεύουμε ότι οι τρέχουσες προβλέψεις που έχουν γίνει είναι 'δικαιολογημένες'. Το ΔΝΤ θα είναι στο ελληνικό πρόγραμμα μέχρι το 2016, το ευρωπαϊκό σχέδιο θα πρέπει να πρόγραμμα θα πρέπει να συζητηθεί σύντομα. Δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι το σενάριο πτώχευσης μπορεί να πραγματοποιηθεί».

Από την πλευρά του, ο Ολι Ρεν, μιλώντας στο Bloomberg στάθηκε στο γεγονός ότι στην Ευρώπη έχουν γίνει βήματα προόδου και πλέον οι χώρες της γηραιάς ηπείρου είναι σε θέση να περιορίσουν τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής (απέφυγε να χρησιμοποιήσει τον όρο λιτότητα) «στο μισό» απ' ότι προηγουμένως.

Είναι μια δήλωση που ανοίγει ένα «παράθυρο» και για την Ελλάδα που βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να κληθεί να λάβει νέα μέτρα. Ενδεχόμενο που σύμφωνα με την Κριστίν Λαγκάρντ δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει οριζόντιες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Ο Ευρωπαίος επίτροπος οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων, Όλι Ρεν, πάντως, την περασμένη Παρασκευή είχε σπεύσει να ξεκαθαρίσει ότι δεν τάσσεται υπερ του κουρέματος και προτιμά «άλλους τρόπους» για να μειωθεί το χρέος της Αθήνας.

«Είχαμε ήδη δύο γύρους εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα σε ό,τι αφορά την Ελλάδα», ανέφερε μιλώντας σε πάνελ στην Ουάσιγκτον. «Προσωπικά δεν νομίζω πως τα κουρέματα είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να στοχεύουμε, ούτε ότι είναι κάτι λογικό. Αντιθέτως, το οπλοστάσιο θα σχετίζεται με την παράταση των λήξεων των δανείων και με μια περαιτέρω μείωση των επιτοκίων».

ΠΗΓΗ : euro2day.gr

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; Post to Face book -> Δημοσίευση στο Face book & Twitter

grafida-sintikis.blogspot.gr

Τι πρέπει να γίνει, με βάση το Μνημόνιο, έως το τέλος Σεπτεμβρίου

Τι πρέπει να γίνει, με βάση το Μνημόνιο, έως το τέλος Σεπτεμβρίου, βάσει του μεταφρασμένου κειμένου του αναθεωρημένου Μνημονίου.

Το πλήθος των υποχρεώσεων που έχει δεσμευτεί να υλοποιήσει η χώρα έως το τέλος του έτους, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να λάβει τον Οκτώβριο και τη δόση του 1 δισ. ευρώ, περιγράφονται αναλυτικά στο μεταφρασμένο κείμενο του αναθεωρημένου Μνημονίου.

Σύμφωνα με τη συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας τον περασμένο Ιούλιο, η οποία αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου Οικονομικών, έως το τέλος Σεπτεμβρίου, η Ελλάδα πρέπει να εκπληρώσει τα εξής:

1. Να παρουσιάσει τον αναλυτικό κατάλογο με τους φόρους υπέρ τρίτων που εισπράττει το Δημόσιο, και να τους καταργήσει ή να μεταφέρει τη σχετική δαπάνη στον προϋπολογισμό της Κεντρικής Κυβέρνησης

2. Να νομοθετήσει το νέο καθεστώς φορολογίας της ακίνητης περιουσίας

3. Να εκπληρώσει τους τριμηνιαίους στόχους απόδοσης στο σκέλος των εσόδων και στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών

4. Να μεριμνήσει, προκειμένου οι τράπεζες να επικαιροποιήσουν τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους και να τα υποβάλουν για επικύρωση στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Παράλληλα, για να αποδεσμευθεί η επόμενη δόση του 1 δισ. ευρώ, πρέπει: (1) να έχει ολοκληρωθεί η μετακίνηση τουλάχιστον 12.500 δημοσίων υπαλλήλων, με βάση το πρόγραμμα κινητικότητας, έως τα τέλη Σεπτεμβρίου και άλλων 12.500 υπαλλήλων έως τα τέλη Δεκεμβρίου, (2) να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις για την αναδιάρθρωση ή εκκαθάριση των ΕΛΒΟ, ΕΑΣ και ΛΑΡΚΟ, ώστε οι σχετικές διαδικασίες να ολοκληρωθούν έως τα τέλη Δεκεμβρίου, (3) να έχει ρυθμιστεί το θέμα των οφειλών προς την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και να έχουν εκκαθαριστεί οι οφειλές αυτές έως το τέλος Σεπτεμβρίου, και (4) να θεσπιστεί ο νέος Κώδικας Φορολογικής Δικονομίας.

