Γράφει ο Ηλίας Τάσκου
/ δημοσιογράφος / iliasamfipoli@gmail.com
Η λογοτεχνία
αποτέλεσε και αποτελεί σημαντικό τροφοδότη του κινηματογράφου. Αξιόλογοι
σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, εμπνεύστηκαν από κλασικά κείμενα της
λογοτεχνίας.
Αυτό πρωτοέγινε από
την αφετηρία της έβδομης τέχνης η οποία λόγω έλλειψης δικών της αφηγηματικών
ερεθισμάτων στράφηκε στη λογοτεχνία. Αν και η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος
είναι δύο τελείως διαφορετικές τέχνες «παντρεύτηκαν» και δεν ήταν λίγες οι
φορές που γυρίστηκαν ταινίες διαμάντια βασισμένες σε λογοτεχνικά αριστουργήματα.
Το φαινόμενο
μεταφοράς βιβλίων στην μεγάλη οθόνη παρατηρήθηκε και στον ελληνικό
κινηματογράφο, όχι πάντα με επιτυχία. Ας θυμηθούμε λοιπόν ελληνικές ταινίες που
το στόρυ τους βγήκε μέσα από λογοτεχνικές σελίδες. Βέβαια οι επιλογές των
βιβλίων, που έκαναν οι Έλληνες σκηνοθέτες και παραγωγοί, για να τα μεταφέρουν
στον κινηματογράφο, ήταν τις περισσότερες φορές ατυχείς.
Βιβλία με
δευτερεύουσα λογοτεχνική αξία, βιβλία που δεν αποτελούσαν τις καλύτερες
εργασίες των εκάστοτε συγγραφέων μεταφέρθηκαν στην οθόνη και τις περισσότερες
φορές σημείωσαν και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.
«Χωρίς Ταυτότητα» –
1963
Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή, ο οποίος
ανέλαβε και την απόδοση του σεναρίου. Η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Δαλιανίδη
ενώ πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία που γυρίστηκε με φακούς ZOOM, τους
οποίους μόλις είχε φέρει στην Ελλάδα ο Φιλοποίμην Φίνος. Σύμφωνα με
δημοσιεύματα της εποχής η παραγωγή της ταινίας στοίχισε στον Φίνο περίπου δύο
εκατομμύρια δραχμές, ποσό αστρονομικό για τα δεδομένα της εποχής.
Ποιος ήταν όμως ο Γιάννης Μαρής;…Ήταν ο πατέρας του αστυνομικού
μυθιστορήματος στην Ελλάδα αφού έγραψε δεκάδες βιβλία και ήταν ο δημιουργός του
θρυλικού χαρακτήρα Γεωργίου Μπέκα, χαρίζοντας στην Ελληνική λογοτεχνία έναν
ήρωα εφάμιλλο του Μεγκρέ. Άλλα βιβλία του που μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη
ήταν: «Έγκλημα στα παρασκήνια», «Έγκλημα στο Κολωνάκι», «Ζήτημα ζωής και
θανάτου» και «Το κόκκινο βάζο»(με τον τίτλο «Αμφιβολίες»).
