Ο βασικός στόχος που είχε θέσει ο Γκάρεθ
Όουενς ήταν ότι δεν θα επιχειρούσε ποτέ μια δημόσια «ανάγνωση» του Δίσκου της
Φαιστού, αν δεν πίστευε πραγματικά ότι θα καταλάβαινε πάνω από το μισό του
μινωικού κειμένου, που «γράφτηκε» πριν από 37 αιώνες
 |
| Ο Δίσκος της Φαιστού περιλαμβάνει εξήντα μία λέξεις σε δεκαοκτώ στίχους με ομοιοκαταληξία και στις δύο πλευρές του, την Α πλευρά και τη Β πλευρά |
Είναι η πρώτη φορά που ο Γκάρεθ Όουενς* επιχειρεί να προσφέρει μια
«ποιητική μετάφραση» του Δίσκου της Φαιστού. Ό,τι δηλαδή ο Σεφέρης αποκαλούσε
ως μεταγραφή και ο Ελύτης ως δεύτερη γραφή.
Πέρσι, στο ΕΚΕ/ΕΚΤ, μετά από μια δεκαετία μελέτης, προσπάθησε να δώσει μια
«εξήγηση» για το τι μπορεί να σημαίνουν περισσότερες από τις μισές λέξεις του
Δίσκου της Φαιστού.