Ειδικότερα, οι ανά μήνα υποχρεώσεις, βάσει του Μνημονίου, έχουν ως εξής:

*Έως το τέλος Σεπτεμβρίου

• Να υπάρχει πλήρης και αναλυτικός κατάλογος των φόρων και των εισφορών που θα καταργηθούν

• Να θεσπισθεί η νομοθεσία για το νέο καθεστώς φορολογίας ακίνητης περιουσίας.

• Να επικαιροποιηθούν τα σχέδια αναδιάρθρωσης των τραπεζών

• Να εκπληρώνονται οι τριμηνιαίοι στόχοι απόδοσης για την εισπρακτική διοίκηση.

• Να εκπληρώνονται οι τριμηνιαίοι στόχοι απόδοσης για τη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών.

*Έως το τέλος Οκτωβρίου

• Να εγκριθούν, η νέα οργανωτική δομή της Διοίκησης Εσόδων, ο αριθμός του προσωπικού, το σύστημα βαθμολόγησης και κατάταξης, καθώς και τα προσόντα και οι διαδικασίες διορισμού της διαχείρισης των φορολογικών εσόδων

• Να υιοθετηθεί το σύνολο της νομοθεσίας που απαιτείται για την εφαρμογή του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας. .

*Έως το τέλος Νοεμβρίου

• Να θεσπιστεί η νομοθεσία για τη μεταρρύθμιση του συστήματος των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, με στόχο:

(α) τη διεύρυνση της βάσης των εισφορών

(β) την απλοποίηση του προγράμματος συνεισφορών μεταξύ των διαφόρων ταμείων, και

(γ) τη μείωση των εισφορών κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες. Οι μεταρρυθμίσεις θα εφαρμοστούν σταδιακά έως την 1η Ιανουαρίου 2016.

*Έως το τέλος Δεκεμβρίου

• Να υπάρχουν τριμηνιαίοι στόχοι απόδοσης για την εισπρακτική διοίκηση

• Να υπάρχουν τριμηνιαίοι στόχοι απόδοσης για τη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών (προτεινόμενο)

• Να πραγματοποιηθούν, υπό την Τράπεζα της Ελλάδος, νέα «τεστ αντοχής» για τις τράπεζες

• Να υπάρχει στοχευμένος έλεγχος για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.

AΠE-MΠΕ

ΠΗΓΗ : kathimerini.gr

Επιμέλεια: Συντακτική Ομάδα Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

grafida-sintikis.blogspot.gr

Κρ. Λαγκάρντ: Αναγκαίες οι μεγαλύτερες προσπάθειες από την Ελλάδα

Που εστιάζει η «Σιδηρά Κυρία» του ΔΝΤ

Αυστηρό μήνυμα από τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ μετά την έγκριση της δόσης του 1,72 δισ.ευρώ προς την Ελλάδας.

Αν και σημείωσε ότι, οι ελληνικές συνέχισαν να κάνουν αξιέπαινη πρόοδο στη μείωση των δημοσιονομικών και εξωτερικών ανισορροπιών, ξεκαθάρισε πως είναι αναγκαίες «μεγαλύτερες προσπάθειες, που παραμένουν το κλειδί για την οικονομική ανάκαμψη και διαρκή ανάπτυξη.

Επισήμανε ότι πρέπει να συνεχιστούν οι θεσμικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα, υπογραμμίζοντας ότι «οι (ελληνικές) αρχές λαμβάνουν διαρθρωτικά μέτρα για την επίτευξη του φιλόδοξου στόχου για μηδενικό πρωτογενές ισοζύγιο το 2013. Βαθύτερες μεταρρυθμίσεις του δημόσιου τομέα είναι ζωτικής σημασίας για να ολοκληρωθεί η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή».

