Showing posts with label Γιάλοβα Καντικιοϊ. Show all posts
Showing posts with label Γιάλοβα Καντικιοϊ. Show all posts

Wednesday, April 20, 2016

"Το έκλεισε με το καπάκι και μου το ‘δωσε. Παρ΄ το μου είπε, να θυμάσαι το σπίτι σου. Αφού δεν πέθανα εκείνη την ώρα δεν θα πέθαινα ποτέ..."

- Αληθινή αφήγηση από τη Σεβαστή Κοκκίνου... (1864 Γιάλοβα Καντικιοϊ – 1976 Ηλιούπολη Αττικής)
Πέρασαν πολλά χρόνια Είχα μεγαλώσει πια. Χρόνια μετά την καταστροφή, και το μεγάλο διωγμό, ζούσα ακόμα και το μυαλό μου έκοβε ξυράφι. Μας ειδοποίησαν απ την Πόλη πως ο αδερφός μου που είχε μείνει εκεί ήταν πολύ άρρωστος. Όλα αυτά τα χρόνια μάθαινα νέα του αλλά δεν έτυχε ποτέ να πάω να τον δω.
Δεν περίμενα πως θα έκανα ταξίδι. Κι όμως θες η νοσταλγία για τον τόπο μου θες ότι ήθελα να δω τον αδελφό μου. Τι να φοβηθώ άραγε; μην πεθάνω; Άμα είναι να πέθαινα ας πέθαινα στον τόπο μου. Έφυγα με το καράβι. Πήγα να δω τον αδερφό μου.