Η Πλεύση Ελευθερίας για τη Μακεδονία, το Σύνταγμα, τη Δημοκρατία

Της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, τ. Προέδρου της Βουλής

Η αγάπη για την πατρίδα δεν είναι εθνικισμός, ούτε φασισμός. Η αγάπη για την πατρίδα είναι το αυτονόητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, για την πατρίδα του. Και το αυτονόητο συλλογικό δικαίωμα κάθε λαού, για την πατρίδα του. Από την αγάπη για την πατρίδα σου, περνά κι ο σεβασμός στην αγάπη του άλλου για την πατρίδα του. Η ειρηνική συνύπαρξη των λαών περνά μέσα από αυτήν την αγάπη κι απ’ αυτόν τον σεβασμό.

Το άρθρο της Ζωής στα ΝΕΑ (17/11/2018)

Πατρίδα, δημοκρατία, ιστορία: 17 Νοέμβρη 2018, 45 χρόνια μετά

Της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, τ. Προέδρου της Βουλής

Δεν υπάρχει τίποτα προοδευτικό στο να προσπαθείς να υποβαθμίσεις το μεγαλείο ιστορικών περιόδων όπως η κλασική περίοδος, ή ιστορικών γεγονότων όπως η Ελληνική Επανάσταση, που -αντίθετα με ό,τι επιχειρείται να φιλοτεχνηθεί κυνικά- ήταν το απαύγασμα του πάθους για ελευθερία, που δεν βολεύεται σε οικονομικά σχήματα και ανταλλάγματα. Δεν υπάρχει τίποτα προοδευτικό στην ημιμάθεια και στον σκοταδισμό που προωθείται στο όνομα μιας δήθεν Αριστερής Κυβέρνησης εθελόδουλων, που έχει ξεπουλήσει ολόκληρη τη χώρα.

Πλούτος και Δημοκρατία. Κοινωνικός πόλεμος ή ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο!

Γράφει ο Γιάννης Παπαϊωάννου

Βάση του Συντάγματος όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό,  πρακτικά όμως,  ο πλούτος ειναι εξουσία από μόνος του. Εξουσία που ο φτωχός λαός δεν την έχει.

Δεν έχει καμία εξουσία ο άστεγος, η ο άνεργος και λίγη εξουσία έχει ο φτωχός άνθρωπος οπου γης. Ενώ ο Έλληνας με την οικονομία σε καπιταλ κοντρολ υπό τον Ντραγκι δεν έχει καμιά εξουσία.

Αντίθετα  όλη αυτή την εξουσία  των φτωχών, των ανέργων και των αστέγων, την έχει συγκεντρώσει κάποιος άλλος καθώς η συγκέντρωση πλούτου οδηγεί σε συγκέντρωση αντίστοιχης εξουσίας.

Για την ακρίβεια όλες οι ενέργειες που αφορούν ή περιλαμβάνουν μεταφορά πλούτου ενέχουν και μεταφορά ευθέως ανάλογης εξουσίας, είτε ατομικής είτε συλλογικής από ένα μέρος σε ένα άλλο.

Ο δανεισμός, ή πώληση, η αγορά, η μισθοδοσία, η πρόσληψη, η απόλυση, η φορολόγηση, η φτωχοποίηση, τα επιδόματα, η κατάσχεση ο πλουτισμός η επιχειρηματική αυτενέργεια, η οικονομική μετανάστευση, η ξένη επένδυση στην χωρα, η ελληνική επένδυση σε άλλη χώρα, η εκποίηση εθνικής η δημόσιας περιουσίας, η χρεοκοπία,  οι εισαγωγές, και αμέτρητες άλλες ενέργειες, είναι ενέργειες  μεταφοράς εξουσίας με την μορφή πλούτου.

Αλλά κάθε συγκέντρωση πλούτου  που συμβαίνει από τις παραπάνω κινήσεις  ειναι και συγκέντρωση εξουσίας.

28 Οκτωβρίου 1940: Λίγες σκέψεις για τη Δημοκρατία και τρία ποιήματα

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Έχουν πια περάσει 76 χρόνια από το Έπος του 1940, που γιορτάζουμε αυτές τις μέρες, και 42 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Σημαντικά για τη νεότερη Ιστορία μας γεγονότα, προφανώς με διαφορετικό βάρος – το Έπος του 1940 μόνο με τη Μάχη του Μαραθώνα μπορεί να συγκριθεί – αλλά που ένωσαν τους Έλληνες κάτω από τον ίδιο πόθο για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Ανάμεσα στο Έπος του 1940 και στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας, μεσολάβησαν πολλά και πολύ καθοριστικά γεγονότα, με κορυφαίο τον εμφύλιο και τις συνέπειές του, αποκορύφωμα των οποίων υπήρξε η επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

Μετά τη δικτατορία και την επιστροφή της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας, μετά την είσοδό μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια, όλα έδειχναν πως η Ελλάδα είχε αφήσει πίσω τα χρόνια του ζόφου και του μίσους.

Ούτε εκείνοι που πολέμησαν και άφησαν ζωή και παγωμένα μέλη στα χιονισμένα βουνά, ούτε εκείνοι που αγωνίστηκαν κατά της χούντας μπορούσαν να διανοηθούν πως θα ερχόταν μια μέρα που θα χρειαζόταν και πάλι να αγωνιστούμε για όλα εκείνα τα οποία τα τελευταία χρόνια θεωρούνταν αυτονόητα.