Η κ. Λαγκάρντ σημείωσε επίσης ότι για τον εκσυγχρονισμό της διοίκησης των εσόδων πρέπει να γίνουν περισσότερα, όπως και για τη μεταρρύθμιση της φορολογίας εισοδήματος, προσθέτοντας ότι θα είναι σημαντικό να αποφευχθούν αλλαγές στη φορολογική πολιτική που υπονομεύουν τα έσοδα.

Στη συνέχεια, υποστήριξε ότι «ευρύτερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να επιταχυνθούν για να δοθεί ώθηση στην παραγωγικότητα και την ανάπτυξη. Και επείγοντα μέτρα πρέπει να ληφθούν για να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες σχετικά με τη διάρθρωση και τη διακυβέρνηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, καθώς και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς του».

Η κ. Λαγκάρντ πρόσθεσε, μεταξύ άλλων, ότι «σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί στη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ιδίως μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών».

Καταλήγοντας, τόνισε ότι «το δημόσιο χρέος αναμένεται να παραμείνει σε υψηλά επίπεδα και την επόμενη δεκαετία. Οι διαβεβαιώσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους ότι θα εξετάσουν περαιτέρω μέτρα και βοήθεια, αν χρειαστεί, για να μειωθεί το ελληνικό χρέος σε σημαντικά επίπεδα, κάτω από 110% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και που εξαρτάται από την πλήρη εφαρμογή όλων των προϋποθέσεων που περιέχονται στο ελληνικό πρόγραμμα, είναι ευπρόσδεκτες».

ΠΗΓΗ: axortagos.gr

Βαρουφάκης: Οι τρεις μεταρρυθμίσεις που μπορούν να μας γλιτώσουν από το Μνημόνιο.

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εναποθέσει όλες της τις ελπίδες στον συνδυασμό λιτότητας-μετά-μεταρρυθμίσεων. Η λιτότητα υποτίθεται ότι θα δαμάσει τα ελλείμματα - και, μακροπρόθεσμα, τα χρέη - ενώ οι μεταρρυθμίσεις θα φέρουν τις ιδιωτικές επενδύσεις και, έτσι, την ανάκαμψη.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις, των τελευταίων τριών ετών...

 συναινούν σε αυτή την πολιτική, εφαρμόζουν τη λιτότητα και υπόσχονται τις μεταρρυθμίσεις οσονούπω. Οι υπόλοιποι «σφαζόμαστε» για το αν η μνημονιακή λιτότητα αποτυγχάνει επειδή οι μεταρρυθμίσεις δεν έγιναν όσο σβέλτα έπρεπε (η «μνημονιακή» άποψη) ή αν η λιτότητα που επιβάλει το Μνημόνιο δημιουργεί συνθήκες κατάρρευσης στις οποίες οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν (η «αντι-μνημονιακή» πεποίθηση, που είναι και δική μου). Δυστυχώς, αυτό το δίπολο μας εγκλωβίζει σε έναν διχασμό που επιδεινώνει την Κρίση, μειώνοντας τις αντιστάσεις της κοινωνίας μας σε αυτές.

Το χειρότερο είναι ότι αυτός ο διχασμός δεν είναι καν αναγκαίος. Μπορούμε κάλλιστα να διατηρήσουμε ο καθένας τις απόψεις του για το Μνημόνιο (και κατά πόσον αποτελεί φάρμακο ή δηλητήριο) αλλά να βρούμε κοινό τόπο όσον αφορά τις βασικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος. Και που τις έχει ανάγκη έτσι κι αλλιώς, ακόμα κι αν αρχίζει ο ουρανός να βρέχει επενδύσεις και δάνεια με αρνητικά επιτόκια.

Πράγματι, το στείρο δίπολο Μνημονιακών-Αντιμνημονιακών μπορεί να σπάσει ή, τουλάχιστον, να «γαληνεύσει», στο πλαίσιο μιας σοβαρής, άνευ φόβου και πάθους, συζήτησης περί αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Σίγουρα υπάρχουν μεταρρυθμίσεις στις οποίες θα συμφωνήσουμε όλοι, ανεξάρτητα του αν πρεσβεύουμε την εφαρμογή ή την ανατροπή της μνημονιακής λιτότητας. Το ερώτημα είναι: Ποιες είναι αυτές;

Ο κίνδυνος για μια τέτοια συζήτηση είναι ότι θα αποπροσανατολιστεί είτε προς την κατεύθυνση γενικόλογης συναίνεσης, που όμως στην πράξη δεν οδηγεί πουθενά (π.χ. «να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή»), είτε προς την κατεύθυνση μιας τιτάνιας σύγκρουσης (π.χ. για το αν θα πρέπει να απολυθούν εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι). Με στόχο την αποφυγή τέτοιου αδιεξόδου, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε τρεις μεταρρυθμίσεις που αξίζει να συζητήσουμε και οι οποίες μπορεί να αποτελέσουν πεδίο συμφωνίας.

