Η Σαπφώ, ήταν η μεγαλύτερη ποιήτρια της αρχαιότητας, αυτήν εννοούσαν όταν
έλεγαν «η ποιήτρια», όπως αναφέρονταν στον Όμηρο λέγοντας «ο ποιητής». Για τη
ζωή της Σαπφούς ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Από πάπυρο του 200 μ.Χ. καθώς
και από το περίφημο βυζαντινό λεξικό του Σουίδα (Σούδα) του 10ου αιώνα
γνωρίζουμε ότι η Σαπφώ (ή Ψαπφώ, στην τοπική αιολική διάλεκτο) ήταν σύγχρονη
του Αλκαίου και του Πιττακού και ότι γεννήθηκε στη Λέσβο, πιθανότατα στην
Ερεσό, γύρω στο 630 πχ, την εποχή δηλαδή της κοινωνικής και πολιτιστικής ακμής
του νησιού. Η μητέρα της ονομαζόταν Κλεΐς και ο πατέρας της Σκαμανδρώνυμος, ενώ
είχε και τρεις αδελφούς και μια κόρη, την Κλεΐς την οποία αναφέρει σε δύο
ποιήματά της. Φέρεται να ήταν παντρεμένη με έναν ευκατάστατο άνδρα από την
Άνδρο ευγενικής καταγωγής, τον Κερκύλα, και η ίδια ήταν αριστοκρατικής
καταγωγής και είχε εμπλακεί στις πολιτικές αναταραχές γεγονός που την ανάγκασε
να αυτοεξοριστεί, όπως και πολλοί άλλοι αριστοκρατικών οικογενειών όταν την
εξουσία κατέλαβε ο τύραννος Πιττακός. Η Σαπφώ όσο διαρκούσε η τυραννία έζησε
στην Σικελία ενώ επιστρέφοντας στην Μυτιλήνη ίδρυσε ένα ωδείο όπου συγκέντρωσε
τις κοπέλες της αριστοκρατικής τάξης και τις δίδασκε ποίηση, μουσική και χορό.