Και όμως, συνέβη. Η χώρα βρίσκεται κάτω από την μπότα μιας αυταρχικής εξουσίας, που χρησιμοποιεί επικίνδυνα διχαστικό λόγο και επικαλείται (το έκανε ο κ. Τσίπρας) την περασμένη Κυριακή, τέσσερις εκλογικές διαδικασίες (δύο βουλευτικές, ευρωεκλογές και δημοψήφισμα) για να κάνει ό,τι θέλει.

Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα: Ότι πιστεύουν – και όχι μόνο οι κατέχοντες την εξουσία – πως αν έχεις εκλεγεί δημοκρατικά, μπορείς να χρησιμοποιείς τη δημοκρατική εκλογή σου για να παραβιάζεις κάθε δημοκρατική αρχή.

Ότι δηλαδή οι εκλογές αποτελούν εντολή για να κάνεις ό,τι θέλεις – ακόμη και για να ακολουθείς φασιστικές μεθόδους, να προκαλείς θεσμικές εκτροπές και να παραβιάζεις το Σύνταγμα.

Ότι δηλαδή αν έχεις εκλεγεί με δημοκρατικές διαδικασίες, η εντολή περιλαμβάνει και την ίδια την κατάργηση της Δημοκρατίας.

Για την οποία Δημοκρατία αγωνίστηκαν κατά των φασιστών αυτοί των οποίων τη μνήμη και τους αγώνες τιμούμε αυτές τις μέρες.

Και μια και δεν μπορούμε να τους αφιερώσουμε την τελευταία (διχαστική) ομιλία Τσίπρα, ας τους αφιερώσουμε μερικούς από τους πιο αγαπημένους στίχους τριών από τους ποιητές του Έθνους:

ΤΙ ΠΡΟΣΕΦΕΡΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;! (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ)

Είπατε τίποτα;

Είστε ανεύθυνος λαός »,« Δεν πληρώνετε τους φόρους σας »,« Είστε βολεμένοι »,« Λειτουργείτε με ωχαδελφισμό »,« Είστε τεμπέληδες »... είναι μερικές μόνο από τις φράσεις που χρησιμοποιούν σήμερα οι περισσότεροι Ευρωπαίοι -πολιτικοί και απλός λαός- για να μας χαρακτηρίσουν!

 Η κρίση μπορεί να έφερε τα πάνω-κάτω, όμως κανείς από αυτούς δεν πρέπει να ξεχνάει! Τι; Αυτά που η Ελλάδα έκανε για τον κόσμο ολόκληρο, προσφέροντας βασικά στοιχεία πολιτισμού και ανθρωπισμού.

Κι αν το ερώτημα «Τι έκαναν οι Έλληνες για τον κόσμο» σάς φαίνεται ... ρητορικό, ελάτε να δούμε μαζί 10 σημαντικά πράγματα που ... ταξίδεψαν από τη χώρα μας σε ολόκληρο τον πλανήτη, για να γίνει καλύτερος!

Η Δημοκρατία έχει τα όρια της, αλλά και η υπομονή των Ελλήνων

-Η μόνη σωτηρία, εθνική κάθαρση με τιμωρία όλων των ενόχων-

Του Γιώργου Δημητράκη 

Η αγωνία του Ελληνικού Λαού έχει φθάσει εις το αποκορύφωμα. Ενώ παράλληλα συνεχίζονται οι απειλές και οι εκβιασμοί περί εξόδου της χώρας μας από την Ευρωζώνη. Τίποτε το οποίο συμβαίνει εις την παγκόσμια και ευρωπαϊκή πολιτική δεν είναι τυχαίο. Ούτε αυτό το μαρτύριο εις βάρος του Λαού μας. Ο οποίος εδώ και 6 χρόνια βιώνει μια ανθρωπιστική κρίση απίστευτης ένδειας, ταπείνωσης και ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Όμως ένα μαρτύριο είναι υποφερτό για κάθε άνθρωπο, μόνον όταν γνωρίζει τις πραγματικές αιτίες οι οποίες τον έχουν φέρει σε αυτή την  οδυνηρή κατάσταση.

Η Δημοκρατία έχει θεσμούς για την προστασία της, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου.

Για τις συλλήψεις μελών της ΧΑ

«Η Δημοκρατία έχει θεσμούς προστασίας της» λέει η κυβέρνηση

Αθήνα

Με τη φράση «η Δημοκρατία έχει θεσμούς προστασίας της, η Δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της» σχολίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου, τη σύλληψη του αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου και άλλων μελών της.

• Συνελήφθησαν Μιχαλολιάκος, Κασιδιάρης

Μιλώντας στο Mega, ο κ. Κεδίκογλου επανέλαβε ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, καθώς και ότι σε περίπτωση παραίτησης των βουλευτών της ΧΑ θα κινηθούν οι διαδικασίες που προβλέπουν το Σύνταγμα και ο εκλογικός νόμος.

«Δεν υπάρχουν αδιέξοδα» κατέληξε.

Newsroom ΔΟΛ

ΠΗΓΗ : news.in.gr

Επιμέλεια:  Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

grafida-sintikis.blogspot.gr

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; Post to Face book -> Δημοσίευση στο Face book & Twitter 

Σαμαράς: Στη δημοκρατία διώκονται οι πράξεις, όχι το φρόνημα - Θα τσακίσουμε την εγκληματική δραστηριότητα των ταγμάτων εφόδου

"Σε μια Δημοκρατία διώκονται οι πράξεις, όχι το φρόνημα. Και την εγκληματική δραστηριότητα των ταγμάτων εφόδου θα την τσακίσουμε" δηλώνει ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς στην εφημερίδα "Αξία".

"Σε μια Δημοκρατία διώκονται οι πράξεις, όχι το φρόνημα. Και την εγκληματική δραστηριότητα των ταγμάτων εφόδου θα την τσακίσουμε" δηλώνει ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς στην εφημερίδα "Αξία". Σημειώνει ότι είναι η πρωτη φορά που μια τέτοια πράξη βίας αντιμετωπίστηκε με τόση ταχύτητα και προσθέτει "η Δημοκρατία μας έχει τα όπλα να τσακίσει τέτοια φαινόμενα μέσα στο πλαίσιο της νομιμότητας και του Συντάγματος".

Ο κ. Σαμαράς διευκρινίζει, με αφορμή τις απομακρύνσεις αστυνομικών, ότι τιμά την Αστυνομία και πως ήδη το κύρος της έχει ανορθωθεί στο λαό και εξηγεί πως "δεν πρέπει να δίνουν την παραμικρή αφορμή για παρεξηγήσεις".

Τονίζει πως στρέφεται ενάντια σε κάθε μορφή βίας και κάθε ακρότητας και εξηγεί ότι δεν υπάρχει "καλή και κακή βία". Υπογραμμίζει πως δεν εξομοιώνει κανέναν με κανέναν αλλά "τη δημοκρατική νομιμότητα την υπερασπιζόμαστε από όλες τις πλευρές".

Ο πρωθυπουργός τονίζει πως "τα εγκλήματα τα κυνηγάμε όλα, είτε γίνονται από ομάδες τραμπούκων στην Αμφιάλη, είτε από ομάδες κουκολοφόρων στη Μαρφίν. Όλα τα αδικοχαμένα θύματα ήταν παιδιά μας! Και όλοι οι δολοφόνοι αξίζουν την ίδια τιμωρία".

ΠΗΓΗ : skai.gr

Επιμέλεια:  Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

grafida-sintikis.blogspot.gr

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; Post to Face book -> Δημοσίευση στο Face book & Twitter 

Αντ. Σαμαράς: Η Δημοκρατία δεν είναι ανοχύρωτη, έχει τα μέσα να αμυνθεί στις προκλήσεις

"Ο ανήφορος που περνάμε για να βγούμε από την κρίση σύντομα θα τελειώσει”, δηλώνει ο πρωθυπουργός

"Η Δημοκρατία δεν είναι ανοχύρωτη, έχει τα μέσα να αμυνθεί στις προκλήσεις και θα τα χρησιμοποιήσει όλα με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο", διαμηνύει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται στο “Βήμα της Κυριακής”.

Ο πρωθυπουργός στέλνει μήνυμα ενότητας του λαού, τονίζοντας ότι αυτή είναι απαραίτητη για την προάσπιση της δημοκρατικής νομιμότητας.

"Ο ανήφορος που περνάμε για να βγούμε από την κρίση σύντομα θα τελειώσει. Αλλά ο κατήφορος του διχασμού, αν ανεχθούμε τη βία και την ένταση, δεν τελειώνει παρά στην καταστροφή της χώρας. Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε ποτέ. Ενώνουμε τη χώρα και θωρακίζουμε τη Δημοκρατία", τονίζει ο κ. Σαμαράς.

Στο θέμα της Χρυσής Αυγής αναφέρεται ο πρωθυπουργός και σε συνέντευξή του στα “Παραπολιτικά”, σχολιάζοντας: “Καταδικάσαμε την τραγική δολοφονία, αλλά και το ρόλο της Χρυσής Αυγής στην καλλιεργούμενη βία. Άλλωστε αυτό το είχαμε κάνει πρώτοι, εδώ και χρόνια. Όταν άλλοι σιωπούσαν... Πέρα, όμως, από την απερίφραστη καταγγελία, κινήθηκε αμέσως η Αστυνομία και συνέλαβε το δράστη, ενώ διενήργησε και έρευνα στα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα που ίσως δεν έχει προηγούμενο τα τελευταία χρόνια. Τώρα προχωράμε σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και ενέργειες για τον αυστηρό περιορισμό της εγκληματικής βίας, των προκλήσεων και της αυθαιρεσίας των νεοναζί. Βεβαίως, πάντα μέσα στα όρια του Συντάγματος και των νόμων”.

Στη συνέντευξη αυτή ο κ. Σαμαράς ξεκαθαρίζει πως “δεν εκβιάζεται” από το σύστημα που τυχόν θα επιθυμούσε την πολιτική αποσταθεροποίηση. “Τι να φοβάμαι; Κανέναν δεν συμφέρει σήμερα να δημιουργηθεί ανωμαλία. Κανέναν! Είναι δυνατόν ένας πρωθυπουργός, που παλεύει να βγάλει τη χώρα του από τέτοια κρίση, να δέχεται εκβιασμούς;”, σημειώνει.

Εκφράζει ακόμα τη βεβαιότητα ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους, εφόσον και η Ελλάδα τηρήσει τις δικές της, και την εκτίμηση ότι με την ύπαρξη πρωτογενούς πλεονάσματος θα ξεκινήσει τριετής πορεία, που θα οδηγήσει σε ανάκαμψη την οικονομία και ανακούφιση τους ασθενέστερους.

