Χαράν μεγάλην έλαβα
βλέποντας την καλήν σας γνώμην, την καλήν σας μετάνοιαν, λύπην έλαβα
στοχαζόμενος την αναξιότητά μου, πως δεν έχω καιρόν να σας
εξομολογήσω όλους ένα προς ένα, να μου ειπή το παράπονό του ο καθένας, να του
ειπώ και εγώ εκείνο οπού με φωτίση ο Θεός.
Θέλω και αγαπώ,
αμά δεν ημπορώ, παιδιά μου. Καθώς ένας πατέρας είναι άρρωστος, πηγαίνει το
παιδί του να το παρηγορήση, εκείνος μην μπορώντας το διώχνει, μα πως το
διώχνει; Με την καρδίαν καμμένην. Θέλει να το παρηγορήση, μα δεν ημπορεί.
Πατέρας ανάξιος είμαι εγώ. Πνευματικά παιδιά μου είσαστε η ευγενεία σας. Τώρα
έρχεται ένας να εξομολογηθή εις του λόγου μου να μου ειπή το παράπονόν του, να
του ειπώ και εγώ εκείνο οπού με φωτίση ο Θεός. Εγώ μην ημπορώντας τον διώχνω,
μα πως τον διώχνω; Τον διώχνω και καίεται η καρδία μου καθώς ο πατέρας με το
παιδί του. Τι να σας κάμω; Μα πάλιν, να μην υστερηθήτε παντελώς, σας λέγω εγώ
παραμικρόν. Όταν θέλετε να ιατρεύσετε την ψυχή σας, τέσσαρα πράγματα σας
χρειάζονται. Κάνομέ τε ένα παζάρι; Από τον καιρόν οπού εγεννηθήκετε έως τώρα
όσα αμαρτήματα εκάμετε να τα πάρω όλα εις τον λαιμόν μου και η ευγενεία σας να
μου πάρετε τέσσαρες τρίχες. Βαρύ να ασηκώσετε τέσσαρες τρίχες από αυτά τα
γένεια και να σας πάρω εγώ όλα σας τα αμαρτήματα; Καί τι να τα κάμω; Ωστόσον
έχω μίαν καταβόθρα και τα ρίχνω όλα μέσα ωσάν χωνευτήρι. Ποία είναι η
καταβόθρα; Είναι η ευσπλαγχνία του Χριστού μας.
Πρώτη τρίχα είναι
όταν θέλετε να εξομολογάσθε το πρώτον θεμέλιον είναι αυτό οπού είπαμε, να
συγχωράτε τον εχθρόν σας. Το κάμνετε;
