Η χώρα μας το 2010 ζητούσε βοήθεια, από τις χώρες της ΕΕ, για να μην χρεοκοπήσει,
όταν είχε αποκαλυφθεί, ότι τα δημοσιονομικά της ήταν εκτός ελέγχου, οι αγορές
χρήματος την είχαν αποκλείσει, δεν είχε να πληρώσει μισθούς και συντάξεις και η
απελθούσα κυβέρνηση συστηματικά παραποιούσε τα δημοσιονομικά της στοιχεία, στην
EUROSTAT.
Το πολιτικό της σύστημα, βαθιά αναξιόπιστο και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αιφνιδιασμένη
και απροετοίμαστη.
Η ΕΕ, ήταν σε πανικό, δεν γνώριζε το μέγεθος του δικού της προβλήματος και
δεν είχε εμπειρία και μηχανισμούς διαχείρισης, ανάλογων κρίσεων.
Στην ηγεσία των μεγάλων χωρών της ΕΕ, βρισκόταν κυβερνήσεις, βαθιά
συντηρητικές, ειδικά σε Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία.
Μετά το 2012, η χώρα μας είχε εφαρμόσει σε μεγάλο βαθμό, το πρώτο μνημόνιο,
με μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή, μεγάλες μειώσεις σε δημόσιες δαπάνες και
μεγάλες μεταρρυθμίσεις.
Η ΕΕ, απέκτησε εμπειρία και μηχανισμούς κρίσεων και είχε ελέγξει σε μεγάλο
βαθμό τα δικά της προβλήματα.
Στην ΕΕ, είχαμε αλλαγές κυβερνήσεων, σχεδόν στις πιο σημαντικές χώρες, με
την αντικατάσταση των συντηρητικών κυβερνήσεων, με προοδευτικές και πιο θετικές
προς τα Ελληνικά προβλήματα.
Με λίγα λόγια, το 2010, ήμασταν στο απόλυτο χάος, όμως μετά το 2012, ειδικά
μετά το 2014, όλα είναι διαφορετικά.
Ο Σαμαράς και ειδικά ο Τσίπρας, είχαν δύο μεγάλους συμμάχους, τις άπειρες
θυσίες των Ελλήνων και την μεγάλη υποστήριξη, των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, των
πρώην "προδοτών" των λαών, του "ΟΛΑΝΔΡΕΟΥ" κατά Τσίπρα.
Παρ' όλα αυτά, αντί να επιταχύνουν τις μεταρρυθμίσεις, για να βγει πιο
γρήγορα η χώρα από την κρίση, τις επιβράδυναν, όταν δεν τις αλλοίωσαν.
Πρόσθεσαν μνημόνια, επέκτειναν την ύφεση και βρισκόμαστε πάλι μπροστά, σε
αδιέξοδα.
Και όμως το ΠΑΣΟΚ, το 2010, όπως επανέλαβε πάλι ο Τσίπρας, κατέστρεψε την
χώρα, το ΠΑΣΟΚ, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου, κατά τον Μητσοτάκη.
Έκανα αυτό το σχόλιο, όχι γιατί διεκδικώ, κάποια κομματική, ή προσωπική δικαίωση,
αλλά γιατί πρέπει τα κόμματα, αν δεν μπορούν, ή και δεν θέλουν να πουν την
αλήθεια, να αφήσουν τους πολίτες, να την κατανοήσουν.
Γιατί μόνο, αν γίνει κατανοητή, από μεγάλο μέρος της κοινωνίας, η αλήθεια,
υπάρχει ελπίδα να βγούμε από την κρίση.
Διαφορετικά, η χώρα θα σέρνεται προς τα κάτω, περιμένοντας την ώρα της
απόλυτης καταστροφής, με ή χωρίς την βοήθεια των εταίρων και δανειστών.