ΠΗΓΗ : news.gr

Επιμέλεια:  Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

grafida-sintikis.blogspot.gr

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; Post to Face book -> Δημοσίευση στο Face book & Twitter 

Μηνύματα για την 39η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας

Στην ανάγκη αναγνώρισης της αξίας της Δημοκρατίας ως κατάκτησης που χρειάζεται προστασία και εμβάθυνση αναφέρεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας στο μήνυμά του για τη συμπλήρωση 39 ετών από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας μετά τη Μεταπολίτευση. Μηνύματα και από όλα τα κόμματα.

Την ανάγκη αναγνώρισης της «αξίας της Δημοκρατίας, όχι ως αυτονόητης πραγματικότητας, αλλά ως κατάκτησης που χρειάζεται διαρκή προστασία και εμβάθυνση» τονίζει στο μήνυμά του για την 39η επέτειο από τη Μεταπολίτευση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας.

«H επέτειος αποκατάστασης της Δημοκρατίας στη χώρα μας είναι πάντα μια σημαντική στιγμή μνήμης και περισυλλογής. Θυμόμαστε και τιμάμε τους ανθρώπους που έχασαν πολλά για να κερδίσουμε όλοι ελευθερία και αξιοπρέπεια», συνεχίζει ο κ. Παπούλιας.

Εστιάζοντας ειδικότερα στην οικονομική κρίση που ταλανίζει τη χώρα μας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισημαίνει πως η «ανοδική πορεία» της περιόδου της Μεταπολίτευσης σταμάτησε «με βίαιο τρόπο» καθότι «ήταν ασταθές το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε».

Παρά ταύτα, όπως υπογραμμίζει ο κ. Παπούλιας, «το μίσος και η βία δεν είναι λύση ούτε απάντηση, είναι ίσως το πιο σκοτεινό κομμάτι του προβλήματος».

Η μάχη είναι για τη διασφάλιση της οικονομικής μας αυτοδυναμίας που αποτελεί όρο για την εθνική αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά ταυτόχρονα είναι μια μάχη εναντίον της υποχώρησης της δημοκρατίας», συνεχίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Τέλος, στρέφοντας το βλέμμα του στην Κύπρο ο κ. Παπούλιας σημειώνει πως το νησί, «39 χρόνια μετά την εισβολή, παραμένει διχοτομημένο και δοκιμάζεται σήμερα και από μια άλλη κρίση» πως που δεν πρόκειται όμως «να επηρεάσει την προάσπιση του εθνικού συμφέροντος».

Η ΝΔ στο μήνυμά της αναφέρει «συνεχίζουμε, με συνέπεια και αποφασιστικότητα τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα μας για να σταθεί στα πόδια της και να τραβήξει μπροστά». 

«Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να ξαναπιστέψουμε στον συλλογικό εαυτό μας και να μην επιτρέψουμε στη μισαλλοδοξία, την ισοπέδωση και τον λαϊκισμό να δηλητηριάσει την κοινή εθνική προσπάθεια» σχολιάζει το ΠΑΣΟΚ.

«Τριάντα εννέα χρόνια μετά, η δημοκρατία συρρικνώνεται», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ. Σημειώνει ότι «σήμερα είναι η στιγμή να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τη δημοκρατία».

«Να προασπίσουμε το αγαθό της Δημοκρατίας», τονίζει η ΔΗΜΑΡ. Προσθέτει ότι ο αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθερία και ισονομία παραμένει επίκαιρος.

Πηγή: skai.gr 

«Βλάπτουμε τη δημοκρατία στην προσπάθειά μας να σώσουμε το ευρώ»

Τον μετρ του αστυνομικού μυθιστορήματος που έγινε περιζήτητος σχολιαστής της πολιτικής στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, τον Πέτρο Μάρκαρη, συνάντησε το ΑΠΕ-ΜΠΕ στο σπίτι του στην Κυψέλη, σε μία γειτονιά με πολλούς μετανάστες κυρίως γαλλόφωνους Αφρικανούς, λίγο μετά τη βράβευσή του από το γαλλικό περιοδικό «Le Point», για το μυθιστόρημά του «Ληξιπρόθεσμα δάνεια», το πρώτο της Τριλογίας της κρίσης.

