Από τις λογοτεχνικές σελίδες στη….μεγάλη οθόνη

Γράφει ο Ηλίας Τάσκου / δημοσιογράφος / iliasamfipoli@gmail.com

Η λογοτεχνία αποτέλεσε και αποτελεί σημαντικό τροφοδότη του κινηματογράφου. Αξιόλογοι σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, εμπνεύστηκαν από κλασικά κείμενα της λογοτεχνίας.

Αυτό πρωτοέγινε από την αφετηρία της έβδομης τέχνης η οποία λόγω έλλειψης δικών της αφηγηματικών ερεθισμάτων στράφηκε στη λογοτεχνία. Αν και η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος είναι δύο τελείως διαφορετικές τέχνες «παντρεύτηκαν» και δεν ήταν λίγες οι φορές που γυρίστηκαν ταινίες διαμάντια βασισμένες σε λογοτεχνικά αριστουργήματα.

Το φαινόμενο μεταφοράς βιβλίων στην μεγάλη οθόνη παρατηρήθηκε και στον ελληνικό κινηματογράφο, όχι πάντα με επιτυχία. Ας θυμηθούμε λοιπόν ελληνικές ταινίες που το στόρυ τους βγήκε μέσα από λογοτεχνικές σελίδες. Βέβαια οι επιλογές των βιβλίων, που έκαναν οι Έλληνες σκηνοθέτες και παραγωγοί, για να τα μεταφέρουν στον κινηματογράφο, ήταν τις περισσότερες φορές ατυχείς.

Βιβλία με δευτερεύουσα λογοτεχνική αξία, βιβλία που δεν αποτελούσαν τις καλύτερες εργασίες των εκάστοτε συγγραφέων μεταφέρθηκαν στην οθόνη και τις περισσότερες φορές σημείωσαν και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.

«Χωρίς Ταυτότητα» – 1963

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή, ο οποίος ανέλαβε και την απόδοση του σεναρίου. Η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Δαλιανίδη ενώ πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία που γυρίστηκε με φακούς ZOOM, τους οποίους μόλις είχε φέρει στην Ελλάδα ο Φιλοποίμην Φίνος. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής η παραγωγή της ταινίας στοίχισε στον Φίνο περίπου δύο εκατομμύρια δραχμές, ποσό αστρονομικό για τα δεδομένα της εποχής.

Ποιος ήταν όμως ο Γιάννης Μαρής;…Ήταν ο πατέρας του αστυνομικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα αφού έγραψε δεκάδες βιβλία και ήταν ο δημιουργός του θρυλικού χαρακτήρα Γεωργίου Μπέκα, χαρίζοντας στην Ελληνική λογοτεχνία έναν ήρωα εφάμιλλο του Μεγκρέ. Άλλα βιβλία του που μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη ήταν: «Έγκλημα στα παρασκήνια», «Έγκλημα στο Κολωνάκι», «Ζήτημα ζωής και θανάτου» και «Το κόκκινο βάζο»(με τον τίτλο «Αμφιβολίες»).

Καλέ μου άνθρωπε…..Θανάση!!

Γράφει ο Ηλίας Τάσκου / δημοσιογράφος / iliasamfipoli@gmail.com

Πολλοί είναι εκείνοι που με κατηγορούν ότι μέσα από τα άρθρα μου και λίγο παλιότερα από τις τηλεοπτικές μου εκπομπές, προσπαθώ να φτιάξω τις «αγιογραφίες» των καλλιτεχνών του ελληνικού κινηματογράφου.Ίσως και να έχουν δίκιο, αλλά πείτε μου πώς να το αποφύγω όλο αυτό όταν έχεις να καταθέσεις πράγματα για ανθρώπους που «φυλακισμένοι» στο σελιλόιντ, πήραν το διαβατήριο για την αιωνιότητα.

