-η σημασία του βέτο των ΗΠΑ εις το ΔΝΤ-
Του Γιώργου Δημητράκη
Πολλές φορές έχουμε επισημάνει την μεγάλη σημασία της Ιστορίας. Διότι είναι η συνείδηση της ανθρωπότητας η οποία καταγράφει την μοίρα και τα βιώματα των λαών αυτής. Δεν επηρεάζεται, αλλά ούτε χειραγωγείται από κανένα, ούτε και από την πολιτική. Ο αμερικανός ιστορικός Χάουαρντ Ζιν είπε κάποτε: «αν δεν γνωρίζουμε την ιστορία, είμαστε κρέας έτοιμο για τους σαρκοφάγους πολιτικούς, για τους διανοούμενους και τους δημοσιογράφους που προμηθεύουν το πιο ακονισμένο μαχαίρι». Ως απλοί άνθρωποι οφείλουμε να ενστερνισθούμε τα λόγια του και την βαθιά έννοια της ιστορίας, για να συνειδητοποιήσουμε, αλλά και να εξηγήσουμε γιατί συμβαίνουν όλα αυτά που κατατρέχουν την πλειονότητα των απελπισμένων λαών και οδηγούνε αυτούς εις την απόγνωση. Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να εξηγήσουμε ότι όλα αυτά τα συμβαίνοντα, μετά τις οδυνηρότατες συνέπειες των δύο παγκοσμίων πολέμων, δεν είναι τυχαία, αλλά οφείλονται σε ένα «διεθνές Διευθυντήριο», το οποίο χειραγωγεί κυβερνήσεις, πολιτικούς, αλλά και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Υποτίθεται ότι πρωταγωνιστικό ρόλο αυτού του «Διευθυντηρίου» παίζουν εκείνες οι Δυνάμεις οι οποίες ευθύνονται για τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Όμως δεν είναι πρόθεση του γράφοντος να δημιουργήσει εντυπώσεις με υπονοούμενα και «ιστορίες συνωμοσιολογίας», αλλά εκ των γεγονότων και μόνον να βοηθήσει εις την κατάληξη συγκεκριμένων συμπερασμάτων.
Από πολύ πρόσφατα και απλά γεγονότα, γνωρίζουμε όλοι μας την πρωτόγνωρη ανάμειξη πολιτικών της ΕΕ εις τις τελευταίες αμερικανικές εκλογές, και τις προκλητικές και ανερυθρίαστες προτιμήσεις αυτών υπέρ ενός και μόνο συγκεκριμένου προεδρικού υποψηφίου. Δηλαδή την ευθεία επέμβαση και εμπλοκή αυτών εις τις εσωτερικές υποθέσεις ακόμη και μίας Υπερδύναμης. Όμως αυτό το προηγούμενο είχε συνέχεια μόλις λίγους μήνες μετά και εις τις γαλλικές εκλογές. Πρωτοστατούσα ήταν και πάλιν όλη η πολιτική τάξη της Γερμανίας και όλων των πολιτικών των αμετάκλητα υποταγμένων «ευρωπαίων εταίρων» της, αλλά και όλων των ευρωπαϊκών ΜΜΕ τα οποία ετάχθησαν υπέρ ενός και μόνο υποψηφίου για τον προεδρικό θώκο της Γαλλίας. Η μαζική, ολοκληρωτική αυτή χειραγώγηση των ανθρώπων, αν μη τι άλλο, σημαίνει για τον απλό σκεπτόμενο και ανεπηρέαστο παρατηρητή χειραγώγηση και προσβολή της έννοιας της Δημοκρατίας, αλλά και ότι εκ του λόγου αυτού και μόνον επηρεάζεται και κρίνεται επίσης και η τύχη και η μοίρα όλων των λαών, συμπεριλαμβανομένης και της πατρίδας μας.
Η συνείδηση δεν επιτρέπει όμως να αγνοήσουμε ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας, τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την τύχη της Ελλάδος και για το δράμα που βιώνει σήμερα ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Διότι αυτά που συμβαίνουν εις τον διεθνή και ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και εις την πατρίδα μας δεν είναι τυχαία, αλλά συνδέονται με μυστικές αποφάσεις ορισμένων πρωταγωνιστών της ευρωπαϊκής πολιτικής. Εκ του λόγου αυτού και μόνον οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε και να ανατρέξουμε εις την εξέλιξη της πορείας της ΕΟΚ/ΕΕ, όταν τότε οι πρωταγωνιστές αυτής παρέπεμπαν κάθε ενδιαφερόμενη προς ένταξη υποψήφια χώρα προς την Γερμανία, η οποία ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 έπαιζε αποφασιστικό ρόλο λόγω της οικονομικής της ισχύος, χωρίς όμως αυτή, ως γνωστόν, να αποδέχεται τότε δημοσίως τον ρόλο του ρυθμιστή της ΕΕ. Όμως με την πάροδο του χρόνου η φύση και η έννοια της δύναμης δεν επιτρέπει εις τον εαυτόν της να αποποιείται εσαεί τον πραγματικό και ηγετικό της ρόλο εις τον περιβάλλοντα γεωγραφικό χώρο, και εν συνεχεία και εις την διεθνή πολιτική. ‘Ηδη από την δεκαετία του ’90 και αρχάς του 2000 η Γερμανία υπό τον καγκελάριο Γκέχαρντ Σρέντερ και την διάδοχό του καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ στράφηκε ευθέως και εις τον διεθνή στίβο, κάνοντας τώρα επίδειξη της τρομερότατης ισχύος της.