Ο Πέτρος Μάρκαρης μίλησε για το μέλλον της Ευρώπης, την ηγεμονία της Γερμανίας, την αδιέξοδη πορεία που ακολουθούμε, αλλά και τον ρόλο των πνευματικών ανθρώπων.
Η τελική μάχη για την κατάκτηση του ευρωπαϊκού βραβείου αστυνομικού μυθιστορήματος, δόθηκε ανάμεσα στο μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη και στο μυθιστόρημα «Τρομοκρατική απειλή», της Γερμανίδας Αλεξ Μπεργκ και έτσι το ερώτημα που κυριάρχησε ήταν: «η Γερμανίδα ή ο Έλληνας;». Η κριτική επιτροπή του περιοδικού επέλεξε τον Νότο.
«Δεν θα το ερμήνευα ως μήνυμα, θεωρώ απλά ότι η γενικότερη κατάσταση στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη και σε σχέση με τις επιπτώσεις της κρίσης στους ανθρώπους, δημιουργεί ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Υπάρχει μια αντίφαση εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σε όλη αυτή την ιστορία. Όταν διαβάζετε δηλώσεις πολιτικών, οικονομολόγων είτε είναι της Κομισιόν είτε είναι του Εurogroup, είτε της τρόικας, έχετε πολύ έντονα την εντύπωση ότι οι άνθρωποι αυτοί κοιτώντας τους αριθμούς χάσανε τους ανθρώπους. Είμαι πεπεισμένος ότι δεν τους βλέπουν τους ανθρώπους. Αντιθέτως σε ένα άλλο επίπεδο αναγνωστών, απλών πολιτών, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι πώς περνάνε οι άνθρωποι. Αυτή η αντίφαση δεν είναι μόνο ενδιαφέρουσα είναι και κατά κάποιον τρόπο ανησυχητική γιατί δημιουργήθηκε ένα χάσμα. Γι’ αυτό και το ενδιαφέρον για το μυθιστόρημα αυτό, και γενικώς για μυθιστορήματα που έχουν να κάνουν με την κρίση» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μάρκαρης.
Αναφερόμενος στο κεντρικό μήνυμα της τριλογίας του, «Ληξιπρόθεσμα δάνεια», «Περαίωση» και «Ψωμί παιδεία ελευθερία», ο συγγραφέας που έχει καταγράψει με ακρίβεια τις συνέπειες της κρίσης είπε: «Όταν στις αρχές του 2010 ξέσπασε η κρίση, σε αντίθεση με αυτό που λέγανε πολλοί πολιτικοί, ακόμα και οικονομολόγοι, πίστευα ότι η κρίση ήρθε για να μείνει. Δεν θα περνούσε εύκολα.
Και θα σας πω γιατί. Έζησα και μεγάλωσα στην Τουρκία, ζω 50 χρόνια στην Ελλάδα, χώρες με ασταθείς οικονομικές βάσεις, πλήττονται με ιδιαίτερη οξύτητα από την κρίση και δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν άμεσα και βραχυπρόθεσμα, γι’ αυτό και είπα ότι η κρίση θα μείνει. Τότε σκέφτηκα να γράψω μία τριλογία με δύο άξονες. Ο ένας άξονας ήταν να θεματοποιήσω σε ένα μυθιστόρημα τρεις διαφορετικές οπτικές της κρίσης, τρία διαφορετικά φαινόμενα. Το πρώτο ήταν οι τράπεζες, το δεύτερο η φοροδιαφυγή το τρίτο η γενιά του πολυτεχνείου, αλλά ταυτόχρονα να παρακολουθήσω από μυθιστόρημα σε μυθιστόρημα πώς εξελίσσεται η ζωή των Αθηναίων».
Ο Πέτρος Μάρκαρης πιστεύει ότι αν και η κρίση στην Ευρώπη προσέφερε μια ωραία δικαιολογία, η κρίση στην Ελλάδα ήταν αναπόφευκτη και τόνισε: «Κατά τη γνώμη μου, η κρίση θα ερχόταν έτσι κι αλλιώς. Είμαι πεπεισμένος επ’ αυτού, γιατί καμία χώρα δεν μπορεί, έστω και μεσοπρόθεσμα να αντέξει, όταν παίρνει ένα σωρό λεφτά, δανείζεται αλόγιστα και τα σπαταλάει. Κάποια στιγμή αυτά θα την πνίξουν, όπως πνίγουν και τον κάθε πολίτη που δανείζεται αλόγιστα. Όταν δανείζεσαι, κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα που δεν θα μπορείς να δανείζεσαι άλλο, οι όροι θα γίνονται πιο επαχθείς και θα καταρρεύσεις. Αυτό λοιπόν, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν δύο κρίσεις. Υπάρχει μια κρίση ελληνική και μια κρίση ευρωπαϊκή. Αυτές οι δύο κρίσεις σε πολλά σημεία συναντιούνται, όχι όμως σε όλα.
Από την άλλη μεριά, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται η κρίση, είναι ένας τρόπος ο οποίος επιβαρύνει δυσανάλογα ορισμένες κατηγορίες πολιτών του πληθυσμού. Όχι μόνο σε μας, σε όλες τις χώρες αντιμετωπίζεται έτσι.