Ένας από αυτούς, ίσως το πιο μυθικό και εμβληματικό πρόσωπο, ήταν ο Θανάσης Βέγγος. Ήταν γνωστός ως ο «Καλός μας άνθρωπος». Ποιος όμως ήταν αυτός ο ξεχωριστός καλλιτέχνης, που έμεινε στην ιστορία της εγχώριας κινηματογραφικής μυθολογίας; Που ενσάρκωσε μοναδικά τον μέσο Έλληνα, τον φουκαρά, τον γκαφατζή, τον αγαθό, τον περιδεή, τον αγχωμένο, τον κυνηγημένο, αλλά και τον καπάτσο;

Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε το 1926 (κατά άλλους το 1927).Ήταν το μοναχοπαίδι του Βασίλη και της Ευδοκίας Βέγγου. Με το τέλος του πολέμου ο πατέρας του εκδιώχθηκε από τη δουλειά του εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων (εργαζόταν στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού). Την χρονική περίοδο 1948-1950 υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία του ως «ανεπιθύμητος» στρατιώτης στη Μακρόνησο, που ήταν τόπος εξορίας των κομμουνιστών. Η καθημερινότητα στο νησί ήταν βασανιστήριο, όχι μόνο για τους εξόριστους, αλλά και για τους φαντάρους. Ο Θανάσης δούλευε στο γιαπί, κάτω από άθλιες συνθήκες. Όλη τη μέρα κουβαλούσε και έσπαγε πέτρες, με αποτέλεσμα να εξαντλείται και να ζει μέσα στη σκόνη. Το καθημερινό αυτό μαρτύριο στη Μακρόνησο, του δημιούργησε μια εμμονή, που κουβαλούσε σε όλη τη μετέπειτα ζωή του. Τη φοβία για τη σκόνη. Εκεί γνωρίστηκε και με τον μετέπειτα γνωστό σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο, ο οποίος το 1954 του χάρισε τον πρώτο του ρόλο στην κινηματογραφική ταινία «Μαγική Πόλις».

Αυστηρώς Κατάλληλο!!

Γράφει ο Ηλίας Τάσκου / δημοσιογράφος / iliasamfipoli@gmail.com

Όλοι  σχεδόν οι πρωταγωνιστές  του κινηματογράφου και της μουσικής ήρθε η στιγμή που φωτογραφήθηκαν σε σέξι πόζες, απολαμβάνοντας το αποτέλεσμα. Βέβαια δεν είναι λίγοι εκείνοι που στο πέρασμα των χρόνων προσπάθησαν με κάθε τρόπο να διαγράψουν την παλιά τους αμαρτία, που αν και ροζ είχε κιτρινίσει την καριέρα τους.

Φυσικά υπήρξαν και εξαιρετικές φωτογραφήσεις από σπουδαίους φωτογράφους όπως οι: Κλεισθένης, Μαρίνος Κουσουμίδης και Ντίνος Διαμαντόπουλος. Πολλοί είναι, λοιπόν, οι διάσημοι της ελληνικής showbiz που είπαν «ναι» σε τολμηρές φωτογραφήσεις για εξώφυλλα και ένθετα μεγάλων περιοδικών. Σήμερα μια τέτοια φωτογράφιση είναι συνήθεια για κάθε επώνυμο. Παλιότερα όμως…όχι!!!

Και ας αρχίσουμε από την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το 1962 για τις ανάγκες της ξενόγλωσσης ταινίας «Aliki, my love» πόζαρε γυμνή για την αφίσα της! Αν και η ταινία προβλήθηκε αποκλειστικά στο εξωτερικό γυρίστηκε στην Ιο, όπου και απαθανατίστηκε η Αλίκη να κρατάει το καπέλο και το στήθος της, κοιτώντας λάγνα τον φακό. Το 1963 έγινε πολύς θόρυβος για τις τολμηρές εμφανίσεις της στο φιλμ «Η ψεύτρα». Για το περίφημο ποζάρισμα της στον Αλέκο Αλεξανδράκη χύθηκε άφθονο μελάνι. Τον Αύγουστο του 1982 η Αλίκη πραγματοποιεί με τον Βλάσση Μπονάτσο στον Θεολόγο, την πρώτη τους κοινή φωτογράφιση, στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Ταχυδρόμος» επισημοποιώντας στην ουσία την σχέση τους. Ένα εξώφυλλο αρκετά προκλητικό όπου η Εθνική μας σταρ κρύβει τη γύμνια του μπούστου της με τα χέρια της και τα χέρια του Βλάσση. Τολμηρά εξώφυλλα η Αλίκη έχει κάνει και για τα περιοδικά «ΕΝΑ» και «PENTHOUSE».

