Ιωσήφ Παναγιωτίδης: "Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων ανήκει στην οικογένεια.."

Ο Ιωσήφ Παναγιωτίδης σε μια ζεστή οικογενειακή στιγμή παραμονή των Χριστουγέννων. 
Όπως κάθε χρόνο το βράδυ της παραμονής και τηρώντας το έθιμο , διαβάζει στην οικογένεια την ιστορία της γέννησης του Ιησού και αφού τα παιδιά ανοίξουν τα δώρα περνούν το υπόλοιπο της βραδιάς γύρω από το τραπέζι συζητώντας παλιές ιστορίες. 
Όπως δήλωσε στην Γραφίδα Σιντικής "Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων ανήκει στην οικογένεια.."
Δείτε φωτογραφίες:

Μπορεί τελικά η απιστία να κάνει καλό σε μία σχέση;

Είναι δυνατόν;

Είμαι παντρεμένη 11χρονια με έναν άνθρωπο που ερωτεύτηκα τρελά. Έχουμε δυο πανέμορφα αγόρια. Όλα ξεκίνησαν όταν είχα τον μικρό μου 6μηνων που ανακάλυψα ότι με απατάει με μια πολύ μεγαλύτερη μου. Τότε εγώ ήμουν 23 χρονών, τώρα είμαι 32.

Αγάπη

Ηλικιωμένο ανδρόγυνο 

Ένα κείμενο με ωραία λογοτεχνική γραφή που αξίζει να προσεχθεί 

Αγάπη

Πως περνούν τα χρόνια! Αδυσώπητα δίχως έλεος… Κοιτάζοντας από μακρυά  τον γέρο Σάββα μου ήρθαν οι μνήμες από το παρελθόν αστραπιαίως. Νεότερος περίπου 47 χρόνων να περπατά και να πετά. Ναι να πετά με την αγαπημένη του μοτοσυκλέτα αφήνοντας πίσω του τη σκόνη να αιωρείται και να κολλά στα φύλλα των πανύψηλων δέντρων στις όχθες του ποταμού. Μόνο οι καταρακτώδεις βροχές έχουν τη δύναμη να καθαρίσουν τη σκόνη και να την ξαναστείλουν εκεί όπου ήρθε.

Πλησίασα, το συνηθίζω τελευταία να πλησιάζω μεγάλους ανθρώπους. Νοιώθω την ασφάλεια που σου προσφέρει η μεγάλη ηλικία.  Είναι σαν τη σκιά του γεροπλάτανου που νοιώθεις σίγουρος ότι δε θα σ΄αφήσει χωρίς τη δροσιά του. Αγκαλιά με τη γυναίκα του 60 χρόνια τώρα! Εξήντα χρόνια! Εξήντα χρόνια! Εξήντα χρόνια!

Στρυφογύριζε στο μυαλό μου το νούμερο και πάγωσε… και έλιωσε… για τη δύναμη της Παράδοσης! Τη δύναμη της Ντροπής! Πρόσφυγες με αξίες και αρχές εκατέρωθεν συντηρημένες με πολύ κόπο και ψυχή. Κάθε μεγάλος πόνος και μια ρυτίδα εις ανάμνησην αυτού χαραγμένος στο μέτωπο, στα μάτια, στο λαιμό.  Παντού ρυτίδες…

Στάθηκα να αφουγκραστώ αυτό που ποτέ δεν έζησα και ούτε πρόκειται να ζήσω. Το παράξενο, το παράδοξο, το περίεργο. Αυτά τα 60 χρόνια υπομονής και καρτερίας με τι χρώμα άραγε θα διάλεγαν για να το ζωγραφίσουν; Ποια μουσική, ποια γεύση θα επέλεγαν;

«Πολύ δύσκολα μου, μου λέει, ψυθυριστά» .  «Πάρα πολύ δυκολεύτηκα!» «Πενήντα χρόνια άρρωστη η γυναίκα μου… και παλεύω…  παλεύω ακόμη…». Τα μάτια του βουρκώνουν και κοκκινίζουν έντονα. «Πολύ την αγαπάω!» «Τη ζωή μου ολόκληρη την αφιέρωσα σε εκείνη» «… να είναι εκείνη καλά».

Μένω αποσβολωμένη να κοιτώ μια αυτόν και μια εκείνη.  Εκείνη με την αυτοπεποίθηση της βασίλισσας που διαγράφεται στο βλέμμα της καθώς ατενίζει  τον δρόμο και τους περαστικούς αλλά και την ίδια τη ζωή.  Και λέω της βασίλισσας, γιατί όλες οι επιθυμίες εκτελούνται χωρίς καμία υποχώρηση.

Μετά βλέπω εκείνον με κόκκινα μάτια πότε από το κλάμα και πότε από την αϋπνία, να την κοιτάζει συνεχώς μήπως και δεν προλάβει κάποια επιθυμία της γυναίκας του να την εκπληρώσει αμέσως.

Μετά ήθελα να φύγω… γιατί περίσσευα και γιατί το μάθημά μου το πήρα ήδη…

«Την αγαπώ πολύ» σφύριζε και επαναλαμβανόταν στα αυτιά μου ο ευλογημένος ήχος… «Την αγαπώ πολύ»…

Πως ήταν κάποτε οι Άνδρες Θεέ μου! Το δημιούργημά σου που σ΄είχε κεφαλή της κεφαλής του και πως κατάντησε έτσι που να μη μπορεί να αγαπήσει ούτε τον ίδιο τον εαυτό του. 

Προσπάθησα να κοιμηθώ αλλά αυτή η απλή διήγηση της ζωής ενός απλοϊκού ζεύγους, που η υπομονή τους, τους κατατάσσει σε άλλες τάξεις στα μάτια του Θεού, με έκανε να ξενυχτήσω απόψε μετρώντας και ζυγίζοντας…  

Ν. Θ. 

