Showing posts with label Γεώργιος Εμ.Δημητράκης. Show all posts
Showing posts with label Γεώργιος Εμ.Δημητράκης. Show all posts

Monday, July 11, 2016

Η σωτηρία της Ελλάδος - Ο Ιδιωτικός Τομέας ως εργοδότης του Δημοσίου

Του Γιώργου Δημητράκη 
Όσο περισσότερο βαθαίνει η κρίση εις την Ελλάδα, τόσο περισσότερο γίνεται δυσοίωνο το μέλλον των Ελλήνων. Διότι ως Λαός αδυνατούμε να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε γιατί η οικονομική κρίση προκαλεί απειράριθμες ανατροπές σε όλα αυτά που επί δεκαετίες εθεωρούντο δεδομένα, όπως π.χ. εις την κρατική κυριαρχία, τα ατομικά δικαιώματα, την κοινωνική πρόνοια, η εκπαίδευση, τον δημόσιο χαρακτήρα βασικών αγαθών κ.λπ. Εδώ, δυστυχώς, κυριαρχεί η εσφαλμένη έννοια του «φορέα του δημοσίου συμφέροντος», ότι μόνο οι πολιτικοί και τα αρμόδια όργανα του κράτους μπορούν να αποφασίζουν  για όλα και όχι ουδείς άλλος, με συνέπεια να περιττεύουν οι διαμαρτυρίες των πολιτών.

Η κατάντια της χώρας μας ως συνέπεια της κρίσης οφείλεται εις την παρερμηνεία του ορισμού και της  έννοιας του Κράτους. Κράτος εις τα αρχαία ελληνικά σημαίνει «δύναμη», η οποία στηρίζεται εις την οργάνωση των πολιτών, με κοινό τόπο διαμονής. Η δύναμη και η θέληση των πολιτών  προσδιορίζει όχι μόνον την ουσιώδη έννοια του Κράτους, αλλά  παράλληλα επιλέγει την θέσπιση των Οργάνων του όπως π.χ. Κυβέρνηση και την ψήφιση Νόμων και Κανόνων για την διατήρηση και λειτουργία της οργανωμένης πολιτικής οντότητας, για την  άμβλυνση των αντιθέσεων και συγκρούσεων μεταξύ των πολιτών. Οι οποίοι όλοι ανεξαιρέτως πρέπει να απολαμβάνουν τα  αγαθά και δικαιώματα της ισοτιμίας και ισονομίας. Ως εκ τούτου το Κράτος, με την βαθιά του έννοια,  είναι η αναγνωρισμένη κυριαρχία όλων των πολιτών. 

Sunday, February 28, 2016

Ο Καραμανλής μπήκε εις την Ευρώπη, όχι η Ελλάδα!

 -η εθνική κρίση και η επιστροφή εις το 1980- 
Του Γιώργου Δημητράκη 
Η οδυνηρότατη κρίση χρέους που βιώνουμε από το 2009 με τις συνεχείς διαπραγματεύσεις, οι οποίες καταλήγουν σε οδυνηρά Μνημόνια, αλλά και η αναμενόμενη αποτυχία της νυν Κυβέρνησης με τις «κόκκινες γραμμές» οφείλεται εις την ουσία και εις την αποτυχία των Ελλήνων να αντιληφθούμε την  ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα της συμπεριφοράς μας απέναντι της Ευρώπης. Δεν είναι όμως εύκολη υπόθεση η παραδοχή της αλήθειας, αυτής της οδυνηρής πραγματικότητας, ότι όσο περισσότερο συνεχίζονται οι ατέρμονες διαπραγματεύσεις, τόσο περισσότερο δυσοίωνο διαγράφεται το μέλλον της χώρας μας, αλλά και τόσο περισσότερο  αυξάνεται η απαισιοδοξία σε όλες τις πλευρές. Παράλληλα και τόσο περισσότερο δυσχεραίνεται η συνειδητοποίηση και κατανόηση των πραγματικών αιτίων και των συμπεριφορών όλων εκείνων των υπευθύνων που οδήγησαν την χώρα μας εις την καταστροφή.