Το ίδιο βλέπω και στην Ισπανία, είναι δυσανάλογη η κατανομή βαρών. Από την άλλη μεριά όμως, πρέπει να πω ότι και εμείς τόσα χρόνια κοιτάζαμε αλλού, περί άλλα τυρβάζαμε. Μας πνίγει σήμερα το μεταναστευτικό και καταφέραμε να προκαλέσουμε ρατσιστικά σύνδρομα. Κάποιος θα πρέπει να πει όμως ότι όλη αυτή η ιστορία του μεταναστευτικού συνδυάζεται με το κοιτάω αλλού αυτών που κυβερνούσαν. Αυτό έγινε με τα δάνεια, αυτό έγινε και με το μεταναστευτικό. Καλά περνάμε, μην τα ψάχνεις. Τώρα όμως κακά περνάμε και τα ψάχνουνε όλα και δυστυχώς τα ψάχνουμε όλα σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα που μας εξουθενώνει».
Μιλώντας για τις αιτίες της κρίσης στην Ευρώπη ο κ. Μάρκαρης είπε: «Η μεγάλη μετατόπιση, από μία οικονομία που επί τουλάχιστον δύο αιώνες είχε έναν παραγωγικό προσανατολισμό, σε μία οικονομία με χρηματοπιστωτικό προσανατολισμό ήταν ένα μεγάλο λάθος. Όταν το χρηματοπιστωτικό σύστημα φράκαρε, δεν είχε εναλλακτική λύση. Κατηγορούμε τη Γερμανία, είναι όμως η μόνη χώρα που δεν παραιτήθηκε από τον παραγωγικό της προσανατολισμό. Αυτό να τους το αναγνωρίσουμε. Αυτή είναι η αλήθεια. Διότι αυτοί είπαν και λένε, παραγωγή– εμπόριο- εξαγωγές. Εμείς δυστυχώς και πολλές άλλες χώρες, όπως η Ισπανία, η Κύπρος μπήκαμε σε ένα παιχνίδι απ’ το οποίο βγαίνουμε καταρρακωμένοι. Διότι πέραν όλων των άλλων, δεν είχαμε κι εκείνες τις βάσεις και τις άμυνες που θα μπορούσαν σε δύσκολες στιγμές να μας προστατέψουν».
Ιδιαίτερα ανήσυχος για το μέλλον της Ευρώπης που έχασε το όραμά της, ο Πέτρος Μάρκαρης τόνισε: «Μιλώντας με έναν Ευρωπαίο πρόσφατα, του είπα ότι ακόμα και να ξεπεραστεί η κρίση του ευρώ ένα πράγμα δεν θα ξεπεραστεί κι αυτό είναι το μίσος που έχει απλωθεί στην Ευρώπη. Αυτό δεν θα φύγει εύκολα. Καταλήξαμε να μισούμε ο ένας τον άλλον. Κι αυτό είναι πάρα πολύ κακή εξέλιξη. Θεωρώ ότι η υπόθεση της Ευρώπης εξελίχθηκε από το όραμα στο μη χείρον βέλτιστον. Και θα σας εξηγήσω τι εννοώ. Εμείς, η Ισπανία, η Πορτογαλία, είπαμε να πάμε στο όραμα της ενωμένης Ευρώπης, της κοινής Ευρωπαϊκής οικογένειας. Τρέξαμε. Το ίδιο κάνανε και εκείνες οι χώρες οι οποίες βγήκανε από το σοσιαλιστικό μπλοκ και τρέχανε να μπούνε στο ενιαίο όραμα της Ευρώπης. Αν σήμερα πω σε ένα πολίτη, σε έναν Ισπανό, ή Ιταλό, «ρε φίλε δεν πάμε να φύγουμε, να πάμε πίσω στα δικά μας νομίσματα να τελειώνουμε, να μην τους έχουμε σαν μπάστακες πάνω από το κεφάλι μας;», η απάντηση που θα μου δώσει θα είναι «καλά είσαι τρελός; Αν πάμε πίσω θα περάσουμε πολύ χειρότερα». Αυτό όμως είναι το μη χείρον βέλτιστον δεν είναι πια όραμα. Δεν μπορεί όμως η Ευρώπη να στηριχτεί πάνω στο μη χείρον βέλτιστον.
Δεν αντέχει. Πρέπει να βρεθεί ένα όραμα για την Ευρώπη που το είχε και το έχασε. Γι’ αυτό είμαι απαισιόδοξος. Και επίσης εκείνο το οποίο βλέπω είναι ότι αυτήν τη στιγμή στην προσπάθειά μας να σώσουμε το ευρώ θυσιάζουμε ένα μέρος της δημοκρατίας. Αυτό είναι πολύ κακό. Δείτε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ιταλία, όλη η αντίδραση είναι αντισυστημική. Οι αντισυστημικές αντιδράσεις όμως είναι κατά της δημοκρατίας, δεν είναι υπέρ. Σε εμάς εδώ η άνοδος της Χρυσής Αυγής είναι μια εξέλιξη κατά της δημοκρατίας. Συνεπώς βλάπτουμε τη δημοκρατία και τους θεσμούς στην προσπάθειά μας να σώσουμε το ευρώ».
Για τον ρόλο της Γερμανίας στη σημερινή Ευρώπη ο Πέτρος Μάρκαρης πιστεύει ότι «η Γερμανία αντιλαμβάνεται, και λόγω αποδυνάμωσης Γαλλίας, και λόγω απόσυρσης του Ηνωμένου Βασιλείου, ότι έχει πάλι έναν ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη. Επειδή οι Γερμανοί σε δύο παγκοσμίους πολέμους και ιδιαίτερα στον δεύτερο με την ισχύ τα πήγαν πολύ κακά, τώρα λένε «μα δεν είμαστε πιο ισχυροί από εσάς, είμαστε όμως καλύτεροι». Μα το καλύτερο δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος. Εδώ είναι το πρόβλημα.