Πώς να επιλέξετε την «κατάλληλη» baby sitter

Οι εργαζόμενοι γονείς, συχνά δεν έχουν τη βοήθεια και τη στήριξη του παππού και της γιαγιάς, και αναγκάζονται να αναζητήσουν baby sitter για να κρατήσουν είτε πολύ μικρά μωρά που δεν πηγαίνουν σε παιδικό σταθμό, είτε μεγαλύτερα που σχολάνε από το σχολείο νωρίτερα από τους γονείς τους.

Ποια είναι όμως τα κριτήρια επιλογής της σωστής baby sitter; Oρίστε μερικά πράγματα που θα πρέπει να προσέξετε:

Πρώτα από όλα αναζητήστε πρώτα από γνωστούς ή συγγενείς σας, ώστε να έχετε και κάποιες συστάσεις από άτομα που εμπιστεύεστε, αν αυτό είναι δυνατόν.
Δώστε σημασία στην πρώτη εντύπωση που θα κάνει σε σας, αλλά παρατηρήστε και τον τρόπο που θα πλησιάσει το παιδί σας.
Μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για την ίδια, την εμπειρία της, την κατάρτισή της, την ηλικία της, την οικογενειακή της κατάσταση, το επίπεδο εκπαίδευσής της, τα χόμπι της, την υγεία της, ακομη και το αν έχει άδεια παραμονής σε περίπτωση που δεν είναι Ελληνίδα.
Ζητήστε να σας δώσει κάποιο τηλέφωνο εργοδοτών της, είτε ηταν σε παιδικό σταθμό, είτε σε οικογένεια, ώστε να σας πουν και άλλες λεπτομέρειες που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες.
Θέστε από την αρχή τα ζητούμενα. Τι θα κάνει, πώς θα το κάνει, για πόσες ώρες, με ποιο τρόπο και συμφωνήστε τα όλα εξαρχής, ώστε κανένα μέρος να μην είναι δυσαρεστημένο.

Παγκόσμια Ημέρα Εορτασμού της Οικογένειας

Η Διεθνής Ημέρα της Οικογένειας καθιερώθηκε το 1993 με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Μαΐου.

Ο ετήσιος αυτός εορτασμός αντανακλά τη σπουδαιότητα που αποδίδει η διεθνής κοινότητα στην οικογένεια ως βασικό κύτταρο της κοινωνίας.

Ποιήματα και ζωγραφιές μαθητών του 11ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας.
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Άννα Ρεσβάνη (θεατρολόγος)

ΕΝΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ!!! Πατέρας και γιος (αξίζει να το διαβάσετε)

Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα…
 
Γιος: «Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;»
Πατέρας: «Ναι βεβαίως , τι είναι;»
Γιος: «Μπαμπάς, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;»…
Πατέρας: «Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;» ρώτησε θυμωμένα.
Γιος: «Θέλω ακριβώς να ξέρω. Παρακαλώ πες μου, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;»
Πατέρας: «Εάν πρέπει να ξέρεις παίρνω $50 την ώρα.»
Γιος: «Ωχ, απάντησε το παιδί, με το κεφάλι του κάτω.
Γιος: «Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις $25;»
Ο πατέρας εξαγριωμένος, «εάν ο μόνος λόγος που εσύ ρώτησες είναι, ώστε να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ’ ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.»
Tο μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. Πώς τόλμησε να υποβάλλει τέτοια ερώτηση για να πάρει μόνο κάποια χρήματα;
Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται:
Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα $25.00 και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά. Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού και άνοιξε την πόρτα.
«Κοιμάσαι γιε μου;» Ρώτησε.
«Δεν κοιμάμαι » απάντησε το αγόρι.
«Σκεφτόμουν ,ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα» είπε ο μπαμπάς. «Ήταν μια μεγάλη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα. Εδώ είναι τα $25 που μου ζήτησες».
Το παιδί έτρεξε κατ’ ευθείαν επάνω του χαμογελώντας. «Σε ευχαριστώ μπαμπά!» φώναξε. Κατόπιν, πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα.
Ο πατέρας μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα, αρχίζει να νευριάζει. Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του, και κοιτάζει τον μπαμπά του.
«Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά;» ο πατέρας του γκρινιάζει .
«Επειδή δεν είχα αρκετά, αλλά τώρα έχω,» το μικρό παιδί απάντησε.
«Μπαμπά, έχω $50 τώρα. Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου;
Σε παρακαλώ έλα νωρίς αύριο σπίτι . Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί.»
Ο πατέρας συντρίφθηκε. Αγκάλιασε τον μικρό γιο του και ικέτευσε για τη συγχώρεσή του.
Είναι ακριβώς μια σύντομη υπενθύμιση σε όλους σας που εργάζεστε τόσο σκληρά στη ζωή. Δεν πρέπει να αφήσουμε το χρόνο να περνάει από τα χέρια μας χωρίς να περνάμε χρόνο με εκείνους που πραγματικά σημαίνουν κάτι για εμάς , εκείνους που είναι κοντά στις καρδιές μας. Θυμηθείτε να μοιραστείτε εκείνη την αξία $50 του χρόνου σας με κάποιους που αγαπάτε.
“Εάν πεθάνουμε αύριο, η επιχείρηση για την οποία εργαζόμαστε θα μπορέσει εύκολα να μας αντικαταστήσει μέσα σε λίγες ώρες . Αλλά η οικογένεια και οι φίλοι που αφήνουμε πίσω θα αισθανθούν την απώλεια για το υπόλοιπο της ζωής τους. ”
4news.gr