Άρθρο της Θέκλας Παρασκευούδη*
Εξαιρώντας το γνωστό σχεδόν σε όλους πως η Παγκόσμια
Ημέρα Περιβάλλοντος γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου, που υποθετικά είναι
το γράμμα «α» της «αλφαβήτου» και θέλοντας να πάμε στο επόμενο γράμμα,
διαπιστώνουμε πως οι γνώσεις μας περιορίζονται κάπου εκεί…
Ο σύγχρονος αστικός τρόπος ζωής επιτάσσει τη
συσπείρωση μας σε συμπαγή αστικά κέντρα και οικισμούς οι οποίοι αναπτύσσονται
κυρίως κατακόρυφα και λιγότερα οριζόντια.
Η αλόγιστη χρήση των φυσικών πόρων από όλους, θα μας
χαρίσει και το πολυσυζητημένο επικείμενο τέλος τους. Αναμφίβολη η ανάγκη
οικολογικής συνείδησης, έτσι ώστε η συμπεριφορά μας, ενώ θα ζούμε, θα
παράγουμε, θα ψυχαγωγούμαστε, θα καταναλώνουμε…. να μεταφέρει λιγότερη
επιβάρυνση προς τον πλανήτη που αντέχει να μας φιλοξενεί.
Το οικολογικό μας αποτύπωμα μοιάζει πολλαπλάσιο από
εκείνο που ο πλανήτης γη μπορεί να σηκώσει! Όλα τελικά καθρεφτίζουν τη
διαδραστική μας σχέση με την κατανάλωση ή καλύτερα με την υπερκατανάλωση.
Πρωτίστως οι κοινωνικές και μετέπειτα οι βιολογικές μας ανάγκες. Ίσως δεν αρκεί
απλώς να ενημερωθούμε ως καταναλωτές για την ποιότητα ή τις τιμές προϊόντων,
για τον τρόπο ή τη μέθοδο κατανάλωσης, αλλά επιβάλλεται να γίνουμε γνώστες του
μεγέθους της επίπτωσης που προσφέρει η καταναλωτικής συμπεριφοράς μας στο
περιβάλλον, στην υγεία και φυσικά την τσέπη μας…
