Ανακάλυψη - ορόσημο ίσως ανοίξει τον δρόμο για τη θεραπεία του Αλτσχάιμερ

Μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα χαρακτηρίζεται «ιατρικό ορόσημο» και «ιστορική καμπή» από πολλούς ειδικούς, καθώς μπορεί ν' ανοίξει για πρώτη φορά τον δρόμο για την ανάπτυξη ενός χαπιού που θα θεραπεύει τη νόσο Αλτσχάιμερ, καθώς και άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως το Πάρκινσον, σταματώντας την καταστροφή των κυττάρων (νευρώνων) του εγκεφάλου.
Πάντως η σχετική έρευνα, που έγινε με επιτυχία σε ποντίκια, βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο και είναι πιθανό ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον μία δεκαετία εωσότου υπάρξει κάποιο νέο φάρμακο - χωρίς κάτι τέτοιο να είναι καν εγγυημένο.
Παρ’ όλες όμως τις επιφυλάξεις των επιστημόνων, είναι η πρώτη φορά, όπως αναγνωρίζεται από τους ειδικούς, που μια χημική ουσία λαμβάνεται από το στόμα, φθάνει στον εγκέφαλο και φαίνεται να σταματά πλήρως μια νευροεκφυλιστική πάθηση.
Οι ερευνητές της Μονάδας Τοξικολογίας του Συμβουλίου Ιατρικών Ερευνών (MRC) της Βρετανίας, με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζιοβάνα Μαλούτσι του πανεπιστημίου του Λέστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", σύμφωνα με το BBC και τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Ιντιπέντεντ», εστίασαν την προσοχή τους στη ρίζα όλων των νευροεκφυλιστικών παθήσεων, στις αφύσικου σχήματος πρωτεΐνες που προσκολλώνται μεταξύ τους και σχηματίζουν συσσωματώσεις (πλάκες) στον εγκέφαλο, με συνέπεια τον θάνατο των νευρικών κυττάρων.
Ενώ συνήθως η επιστημονική έρευνα εστιάζει στο να εμποδίσει τη συσσώρευση αυτών των πρωτεϊνών, αυτή τη φορά οι ερευνητές στη Βρετανία επικεντρώθηκαν στον καταστροφικό τρόπο που τα εγκεφαλικά κύτταρα αντιδρούν στις ανώμαλες πρωτεΐνες.
Χρησιμοποιώντας ένα πειραματικό φάρμακο που είχαν εγχύσει στα ποντίκια, «καθοδήγησαν» τα νευρικά κύτταρα έτσι ώστε να σταματήσουν να πεθαίνουν.
Το φάρμακο δοκιμάστηκε σε ποντίκια με τη νόσο των πριονίων (τα οποία προκαλούν την ασθένεια των «τρελών αγελάδων»), αλλά πιστεύεται ότι έχει ισχύ και στις άλλες νευροεκφυλιστικές παθήσεις, όπως το Αλτσχάιμερ. Το φάρμακο μπλοκάρει ένα ένζυμο (PERK), το οποίο, στο πλαίσιο της φυσικής άμυνας του οργανισμού κατά των ανώμαλων πρωτεϊνών, ωθεί τους νευρώνες να αντιδράσουν με αυτοκαταστροφικό τρόπο, ο οποίος επιφέρει τον θάνατό τους. Το μπλοκάρισμα του ενζύμου μέσω του φαρμάκου σταματά αυτή η αντίδραση και τα εγκεφαλικά κύτταρα επιβιώνουν.
Πέντε εβδομάδες μετά τη θεραπεία, τα πειραματόζωα δεν εμφάνιζαν συμπτώματα όπως απώλεια μνήμης και μειωμένα αντανακλαστικά. Επίσης, έζησαν περισσότερα από άλλα ποντίκια με την ασθένεια, που δεν είχαν πάρει το ίδιο πειραματικό φάρμακο με την κωδική ονομασία GSK2606414, το οποίο έχει αναπτύξει η φαρμακευτική εταιρία GlaxoSmithKline.
Όμως τα πειραματόζωα που έκαναν τη θεραπεία, εμφάνισαν σοβαρές παρενέργειες (κυρίως λόγω βλάβης στο πάγκρεας), όπως απώλεια βάρους και αύξηση του σακχάρου στο αίμα. Γι’ αυτό οι ερευνητές δήλωσαν ότι θα χρειαστεί ακόμα αρκετός χρόνος προτού ξεκινήσουν οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους, ώστε, όπως είπαν, οι παρενέργειες να μειωθούν στο μέλλον με περαιτέρω έρευνα.
Από την άλλη, εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι κάποια στιγμή θα καταφέρουν να δημιουργήσουν ένα χάπι που θα προστατεύει τον εγκέφαλο από τις νευροεκφυλιστικές νόσους. «Απέχουμε ακόμα πολύ δρόμο από ένα φάρμακο που θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε ανθρώπους, καθώς η εν λόγω ουσία είχε σοβαρές παρενέργειες (στα πειραματόζωα). Όμως δείξαμε ότι η ανάπτυξη νέων φαρμακευτικών θεραπειών αποτελεί τώρα πλέον μια πραγματική δυνατότητα», ανέφερε η Τζιοβάνα Μαλούτσι.
«Αυτή είναι η πρώτη πειστική αναφορά ότι ένα μικρό φάρμακο σταματά την προϊούσα καταστροφή των νευρώνων στον εγκέφαλο», σχολίασε ο καθηγητής Χημείας Ρότζερ Μόρις του King’s College του Λονδίνου. «Αν και η έρευνα έγινε σε ποντίκια, όχι σε ανθρώπους, ενώ αφορά τη νόσο των πριονίων και όχι το Αλτσχάιμερ, επειδή είναι παρόμοιος ο τρόπος που πεθαίνουν οι νευρώνες σε αυτές τις δύο ασθένειες, αυτό το εύρημα, υποπτεύομαι, θα κριθεί από την ιστορία ως ένα σημείο καμπής στην έρευνα για φάρμακα που θα σταματήσουν τη νόσο» πρόσθεσε.

ΠΗΓΗ : ikypros.com

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; Post to Face book -> Δημοσίευση στο Face book & Twitter

grafida-sintikis.blogspot.gr

Ένα βήμα πιο κοντά σε τεστ αίματος για τη νόσο Αλτσχάιμερ

Γερμανοί επιστήμονες έκαναν ένα ακόμα βήμα στην προσπάθεια να αναπτυχθεί ένα τεστ αίματος που θα μπορεί να διαγνώσει έγκαιρα τη νόσο Αλτσχάιμερ. Σήμερα δεν υπάρχει ακόμα μια αξιόπιστη βιολογική διαγνωστική μέθοδος και οι γιατροί συνήθως αρκούνται σε απεικονίσεις του εγκεφάλου, νοητικά-μνημονικά τεστ και γενικότερη αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σάαρλαντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Genome Biology», σύμφωνα με το BBC, έδειξαν ότι η ανάλυση μιας μορφής του γενετικού υλικού στο αίμα (των microRNAs) μπορεί να προειδοποιήσει για την αφανή εμφάνιση και εξέλιξη της νευροεκφυλιστικής νόσου.

Το αιματολογικό-γενετικό τεστ δοκιμάστηκε σε 202 ανθρώπους, με ποσοστό επιτυχίας 93% στην ακρίβεια της διάγνωσης.

Η νόσος εξελίσσεται στον εγκέφαλο επί χρόνια προτού εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματά της (π.χ. απώλεια μνήμης) και οι γιατροί ελπίζουν ότι στο μέλλον -αν διαθέτουν έγκαιρη διάγνωση- θα προλαβαίνουν να χορηγούν στους ασθενείς την κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, προτού καταστραφούν ανεπανόρθωτα μεγάλα τμήματα του εγκεφάλου.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν 12 microRNAs, τα επίπεδα των οποίων διαφέρουν στο αίμα των ασθενών με Αλτσχάιμερ σε σχέση με εκείνα των υγιών. Όμως, όπως είπαν, χρειάζονται περαιτέρω έρευνες και κλινικές δοκιμές σε μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων, εωσότου βελτιωθεί κι άλλο η ακρίβεια του τεστ, κάτι για το οποίο θα χρειαστούν μερικά χρόνια ακόμα. Μια βασική πρόκληση είναι να διασφαλιστεί η αξιοπιστία του τεστ να διακρίνει το Αλτσχάιμερ από άλλες νευρολογικές παθήσεις.

News Room «Κέρδος» με πληροφόρηση από το ΑΠΕ - ΑΜΠ

ΠΗΓΗ: kerdos.gr

Η γενική αναισθησία αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας στους ηλικιωμένους

Η γενική αναισθησία αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας στους ηλικιωμένους. Αναζητείται παγκόσμια συμφωνία για τα κριτήρια διάγνωσης του θανάτου.