Μεταρρύθμιση 1: Ενιαίο καθεστώς εξαρτημένης-μισθωτής εργασίας

Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, το 2000, θυμάμαι το σοκ που ένιωσα όταν συνειδητοποίησα πόσοι εργαζόμενοι, ιδίως νέοι, εργάζονταν με «μπλοκάκι», με δελτίο παροχής υπηρεσιών, λες και ήταν υδραυλικοί. Ακόμα περισσότερο με είχε εξοργίσει το γεγονός ότι κανείς, στην Ελλάδα, δεν κατανοούσε την οργή μου με την πρακτική της συνειδητής διχοτόμησης της αγοράς εργασίας μεταξύ προστατευόμενης μισθωτής εργασίας και μισθωτής εργασίας με μπλοκάκι, όπου ο μισθός αντιμετωπίζεται όπως μια οποιαδήποτε τιμή (π.χ. των μαρουλιών ή της επισκευής μιας βρύσης από ελεύθερο επαγγελματία-υδραυλικό). Ότι ακόμα και τα συνδικάτα, πέραν κάποιων εθιμοτυπικών δηλώσεων, δεν έδειχναν καμία διάθεση να κινητοποιηθούν εναντίον αυτού του ιδιότυπου, σκανδαλώδους - καθαρά ελληνικού - θεσμού.

Αυτός ο διαχωρισμός πρέπει, ιδίως τώρα, εν μέσω Κρίσης, να μας εξοργίζει όλους. Αριστερούς, Μνημονιακούς, αντιπολιτευόμενους, κυβερνητικούς, νεοφιλελεύθερους και αντι-Μνημονιακούς. Όπως και να το δούμε το θέμα, η κατάσταση στην αγορά εργασίας είναι διαβολική. Έχουμε δημιουργήσει μια (όλο και διογκούμενη) κατηγορία εργαζόμενων οι οποίοι (α) παρέχουν εξαρτημένη μισθωτή εργασία αλλά αναγκάζονται να το κάνουν σαν η εργασία τους να ήταν ένα οποιοδήποτε εμπόρευμα και (β) δεν έχουν καν το δικαίωμα να επιλέγουν πώς θα αυτο-ασφαλιστούν αλλά, αντίθετα, υποχρεώνονται να πληρώνουν ασφάλιστρα σε έναν συγκεκριμένο οργανισμό, το ΤΕΒΕ, ανεξάρτητα των εισοδημάτων τους, γνωρίζοντας ότι η πρόνοια και οι συντάξεις που θα λάβουν ως αντάλλαγμα (αν λάβουν), όταν τη χρειαστούν, δεν αξίζει τα χρήματα που καταβάλουν.

Αυτή η πραγματικότητα έπρεπε, φίλες και φίλοι, να εξαγριώνει Αριστερούς και Δεξιούς, θιασώτες της απορρύθμισης της αγοράς εργασίας και όσους πιστεύουν ότι μια πολιτισμένη κοινωνία πρέπει να αντιμετωπίζει την εργασία ως κάτι που υπερβαίνει την έννοια του εμπορεύματος, του οποίου η τιμή και η ποσότητα καλώς προσδιορίζεται αποκλειστικά από την αγορά. Οι νεοφιλελεύθεροι γνωρίζουν ότι μια τέτοια διχοτομημένη αγορά εργασίας σημαίνει κάτι απλό: όπως το κακό, το κάλπικο, χρήμα διώχνει το καλό χρήμα (ο νόμος του Gresham), έτσι και οι κακές θέσεις εργασίας (εκείνες με το μπλοκάκι) διώχνουν τις καλές. Όσο για τους Αριστερούς, κι αυτοί γνωρίζουν (αν έχουν διαβάσει τον Μαρξ τους) ότι μια διχοτομημένη αγορά εργασίας όχι μόνο αυξάνει την εκμετάλλευση μεγάλης μάζας φοβισμένων και ανασφαλών εργαζόμενων αλλά, παράλληλα, μειώνει την ενεργό ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών, βαθαίνοντας την Κρίση.

