Η Πρώτη Μαΐου είναι μια μέρα μνήμης και πάλης. Θυμόμαστε τους εργατικούς αγώνες, τις Πρωτομαγιές όλου του κόσμου, από το Σικάγο ως τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη, αγωνιζόμαστε ενάντια στην κοινωνική αδικία, την εργασιακή εκμετάλλευση, την καταπίεση.
Οι αγώνες των εργαζομένων, τα πολύπλευρα κινήματα, οι διεκδικήσεις μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς είναι απαραίτητα στοιχεία για την εμβάθυνση της δημοκρατίας, την επαναθεμελίωση των εργασιακών κεκτημένων τα οποία σάρωσαν οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις της περιόδου 2010-2015.
Δεν ξεχνάμε ούτε στιγμή πώς οδηγηθήκαμε ως εδώ. Δεν ξεχνάμε ποιοι είναι οι πολιτικοί υπεύθυνοι για την αποδόμηση εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες, ποιοι οργάνωσαν και υλοποίησαν την κοινωνική καταστροφή. Μετά από πέντε χρόνια μνημονιακών πολιτικών, κατά τη διάρκεια των οποίων οι μισθοί και οι συντάξεις μειώθηκαν ως και 55%, που, με το «αμαρτωλό» PSI αποσαθρώθηκαν ασφαλιστικά ταμεία, Νοσοκομεία, Πανεπιστήμια, ο λαός έχει βγάλει πια τα αναγκαία συμπεράσματα, δεν ξεγελιέται με κούφια λόγια και επικοινωνιακές εκστρατείες.
