Πολιτικές θέσεις, Δημόσιες σχέσεις ή Ναρκισσισμός - Γιατί να ψηφίσω Διάβαση Πεζών –

Του Γιαννακίδη Δημήτρη

Δημοτικός σύμβουλος ¨Διάβαση  Πεζών¨

Αν το αντικείμενο της πολιτικής είναι η ζωή των ανθρώπων στην ολότητά της, τότε ο πολιτικός λόγος είναι θέσεις για τη βελτίωσή της. Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι σε μια προεκλογική περίοδο, όπως αυτή που διανύουμε, ο λόγος των υποψήφιων δημάρχων και δημοτικών συμβούλων θα ήταν πληθωρικός, η απουσία του είναι εκκωφαντική. Μόνο γενικόλογες απόψεις, συνήθως ατεκμηρίωτες και, κυρίως, διαφήμιση, διαφήμιση του εαυτού τους. Υποψήφιοι περιφέρουν δεξιά και αριστερά το σαρκίο τους, παρουσιάζοντας το πλούσιο βιογραφικό τους και την επαγγελματική τους ιδιότητα, λες και ψάχνουμε γαμπρό ή νύφη! Κλαρινογαμπροί της συμφοράς και ευυπόληπτες κυρίες της καλής κοινωνίας, «φυτευτές» ηγερίες και «golden boys», που ο μόνος έρωτας που γνώρισαν ποτέ είναι ο εαυτός τους, τρέχουν σε βαφτήσια, γάμους και πανηγύρια  - «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» - για να αναδείξουν το συμπλεγματικό τους εγώ μέσα από την άδολη - μα τόσο ξαφνική - αγωνία τους για το καλό μας. Δηλώνουν την αγωνία τους για τη ζωή μας, αλλά εγώ αναρωτιέμαι: γιατί τόσα χρόνια δεν πήραν δημόσια θέση για όλα τα σημαντικά ζητήματα, έστω για μερικά, έστω για ένα και, εν πάση περιπτώσει, γιατί δεν παίρνουν τώρα, τι περιμένουν; Και εγώ, με αυτές τις ξαφνικές αγωνίες, είμαι πολύ καχύποπτος, ειδικά με τις αγωνίες των «επιφανών».

Ο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ

Γράφει ο Γιάννης Μαγκριώτης

Η ρηχότητα και ο ναρκισσισμός, που χαρακτηρίζει την εσωτερική και κυρίως την εξωτερική πολιτική του ΤΡΑΜΠ, κάθε στιγμή, μπορεί να προκαλέσουν, καταστροφικές περιφερειακές συγκρούσεις.

Με προσωπικά tweets, αυτοθαυμάζεται, για την κρίση, που προκάλεσε στον Περσικό Κόλπο, στο ονομα της αντιτρομοκρατικης του στρατηγικης, ενώ γνωρίζει ότι ολες οι χωρες του κόλπου, στον ένα ή άλλο βαθμό, ενισχύουν την τρομοκρατία των τζιχαντιστών, για τα δικά τους συμφέροντα, η κάθε μια.

Και από πίσω, τρέχει το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, να μαζέψει τις ανοησίες του, που αν συνεχιστούν, θα αποσταθεροποιήσουν, ακόμη περισσότερο την ασταθή και γεμάτη συγκρούσεις περιοχή και θα τινάξουν στα ύψη, τις τιμές των υδρογονανθράκων.

Αυτό θα πλήξει, την παγκόσμια οικονομία και κυρίως της Ευρώπης, της Κίνας και της Ιαπωνίας και θα ευνοήσει τις χώρες, που παράγουν υδρογονάνθρακες, με πρώτες τις ΗΠΑ.

Ακόμη, εύκολα καταλαβαίνει κάποιος, ότι τα γρήγορα υπερκέρδη των Πετρελαιοπαραγωγών χωρών, μεταξύ των άλλων και της Σαουδικής Αραβίας, θα υπερκαλύψουν, τα μεγάλα ελλείμματα, που παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια οι χώρες αυτές, λόγω της πτώσης, των τιμών.

Θα καλύψει επίσης και το κόστος των όπλων, ύψους 120 δις $, που πούλησε ο ΤΡΑΜΠ, στην Σαουδική Αραβία, στην ίδια επίσκεψη στο Ριάντ, πριν λίγες ημέρες.

Και η Ρωσία, ακόμη μία φορά σε δίλημμα.

Να καταγγείλει τον Τραμπ, για την επίθεση στο Ιράν, σύμμαχο της Μόσχας, ή να καρπωθεί την άνοδο των τιμών, που προκαλεί η κρίση, ως εξαγωγέας υδρογονανθράκων;