Να, λοιπόν, μια ευκαιρία για να συμφωνήσουμε ότι αυτό το καθεστώς διχοτόμησης της αγοράς εργασίας πρέπει να λήξει άμεσα. Το δύσκολο θα είναι να συμφωνήσουμε ποια εξασφάλιση πρέπει να έχει ένας μισθωτός, τι αποζημίωση πρέπει να προβλέπεται σε περίπτωση απόλυσης, πόση πρέπει να είναι η συμμετοχή του εργοδότη στην κοινωνική ασφάλιση του εργαζόμενου κ.λπ. Όμως, από τη στιγμή που συμφωνήσουμε σε αυτά, θα πρέπει να ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους. Χωρίς καμία εξαίρεση. Δια ροπάλου. (Και μη μου πείτε ότι αυτό είναι δύσκολο να επιβληθεί. Και η φορολόγηση είναι δύσκολο να επιβληθεί, αλλά δεν ακούω κανέναν να υποστηρίζει ότι πρέπει να καταργηθεί η υποχρεωτικότητα της καταβολής φόρων, επειδή η επιβολή της είναι δύσκολη!)

Πρόταση 1: Επανεξέταση των συμβάσεων εργασίας και νομική κατοχύρωση της υπαγωγής όλων των εργαζόμενων οι οποίοι τελούν υπό καθεστώς εξαρτημένης εργασίας σε αυτές (π.χ. είναι υποχρεωμένοι να παρουσιάζονται συγκεκριμένες ώρες στον χώρο δουλειάς, τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, για πάνω από δύο μήνες) με πλήρη κατάργηση της πρακτικής της πρόσληψης με δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Μεταρρύθμιση 2: Κατάργηση της υποχρεωτικότητας του ΤΕΒΕ

Αυτό που συμβαίνει με το ΤΕΒΕ στη χώρα μας είναι εξωφρενικό. Σκεφτείτε το: Αποφασίζει ένας νέος άνθρωπος να ξεκινήσει, π.χ. με δύο-τρεις φίλους, μια δουλειά και, χωρίς να ξέρει πώς θα πάει, τον αναγκάζουμε να πληρώνει ένα σοβαρό ποσό, μηνιαίως, σε ασφαλιστικό ταμείο το οποίο ούτε διαλέγει, ούτε σοβαρές υγειονομικές υπηρεσίες του προσφέρει και ούτε θα του δώσει σύνταξη της προκοπής, αν θα του δώσει. Αν, μάλιστα, έπειτα από π.χ. δύο χρόνια, η δουλειά αυτή κλείσει, τα χρήματα που κατέβαλε στο ΤΕΒΕ χάθηκαν. Ανεπιστρεπτί. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το ποσόν που πληρώνει είναι ανεξάρτητο από τα καθαρά του εισοδήματα. Πληρώνει το ίδιο είτε η επιχείρηση «στήνεται» και δεν έχει ακόμα έσοδα είτε έχει μεγάλα κέρδη.

Αν το καλοσκεφτούμε, πρόκειται για έναν ξενδιάντροπο κεφαλικό φόρο που αποτελεί τεράστιο αντικίνητρο για να ξεκινήσει κάποιος μια δουλειά. Μάλιστα, υπό το σημερινό καθεστώς της μισθωτής εργασίας με μπλοκάκι, όπου για να αποκτήσει ο εργαζόμενος μπλοκάκι υποχρεώνεται να συμβληθεί με το ΤΕΒΕ, είναι σαν να φορολογούμε τον πιο αδύναμο εργαζόμενο οδηγώντας τον, ουσιαστικά, στην αγκαλιά του ΟΑΕΔ. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, σε ευρυνητικό πρόγραμμα που γνωρίζω καλά, προβλεπόταν αμοιβή για μεταπτυχιακούς φοιτητές, 10 χιλιάδων τον χρόνο. Επειδή, όμως, για πάνω από τις 5 χιλιάδες ετήσιο εισόδημα ο μισθωτός αναγκάζεται (βλ. πιο πάνω) να εργάζεται με μπλοκάκι, οι νέοι επιστήμονες θα εξαναγκάζονταν να πληρώσουν, πέραν των κανονικών φόρων, το ΤΕΒΕ και, ενίοτε, τον κεφαλικό φόρο για το μπλοκάκι – αφήστε τη γραφειοκρατία του να γραφτούν στο ΤΕΒΕ, να πάρουν δελτίο παροχής από την Εφορία, να πρέπει να κάνουν δήλωση ΦΠΑ κ.λπ. Δεν είναι περίεργο ότι προτίμησαν να μην αποδεχθούν την ερευνητική θέση που τους προσφέραμε.