Πώς θα πείσετε ένα Ιταλό, πως, ό,τι και να κάνεις, το Ford είναι καλύτερο αυτοκίνητο από το Fiat. Θα σου πει γιατί είναι καλύτερο, μια χαρά αυτοκίνητο είναι το Fiat. Το καλύτερο δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος. Και εδώ ξεκινάει το πρόβλημα των Γερμανών. Το είπε πρόσφατα ο Σόιμπλε, «είμαστε οι καλύτεροι μαθητές στην τάξη γι’ αυτό μας ζηλεύουν». Αυτό θεωρούν οι Γερμανοί, ότι είναι οι καλύτεροι μαθητές στην τάξη. Και οι Γερμανοί από τη φύση τους είναι μια χώρα και μία κοινωνία η οποία επειδή πάντοτε πειθαρχεί ακόμα και όταν πηγαίνει στην καταστροφή και το έχει πάθει δύο φορές, έχει την απαίτηση να το κάνουνε και οι άλλοι. Εγώ στους Γερμανούς λέω κάτι, πηγαίνετε στη Σικελία, πηγαίνετε στη Μαγιόρκα, πηγαίνετε στην Κρήτη, βλέπετε τις παραλίες, βλέπετε τη θάλασσα και λέτε: «τι καταπληκτική παραλία, τι ωραία θάλασσα, καταπληκτικές διακοπές θα κάνω». Αλήθεια είναι. Μόνο που αυτό που δεν βλέπετε είναι ότι αυτές οι παραλίες, αυτή η αμμουδιά αυτή η θάλασσα είναι για εμάς μια άλλη πανάρχαια κουλτούρα που παράγει διαφορετική σκέψη, διαφορετικό πολιτισμό, διαφορετικό τρόπο αντιδράσεων τον οποίο εσείς δεν καταλαβαίνετε. Λοιπόν έχουμε ένα τεράστιο κενό συνάντησης πολιτισμών στην Ευρώπη. Όπως εμείς δεν καταλαβαίνουμε τον κεντροευρωπαϊκό έτσι και ο κεντροευρωπαϊκός δεν καταλαβαίνει εμάς. Αυτό το παραμέλησε η Ευρώπη και έκανε πολύ μεγάλο λάθος».
Ο συγγραφέας στο τελευταίο βιβλίο, με αφετηρία την επιστροφή στη δραχμή ξετυλίγει το νήμα των εξελίξεων στη χώρα. Είναι όμως απλά ένα εύρημα η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα ή πιθανό ενδεχόμενο; «Δεν τη θεωρώ εκτός πραγματικότητας, δεν ξέρω πόσο κοντινή είναι, δεν ξέρω πως θα εκδηλωθεί, αλλά η προοπτική υπάρχει, μη γελιόμαστε. Όσο οι αντισυστημικές δυνάμεις της Ευρώπης, είτε στην Ιταλία ή την Ισπανία, ζητούν επιστροφή στα εθνικά νομίσματα, είτε στη Γερμανία ζητούν επιστροφή στο μάρκο, εξακολουθούν να έχουν φωνή και όσο η κρίση δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να βελτιώσουν τη ζωή τους, το ενδεχόμενο δεν μπορεί να φύγει από το τραπέζι. Αν σηκωθούμε εμείς μόνοι μας να φύγουμε, θα καταστραφούμε. Δεν έχουμε παραγωγική βάση την έχουμε καταστρέψει, που θα πάμε; Αλλά είναι άλλο θέμα αν κάποια στιγμή μια ισχυρή χώρα πει «ως εδώ ήταν».
Αν πει για παράδειγμα η Ιταλία, φτάνει ως εδώ, δεν θέλουμε άλλο, από εκεί και πέρα το πράγμα θα πάρει μπάλα όλους. Δεν μπορεί να σταματήσει. Γι αυτό και είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο. Όλον αυτό τον καιρό, παρατηρώ μια χώρα η οποία σαν εξαρτημένο άτομο περιμένει απεγνωσμένα την επόμενη δόση της, είναι διατεθειμένη όπως το κάθε εξαρτημένο άτομο να κάνει οποιαδήποτε κωλοτούμπα για να εξασφαλίσει τη δόση της και το μίσος ενάντια στη Μέρκελ δεν είναι παρά τίποτε άλλο από το μίσος που έχει το εξαρτημένο άτομο απέναντι στο βαποράκι του, που ξέρει ότι μπορεί να το καταστρέψει. Αυτή είναι όλη η περιγραφή. Αυτό όμως δεν δίνει καμία προοπτική».
Σχολιάζοντας τα πρόσφατα γεγονότα στη Μανωλάδα που έκαναν τον γύρο του κόσμου, ο Πέτρος Μάρκαρης μας είπε: «Δεν έχει σχέση με ρατσισμό αυτό, έχει σχέση με μία ανίερη εκμετάλλευση ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Λυπάμαι πολύ αλλά η εξέλιξη της Ελλάδας από τη δραχμή στο ευρώ μπορεί να οριστεί ως μετεξέλιξη της Αρσακειάδας σε Μανωλάδα. Αυτή ήταν η πορεία μας δυστυχώς. Δεν καταλαβαίναμε ότι έπρεπε να στήσουμε μια άλλη κοινωνία, μια άλλη οικονομία, ένα άλλο σύστημα εργασιακών σχέσεων. Δεν κάναμε τίποτα απ’ όλα αυτά κι ερχόμαστε τώρα και βγάζουμε μια απίστευτη βαρβαρότητα και