Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για την 5η Ιουλίου:
Σήμερα δεν είναι ούτε ημέρα μνημόσυνου ούτε ημέρα γιορτής.
Είναι ημέρα μάχης. Και προετοιμασίας.
Όπως πρέπει να είναι κάθε μέρα, μέχρι τη μεγάλη μάχη και μέχρι τη νίκη.
Σήμερα δεν είναι ούτε ημέρα μνημόσυνου ούτε ημέρα γιορτής.
Είναι ημέρα μάχης. Και προετοιμασίας.
Όπως πρέπει να είναι κάθε μέρα, μέχρι τη μεγάλη μάχη και μέχρι τη νίκη.
5 Ιουλίου
2015- 5 Ιουλίου 2017
Πριν 2 χρόνια, είπαμε ένα
μεγάλο ΟΧΙ.
Που ταρακούνησε και
τρομοκράτησε το καθεστώς.
Που, αν δεν
είχε προδοθεί κι ανατραπεί ύπουλα και βίαια, μπορούσε να ρίξει το καθεστώς.
Σε Ελλάδα
και Ευρώπη. Ίσως και στον κόσμο όλο.
Μπορούσε να
γίνει το θεμέλιο για να χτίσουμε τη ζωή και το μέλλον μας, μαζί με εκατομμύρια
ανθρώπους στην Ευρώπη και στον κόσμο.
2 χρόνια
μετά, αυτό το ΟΧΙ που είπαμε περήφανα τότε, είναι ισχυρό όσο και τότε. Μας
δεσμεύει και μας υποχρεώνει όσο την πρώτη στιγμή.
Μας δεσμεύει
να το υπερασπιστούμε, υπερασπιζόμενοι τη ζωή μας.
Μας
υποχρεώνει να δώσουμε τη μάχη για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας. Τη δική
μας και τόσων ανθρώπων που ήλπισαν μαζί μας και στάθηκαν στο πλάι μας.
Εκείνη τη
μάχη που δεν δόθηκε ποτέ, γιατί κάποιοι πούλησαν την παρτίδα. Και εμάς όλους.
Εκείνη τη
μάχη που τώρα όλοι εμείς δεν πρέπει να αφήσουμε να την ξαναπουλήσει κανείς.
Εδώ και 2
χρόνια εφαρμόζεται το «Ναι».
Σε πλήρη
κατάλυση της δημοκρατικής εντολής.
Με επιβουλή
της λαϊκής κυριαρχίας.
Με σύμπραξη
ή ανοχή και της δικαστικής εξουσίας.
Αυτή η
εκτροπή πρέπει να τερματισθεί.
Η
δημοκρατία, η εντολή κι η αξιοπρέπεια του λαού μας, πρέπει να αποκατασταθεί.
Δεν θα
αποκατασταθεί από τους δανειστές.
Δεν θα
αποκατασταθεί από την παραδομένη Κυβέρνηση των φαύλων εξουσιομανών, των
στερημένων ανθρωπάριων που ξεθυμαίνουν πάνω στην σοκαρισμένη απ’ την προδοσία
τους κοινωνία.