Το 1985 η Ζωή Λάσκαρη φωτογραφίζεται γυμνή για το  «Playboy»  και γίνεται η πρώτη Ελληνίδα που ποζάρει με αδαμιαία περιβολή για το γνωστό περιοδικό. Οι φήμες έλεγαν τότε ότι πήρε 15 εκατομμύρια δραχμές κάτι που η μεγάλη ντίβα έχει διαψεύσει κατηγορηματικά. Το συγκεκριμένο τεύχος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 85 προκαλώντας την οργή των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας επειδή η Ζωή φωτογραφήθηκε σε αρχαιολογικό χώρο χωρίς την άδεια των αρχών.

Με μια καριέρα που θα ζήλευαν πολλοί σε Ελλάδα και εξωτερικό, η Ρίκα Διαλυνά ήταν πάντα πολύ  μπροστά! Στη δεκαετία του 60 για το περιοδικό «Καρδιοχτύπι» έκανε σχεδόν γυμνές φωτογραφίσεις.

Φωτογράφιση για την ελληνική έκδοση του «play boy» έχει κάνει και η Μάρω Κοντού. «Δεν το έκανα για να προκαλέσω. Είχα ανοίξει ένα θεατράκι στην Γ’ Σεπτεμβρίου και χρειαζόμουν τα χρήματα, γιατί ως συνήθως δεν είχα. Αλλά δεν θεωρώ πρόστυχο το γυμνό. Ξέρεις πόσα πρόστυχα «ντυμένα» έχω δει;» δήλωσε αρκετά χρόνια αργότερα η μεγάλη μας ηθοποιός.

Το περιοδικό Playboy που δεν χρειάζεται πολλές πολλές συστάσεις, κατάφερε να βγάλει στα εξώφυλλα του γυμνές φωτογραφίσεις με τους Πωλίνα, Δήμητρα Γαλάνη και Μαίρη Χρονοπούλου το 1987 ενώ ο τραγουδιστής Γιώργος Γερολυμάτος ήταν ο πρώτος άνδρας που φωτογραφήθηκε ημίγυμνος για την ελληνική έκδοση του περιοδικού Playboy, στο πρωτοχρονιάτικο τεύχος του 1990.

Ο Σταμάτης Γαρδέλης, όνειρο κάθε κοριτσιού στα χρόνια των 80ς φωτογραφήθηκε τον Ιανουάριο του 1991 στην αποξηραμένη Στυμφαλία λίμνη. O ηθοποιός πόζαρε γυμνός στον φακό του Στέφανου Πάσχου, μαζί με μια μεξικάνα καλλονή ονόματι  Άλεξ Μενέσες. Ο Πάνος Μιχαλόπουλος, άλλο αστέρι της δεκαετίας του 80, δεν φωτογραφήθηκε ποτέ ολόγυμνος ωστόσο στα νεανικά περιοδικά της εποχής πόζαρε μόνο με το μαγιό του. Ολόγυμνος εμφανίστηκε στην ταινία του Δαλιανίδη και ο Νίκος Παπαδόπουλος ερμηνεύοντας έναν βιαστή με…αγγελικό πρόσωπο….

Σήμερα η γυμνή φωτογράφιση αποτελεί συνήθεια των επωνύμων. Πολλές φορές το απαιτεί ένας ρόλος τους και άλλες πάλι μια γυμνή φωτογράφιση αποσκοπεί σε φιλανθρωπικό σκοπό. Άλλωστε εδώ και αρκετά χρόνια το Αυστηρώς Ακατάλληλο έχει σταματήσει να συνοδεύει τέτοιες φωτογραφίες!!!!

Πηγή:  myselvi.gr

Για πιο άμεση ενημέρωση κάντε like στην σελίδα μας στο facebook εδώ: Γίνετε μέλη στη σελίδα μας στο Facebook: