«Εχει διαφορά αυτή η πορεία, είμαστε όλοι εδώ»
«Δάσκαλος σκυφτός, αμόρφωτος λαός». Είναι ένα από τα συνθήματα που ένωσε χθες 15.000 φωνές εκπαιδευτικών. Αντηχούσαν ώς αργά το μεσημέρι στους δρόμους της Αθήνας, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας αγωνιστικής εβδομάδας.
ΦΩΤ.: ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ«Ξέρεις τι διαφορά έχει αυτή η πορεία με τις προηγούμενες; Οτι είμαστε όλοι εδώ. Παλιά έβλεπες μόνο τους δικούς σου, τους ιδεολόγους. Τώρα βλέπεις αυτούς που ήταν στις διευθύνσεις, αυτούς που ήταν σε γραφεία κομμάτων, δεξιούς, αριστερούς, τους πάντες. Γιατί πλέον τίθεται μείζον πνευματικό ζήτημα», λέει η κυρία Αθανασία. Είναι φιλόλογος, συνταξιούχος εδώ και 7 χρόνια. Αρνείται να κάνει φροντιστήριο «για να μη φάω τη θέση κάποιου αδιόριστου παιδιού». Κρατούσε μία από τις σημαίες της ΟΛΜΕ, στο «κεφάλι» της πορείας, που ξεκίνησε λίγο πριν από τη 1 το μεσημέρι από τα Προπύλαια.
Εκεί βρίσκονταν και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης και Δημήτρης Στρατούλης και ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ, Θέμης Κοτσιφάκης, ο οποίος δήλωσε ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τη συμμετοχή των καθηγητών στην απεργία. Οι μπροστάρηδες, σκυμμένοι πάνω από το ταμπούρλο που έδινε τον παλμό, «έστελναν» τα συνθήματα στην «ουρά».
Στο τέλος της οδού Σταδίου, όπου οι εκπαιδευτικοί από τα ΕΠΑΛ Πειραιά φώναζαν «Αυτός ο υπουργός δεν είναι της Παιδείας, είναι των απολύσεων και της τρομοκρατίας». Ανάμεσά τους η Πάνη Σταθοπούλου, καθηγήτρια Καλλιτεχνικών στην ειδικότητα Εφαρμοσμένων Τεχνών. Τόνισε ότι το ΕΠΑΛ ήταν διέξοδος για τα παιδιά της «φτωχογειτονιάς» που δεν μπορούν να φοιτήσουν στο Γενικό Λύκειο. «Ηρθαν και γράφτηκαν τα παιδιά τον Ιούνιο σε ειδικότητες που τον Ιούλιο καταργήθηκαν. Εχουμε 260 μαθητές στο ΕΠΑΛ, τους κόβεται το μέλλον» ισχυρίζεται η ίδια.
Στη μέση της πορείας, πίσω από τις σημαίες της ΟΛΜΕ, ένα μαθητικό πανό: απεικονίζει ένα κλουβί με ανοιχτή την πόρτα κι ένα πουλί που απελευθερώθηκε. «Ετσι φανταζόμαστε το σχολείο» λέει ο Βίκτορας, μαθητής της Β' Λυκείου. Από πίσω, οι 13χρονες Ειρήνη και Μαριάμ, μαθήτριες Γυμνασίου. «Να τους πείτε να μας φέρουν πίσω το σχολικό φύλακα!» λένε.
Φύλακας είναι και ο Γιώργος Λεκκός. Κατέβηκε από τις Σέρρες, αυθημερόν, μαζί με άλλους 10 σχολικούς φύλακες από τα «προβληματικά» σχολεία της περιοχής. «Ηρθαμε στην Αθήνα για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Γιατί λένε ότι είμαστε του δημάρχου και έχουμε μπει από την πίσω πόρτα. Εμείς έχουμε δώσει 2 φορές ΑΣΕΠ, μία το 2001 και μία το 2005, με όλα τα αξιοκρατικά κριτήρια, σήμερα όμως δεν αναγνωρίζεται καμία διαδικασία, με αποτέλεσμα να έχουμε τη χαμηλότερη μοριοδότηση. Αν μας εντάξουν στην κινητικότητα, δεν θα έχουμε κανένα μόριο» υποστηρίζει ο ίδιος. Οι συνάδελφοί του τονίζουν ότι υπάρχει πρόβλημα επιβίωσης. «Με αυτά τα λίγα χρήματα ζούσαν οικογένειες. Ετσι ζούσαμε τα παιδιά μας και τώρα πώς θα τα βγάλουμε πέρα;».
Το πανό του ΤΕΙ Αθηνών κρατάει η Ιωάννα Κόντε, διοικητική υπάλληλος σε διαθεσιμότητα: «Εχουμε μείνει 200 υπάλληλοι και αντιστοιχούμε σε 24.000-25.000 σπουδαστές» λέει η ίδια.
Το «παρών» έδωσε και η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος. «Εχει πέσει τρομοκρατία στα σχολεία. Οποιος απεργεί, θεωρείται εχθρός του σχολείου. Οι γονείς όμως μας δίνουν συγχαρητήρια. Γιατί εμείς απεργούμε για να μείνει ανοιχτό το σχολείο», λέει η Ελεάννα, φιλόλογος σε εκπαιδευτήρια των νοτίων προαστίων. Σύμφωνα με την ίδια, «οι ιδιωτικοί καθηγητές είμαστε σε καλύτερη μοίρα από τους καθηγητές στα δημόσια, από την άποψη ότι εργαζόμαστε σε ένα καθαρό και οργανωμένο περιβάλλον. Από την άλλη όμως έχουμε απέναντί μας εργοδότες οι οποίοι δεν θέλουν να αποδεχθούν ότι είμαστε εκπαιδευτικοί. Θέλουν να μας υποβιβάσουν σε απλούς υπαλλήλους, θέλουν να μας μετακινήσουν στο υπουργείο Εργασίας και Εμπορίου. Αυτό θα σημαίνει ότι μπορεί να μας απολύει στο μέσο της χρονιάς χωρίς αποζημιώσεις».