Η υποβολή ενός ηλικιωμένου σε γενική αναισθησία στο πλαίσιο κάποιας χειρουργικής επέμβασης αυξάνει κατά 35% τον κίνδυνο να πάθει άνοια αργότερα, όπως υποστηρίζει νέα γαλλική επιστημονική έρευνα. 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Φρανσουά Σζταρκ του πανεπιστημίου του Μπορντό και του ιατρικού ερευνητικού ινστιτούτου INSERM, παρουσίασαν τα ευρήματά τους στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Αναισθησιολογίας (Euroanaesthesia), όπου επίσης, σύμφωνα με το BBC, κορυφαίοι αναισθησιολόγοι επεσήμαναν την ανάγκη να υπάρξει επιτέλους μια διεθνής συμφωνία και συναίνεση για το πότε και πώς πρέπει να γίνεται η διάγνωση του θανάτου.

Η λεγόμενη «μετεγχειρητική γνωσιακή δυσλειτουργία» ανοίγει το δρόμο για την άνοια ακόμα και αρκετά χρόνια μετά την επέμβαση στον ασθενή. Πρόκειται για μια συνήθη επιπλοκή σε ηλικιωμένους, οι οποίοι κάνουν κάποιο σοβαρό χειρουργείο που απαιτεί γενική αναισθησία. 
Έως τώρα υπήρχε αβεβαιότητα αν και σε ποιο βαθμό οι εγκεφαλικές επιπλοκές της γενικής αναισθησίας αποτελούν πρόδρομο της άνοιας και της νόσου Αλτσχάιμερ. Η νέα γαλλική μελέτη δείχνει ότι όντως είναι αυξημένος αυτός ο κίνδυνος για τους ηλικιωμένους, καθώς η γενικευμένη αναισθησία μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στους νευρικούς ιστούς τους, με συνέπεια να διευκολυνθεί η δημιουργία στον εγκέφαλο πλακών του πεπτιδίου β-αμυλοειδούς, κάτι που αποτελεί μηχανισμό πρόκλησης άνοιας. 

Οι ερευνητές μελέτησαν τις περιπτώσεις περίπου 9.300 ανδρών και γυναικών από τρεις γαλλικές πόλεις, με μέση ηλικία 75 ετών. Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι ασθενείς που είχαν εμφανίσει άνοια, ήταν πιθανότερο να έχουν στο παρελθόν χειρουργηθεί με γενική αναισθησία (37%) από ό,τι να μην έχουν κάνει γενική αναισθησία (32%). 

Οι Γάλλοι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάποιος ηλικιωμένος, ο οποίος έχει έστω και μια γενική αναισθησία στο παρελθόν του, αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο κατά 35% να εμφανίσει άνοια, σε σχέση με κάποιον που ποτέ δεν έχει υποβληθεί σε γενική αναισθησία. 

Η διάγνωση του θανάτου

Στο συνέδριο των αναισθησιολόγων τονίστηκε εξάλλου ότι οι νέες εξελίξεις στην ιατρική τεχνολογία έχουν κάνει λιγότερο ξεκάθαρη τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, με συνέπεια οι γιατροί, σε σπάνιες περιπτώσεις, να ανακοινώνουν ότι κάποιος ασθενής είναι νεκρός, αλλά ο τελευταίος να διαπιστώνεται αργότερα ότι ακόμα είναι ζωντανός. Για να αποφευχθεί αυτό στο μέλλον, όπως αναφέρθηκε, πρέπει να γίνει περισσότερη επιστημονική έρευνα πάνω στο «σύνορο» ζωής-θανάτου και να δοθούν στους γιατρούς όλου του πλανήτη πιο σαφείς και ενιαίες κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση του θανάτου. Ήδη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει αρχίσει να διαμορφώνει μια τέτοια συναίνεση διεθνώς.

Στην πλειονότητα των περιστατικών στα νοσοκομεία, οι ασθενείς θεωρούνται νεκροί, όταν η καρδιά τους δεν χτυπάει πια, δεν αναπνέουν και δεν έχουν προφανείς αντιδράσεις στα εξωτερικά ερεθίσματα. Όμως, σύμφωνα με τον δρα 'Αλεξ Μανάρα, αναισθησιολόγο του βρετανικού νοσοκομείου του Μπρίστολ, στην ιατρική βιβλιογραφία αναφέρονται πάνω από 30 περιπτώσεις ανθρώπων, οι οποίοι, αν και είχαν θεωρηθεί νεκροί από τους γιατρούς, «επέστρεψαν» στη συνέχεια στη ζωή, με αποτέλεσμα να τίθεται πλέον το ερώτημα αν είναι δυνατό να βελτιωθεί η διάγνωση του θανάτου.