εκμετάλλευση. Θα μου πείτε, ποιος εμπόδισε το ελληνικό κράτος να βάλει κανόνες στη χρήση των μεταναστών ως εργατών; Το εμπόδισε κανείς; Είπε κανείς μην το κάνετε; Απλά το άφησε, σου λέει άστο δεν πειράζει. Μια κοινωνία όμως, δεν είναι καλή επειδή οι πολίτες της είναι άγιοι, είναι καλή επειδή οι πολίτες υπακούν σε κανόνες. Όταν σ’ αυτή την κατάσταση, προσθέσετε τον αχαλίνωτο καταναλωτισμό που κυρίευσε την Ελλάδα, ιδιαίτερα από το 2001 και μετά, θα καταλάβετε γιατί γίνονται όλα αυτά. Κανείς δεν έβαλε κανόνες στην Ελλάδα. Παρακολουθώ το ελληνικό κράτος και βλέπω ότι εδώ και τουλάχιστον τρεις δεκαετίες σταδιακά παραιτείται από το μονοπώλιο καταστολής που έχει. Διότι σε κάθε ευνοούμενο δημοκρατικό κράτος, το κράτος έχει το μονοπώλιο της καταστολής. Και ως καταστολή δεν εννοείται η αστυνομία, εννοείται η καταστολή στον χώρο της φοροδιαφυγής, εννοείται η καταστολή στον χώρο λειτουργίας των μεταναστών και των κανόνων τους, εννοείται η καταστολή στον τρόπο με τον οποίο κρίνονται αυτοί οι οποίοι δουλεύουν. Αρνήθηκε το μονοπώλιο της καταστολής του το κράτος και άφησε το 2008 να καταστραφεί η Αθήνα χωρίς να σκέφτεται πού θα οδηγήσει αυτό. Τώρα βλέπουμε στην κρίση τις επιπτώσεις αυτής της απόσυρσης του μονοπωλίου. Όμως η νοοτροπία για να αλλάξει απαιτούνται δεκαετίες και εμείς προσπαθούμε τις δεκαετίες να τις κερδίσουμε σε ένα χρόνο, σε έξι μήνες. Δεν μπορούμε, δεν γίνεται, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να γίνει».
Στην Ισπανία οι δημοσιογράφοι αναγνωρίζουν τον Πέτρο Μάρκαρη ως τον μοναδικό συγγραφέα που περιγράφει τα δεινά των κατοίκων του Νότου. Ο ίδιος μιλώντας για τους πνευματικούς ανθρώπους τόνισε: «Θεωρώ, ότι πλην ορισμένων εξαιρέσεων που υπάρχουν, το μεγάλο μπλοκ διανοουμένων, ακαδημαϊκών, καλλιτεχνών και συγγραφέων δεν εκφράζεται στην κρίση. Το ίδιο συμβαίνει στην Ιταλία, στην Ισπανία, το ίδιο συμβαίνει παντού. Αν συγκρίνω αυτό το σημερινό ας πούμε μπλοκ, με το μπλοκ της δεκαετίας του ’50, την περίοδο αμέσως μετά τον πόλεμο και στην Ελλάδα αμέσως μετά τον εμφύλιο, τότε όλοι οι διανοούμενοι ήταν στις επάλξεις. Διότι καταλαβαίνανε ότι σε περιόδους τέτοιες, η συμβολή διανοουμένων στο να βοηθήσουν τον κόσμο να καταλάβει τι τους συμβαίνει και πώς πρέπει να δράσει για να αντέξει, είναι τεράστια. Αυτό δεν θα το κάνει κανένας υπουργός γιατί δεν ξέρει να το κάνει. Δηλαδή δεν μπορείτε να ζητήσετε από τη Μέρκελ να το κάνει, γιατί δεν ξέρει να το κάνει. Συζητώντας με φίλους, τους έλεγα ότι στη γενιά μας είχαμε τη δυνατότητα να λέμε, «όχι αυτό δεν θα σου περάσει». Αυτό σήμερα δεν υπάρχει. Αυτό όμως, για μένα, κρύβει και ένα ανησυχητικό φαινόμενο. Κάποια στιγμή θα ξεσπάσει. Όσο πιο αργά ξεσπάσει τόσο πιο άγριο θα είναι».
Κλείνοντας τη συζήτησή μας και καθώς πρόσφατα διανύσαμε την Εβδομάδα των Παθών τον ρωτήσαμε αν η πίστη μπορεί να βοηθήσει. «Τους πιστούς μπορεί να τους βοηθήσει. Έχω φτάσει σε μια ηλικία που δεν θεωρώ ότι όλα λύνονται με την ιδεολογία. Αντιθέτως θεωρώ ότι η ιδεολογία οφείλει να είναι αποτέλεσμα επεξεργασίας της γνώσης. Ένα από τα μεγάλα στραβά που έγιναν στην Ελλάδα ήταν ότι πρόταξαν την ιδεολογία στη γνώση, και βλέπουμε τα αποτελέσματα σήμερα. Αν η γνώση αυτή είναι προϊόν πίστης, βοηθάει και πάλι. Και δεν είναι αλήθεια ότι αυτά ουσιαστικά οδηγούν σε σκοτάδια» σημείωσε ο συγγραφέας.
Ο Πέτρος Μάρκαρης εκμυστηρεύτηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι θα συμπληρώσει την τριλογία με ένα τέταρτο βιβλίο-επίλογο, αλλά επειδή «είναι ιδιαίτερα ψυχοφθόρο να ξαναβουτήξω στην κρίση συγγραφικά» όπως χαρακτηριστικά είπε, «θα κάνω μια βολτίτσα κάπου γύρω-γύρω μέχρι την Αίγινα, θα γράψω κάτι μικρό μια νουβέλα και αμέσως μετά θα το ολοκληρώσω».
ΠΗΓΗ