Γιάννης Μαγκριώτης: ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΛΙΓΟ ΠΡΟΤΟΥ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΥΣΟΠΡΑΣΙΝΟ ΦΥΛΛΟ

Στο φοιτητικό μου δωμάτιο είχα την αφίσα του Δώρου Λοΐζου, του ανυπότακτου ποιητή και αγωνιστή της ΕΔΕΚ, τον οποίο -το πρωινό της 30ής Αυγούστου 1974- δολοφόνησαν σε ενέδρα -που είχε στόχο τον Βάσο Λυσαρίδη- τα απομεινάρια της χούντας και της ΕΟΚΑ Β.

Γιάννης Μαγκριώτης: Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ

Αυτός ο στίχος, από ένα ποίημα του Δώρου Λοΐζου, ορίζει τη ζωή των ηρώων.
Τα πρόσωπα των ηρώων της Κύπρου είναι παντού, τα μάτια τους μας κοιτούν, μας προτρέπουν σε νέους αγώνες, ελέγχουν διαρκώς τη συνείδησή μας.

Γιάννης Μαγκριώτης: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Τον τόπο των ηρώων και της αντίστασης.

Τούς ανθρώπους πού δεν υποτάσσονται σε μοίρες που άλλοι τους σέρνουν.

Μια νέα εκκίνηση στο δρόμο της ανάπτυξης και της ευημερίας με σεβασμό στην ιστορία, το περιβάλλον και τους ανθρώπους.

Το χρυσοπράσινο φύλλο πάντα θα μας συγκινεί.

Γιάννης Μαγκριώτης: ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ, ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΗ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ, ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

Τα φυλακισμένα μνήματα στη Λευκωσία, η ταυτότητα του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (1956-1959).

Μακάριος, το σύμβολο της εθνικής ενότητας και της συνταγματικής νομιμότητας - το κτήριο της Αρχιεπισκοπής, ο πρώτος στόχος του προδοτικού πραξικοπήματος της χούντας, που άνοιξε τον δρόμο στην τουρκική εισβολή, η ανοιχτή πληγή της κυπριακής τραγωδίας.

Στην αυλή του Βάσου Λυσσαρίδη, το αυτοκίνητο του Δώρου Λοΐζου, μέσα στο οποίο τον δολοφόνησαν.