Πρόταση 2: Κατάργηση της υποχρεωτικότητας του ΤΕΒΕ για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Στο πλαίσιο της άσκησης ελεύθερου επαγγέλματος, ας επιλέξουν ελεύθερα τον τρόπο με τον οποίο θα ασφαλιστούν ή θα αποταμιεύσουν. Αν το ΤΕΒΕ μπορεί να τους παράσχει καλύτερες υπηρεσίες από την αυτο-ασφάλιση, τότε από μόνοι τους θα επιλέξουν να συμβληθούν σε αυτό. Δεδομένου μάλιστα ότι, με την Πρόταση 1 πιο πάνω, κανείς μισθωτός δεν θα έχει πλέον ανάγκη το ΤΕΒΕ (καθώς το εξάμβλωμα της εξαρτημένης-εργασίας-με-μπλοκάκι θα αποτελεί παρελθόν) πρόβλημα ουδέν.

Μεταρρύθμιση 3: Κατάργηση της προ-πληρωμής του ΦΠΑ

Είναι δυνατόν, ιδίως σε αυτή την εποχή της Κρίσης, επιχειρήσεις που βουλιάζουν επειδή οι πελάτες τους καθυστερούν μήνες και χρόνια να τις εξοφλήσουν (για αγαθά και υπηρεσίες που έλαβαν) να πρέπει να προκαταβάλουν τον ΦΠΑ; Από πού κι ως πού ο ΦΠΑ καταβάλεται προτού εισπραχθεί το τίμημα από την επιχείρηση; Με το ισχύον καθεστώς, οι επιχειρήσεις τελούν υπό καθεστώς ομηρείας κακοπληρωτών και κλείνουν, καθώς το κράτος εισπράττει το μερτικό του από συναλλαγές που δεν ολοκληρώθηκαν και που μπορεί ποτέ να μην ολοκληρωθούν.

Πρόταση 3: Πολύ απλά, ο ΦΠΑ να καταβάλεται την ημέρα της είσπραξης και όχι με την έκδοση του τιμολογίου. Ούτε πριν, ούτε και μετά. Στην εποχή του web-banking δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη σταματήσει αυτός ο παραλογισμός που οδηγεί επιχειρήσεις στο λουκέτο και καταστρέφει ζωές.

Επίλογος

Μια λέξη κυριαρχεί κάθε φορά που ένα καθεστώς τελεί υπό κατάρρευση. Η λέξη «μεταρρυθμίσεις». Να θυμίσω στους νεότερους ότι η δική μας γενιά (των πενηντάρηδων) πρωτογνώρισε την έννοια των «μεταρρυθμίσεων» από τις ατέρμονες συζητήσεις που γινόντουσαν στη Σοβιετική Ένωση (και στο πλαίσιο των οποίων οι δυτικοί Κρεμλινολόγοι κατέτασσαν τους διάφορους σοβιετικούς ηγέτες στις κατηγορίες «μεταρρυθμιστές» και «σκληροπυρηνικοί».

Σήμερα που η Ελλάδα τελεί υπό κατάρρευση έχουμε υποχρέωση, από τη μία, να συζητάμε έντονα το αν η μνημονιακή πολιτική θα επισπεύσει ή θα αποτρέψει την ολοκληρωτική κατάρρευση αλλά, από την άλλη, να συνεννοηθούμε για κάποιες βασικές μεταρρυθμίσεις, αλλαγές, εξορθολογισμό – πείτε το όπως θέλετε. Γιατί ό,τι και να γίνει με το Μνημόνιο, την ΕΚΤ, την Ευρωζώνη και τα λοιπά «μεγάλα» ζητήματα, πρέπει να κοιτάξουμε τα «μικρά» που όμως, όσο μικρά και να 'ναι, αποτελούν καρκινώματα που καταστρέφουν το δυναμικό της κοινωνικής μας οικονομίας. Ας βρούμε πού υπάρχει κοινός τόπος και ας δράσουμε, τουλάχιστον, σε αυτόν.

planet-greece.blogspot.com