Σύμφωνα με τον Μανάρα, σε μερικές περιπτώσεις οι γιατροί δεν αφιερώνουν επαρκή χρόνο στην παρατήρηση του οργανισμού του ατόμου, προτού τον κρίνουν νεκρό. Όπως είπε, οι νέες παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες πρέπει να απαιτούν μια εξέταση του ασθενούς για τουλάχιστον πέντε λεπτά, ώστε να αποφευχθεί τυχόν…νεκρανάσταση. 

Σήμερα, ο ελάχιστος αυτός απαιτούμενος χρόνος εξέτασης για να διαγνωστεί κάποιος ως νεκρός, ποικίλει πολύ από χώρα σε χώρα. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ και την Αυστραλία είναι δύο λεπτά, στη Βρετανία πέντε, ενώ στην Ιταλία 20 (ιδίως όταν υπάρχει περίπτωση να ληφθούν όργανα από τον νεκρό για μεταμόσχευση). Υπάρχουν στοιχεία από επιστημονικές έρευνες ότι αν ο εγκέφαλος μείνει πέντε λεπτά χωρίς αίμα και οξυγόνο, επειδή έχει σταματήσει η καρδιά, τότε υφίασταται μόνιμη ζημιά. 

Από την άλλη, συχνά στις μονάδες εντατικής θεραπείας, όπου η καρδιά και οι πνεύμονες του ασθενούς διατηρούνται σε λειτουργία χάρη στην μηχανική υποστήριξη, οι γιατροί χρησιμοποιούν την έννοια του «εγκεφαλικού θανάτου», κάνοντας συνήθως νευρολογικά τεστ για να δουν αν υπάρχει οποιαδήποτε λειτουργία στον εγκέφαλο. Όμως τα κριτήρια εγκεφαλικού θανάτου διαφέρουν επίσης από χώρα σε χώρα. Σε κάποιες χώρες (π.χ. Καναδάς) αρκεί μόνο ένας γιατρός για να διαγνώσει τον εγκεφαλικό θάνατο, ενώ σε άλλες (π.χ. Βρετανία) απαιτούνται δύο γιατροί και σε κάποιες (π.χ. Ισπανία) τρεις. 

Ακόμα, ποικίλουν τα απαιτούμενα νευρολογικά-εγκεφαλικά τεστ, καθώς και ο χρόνος παρατήρησης του ασθενούς, έως ότου ανακοινωθεί επίσημα ο θάνατός του. Σύμφωνα με τον καθηγητή αναισθησιολογίας του πανεπιστημίου της Βαρκελώνης Ρικάρδ Βαλέρο, «τέτοιες διαφορές στην ιατρική πρακτική δεν φαίνονται λογικές», γι' αυτό πρέπει να υπάρξει μια παγκόσμια συμφωνία σχετικά με τα διαγνωστικά κριτήρια του εγκεφαλικού θανάτου. 

ΠΗΓΗ skai.gr, political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr

Νέες τεχνολογίες αντιμετώπισης πασχόντων από άνοια ή Αλτσχάιμερ

Έλληνας επιστήμονας παρουσιάζει νέες τεχνολογίες αντιμετώπισης άνοιας & Αλτσχάιμερ

Νέες τεχνολογίες και πρωτοποριακά νευροεπιστημονικά πρότυπα, που θα τους επιτρέπουν να προσαρμοστούν στο περιβάλλον, θα έχουν πλέον στη διάθεσή τους οι πάσχοντες από άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ.

Νέες τεχνολογίες και πρωτοποριακά νευροεπιστημονικά πρότυπα, που θα τους επιτρέπουν να προσαρμοστούν στο περιβάλλον, θα έχουν πλέον στη διάθεσή τους οι πάσχοντες από άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ. 

Έτσι, θα μπορούν πλέον να δεχτούν μία εικονική επίσκεψη των οικείων τους ή ακόμη και να κάνουν οι ίδιοι ένα εικονικό ταξίδι με το ΚΤΕΛ, να τους επισκεφτεί ο γιατρός μέσα από την οθόνη του υπολογιστή, να έχουν ένα θεραπευτικό κατοικίδιο ζωάκι-ρομπότ ή να κοιμηθούν όπως στα παιδικά τους χρόνια, λικνιζόμενοι σε ένα παλλόμενο στρώμα, ακούγοντας μουσική κάτω από ένα φωτισμό που τους ηρεμεί. 

Πρόκειται για νέα μοντέλα διαχείρισης της άνοιας και της νόσου Αλτσχάιμερ που μπορούν να εφαρμοστούν πέρα από τη φαρμακευτική αντιμετώπιση. Τα μοντέλα αυτά θα παρουσιάσει ο νευρολόγος Κωνσταντίνος Πετσάνης στην επιστημονική κοινότητα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) και στην επιστημονική ομάδα για τη νόσο Αλτσχάιμερ του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στη Γενεύη, στις 23 Μαΐου.

"Δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Η νόσος αντιμετωπίζεται μόνο κατά 20-30% με τα φάρμακα. Από 'κει και πέρα, η αντιμετώπιση έχει να κάνει με το περιβάλλον, δηλαδή με τους τρόπους επανένταξης των ασθενών στην κοινωνία, καθώς αυτοί δεν έχουν πλέον τα αισθητήρια που είχαν παλιά. Αντί να 'ποτίζουμε' τους ασθενείς με αντιψυχωσικά και αγχολυτικά, τα οποία - ιδίως κατά τους θερινούς μήνες - αυξάνουν την πιθανότητα των εγκεφαλικών, θα πρέπει να βρούμε τρόπους ώστε να προσαρμοστούν με το περιβάλλον. 

Αυτή τη δυνατότητα μας την προσφέρουν τα εργαλεία της τεχνολογίας" εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Πετσάνης, ο οποίος είναι ιδρυτικό μέλος, επιστημονικός σύμβουλος της υπό σύσταση Διεπιστημονικής Εταιρίας Κοινωνικών Εφαρμογών για την Άνοια.
Με τη χρήση ενός υπολογιστή τάμπλετ, όπως αναφέρει ο κ. Πετσάνης, μπορεί ένα γιατρός ή μία ομάδα γιατρών να πραγματοποιήσουν μία τηλεπίσκεψη στον ασθενή, με την προϋπόθεση βέβαια της ύπαρξης σχετικού εξοπλισμού (π.χ. κάμερα ή ειδικό κύκλωμα) στο χώρο όπου αυτός θα βρίσκεται. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί ο ασθενής να δεχτεί και μία τηλεπίσκεψη κάποιου συγγενούς ή φίλου του.

"Σχεδιάζουμε έναν προσομοιωτή παλαιού ΚΤΕΛ που θα επιτρέπει στον ασθενή να κάνει ένα εικονικό ταξίδι. Αυτό θα είναι ένα κουβούκλιο που θα θυμίζει το ΚΤΕΛ όπως ήταν παλιά και ο ασθενής θα αγοράζει εισιτήριο και θα ταξιδεύει εικονικά σε προκαθορισμένους προορισμούς. Κάτι ανάλογο έχει γίνει στο Μιλάνο, αλλά εκεί η εφαρμογή αφορά ταξίδι με τρένο. Ο προσομοιωτής αυτός υπολογίζουμε να μπει σε εφαρμογή πιλοτικά το Σεπτέμβριο σε κλινική της Θεσσαλονίκης" επισημαίνει ο κ. Πετσάνης.

Παράλληλα, προγραμματίζεται, σε συνεργασία με τους δήμους της Θεσσαλονίκης, να τοποθετηθούν σε Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας και σε ΚΑΠΗ εργαλεία νέων τεχνολογιών που να δίνουν τη δυνατότητα τηλεγηριατρικών επισκέψεων, εικονικών ταξιδιών, επικοινωνίας με συγγενείς κλπ. Με τη χρήση τέτοιων εφαρμογών, επισημαίνει ο κ. Πετσάνης, τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας και τα ΚΑΠΗ θα πάψουν να είναι "πάρκινγκ" ηλικιωμένων ή ουζερί και θα επιτευχθεί πενταπλάσια ποιοτική αναβάθμιση της ζωής των ανοϊκών ή των πασχόντων από Αλτσχάιμερ.

Ο κ. Πετσάνης επισημαίνει ακόμη ότι υπάρχουν παλλόμενα στρώματα, χάρη στα οποία μπορούν οι ασθενείς, ακούγοντας μουσική υπό τον κατάλληλο φωτισμό, να κοιμηθούν λικνιζόμενοι, όπως στα παιδικά τους χρόνια, ενώ θεραπευτικά ζωάκια - ρομπότ, που κυκλοφορούν ήδη στο εξωτερικό, μπορούν να τους δώσουν την αίσθηση ότι έχουν ένα κατοικίδιο.

Εξηγώντας τον λόγο για τον οποίο του απηύθυνε πρόσκληση το CERN, λεει: "Η αλήθεια είναι ότι εξεπλάγην όταν δέχτηκα αυτή την πρόσκληση. Στη συνέχεια, όμως, μου εξήγησαν ότι το CERN ενδιαφέρεται για τη νόηση και την τεχνολογία και ειδικά για την τεχνολογία που σχετίζεται με την υγεία. Είναι μεγάλη τιμή για έναν Έλληνα επιστήμονα να δέχεται πρόσκληση από το CERN".

ΠΗΓΗ skai.gr