Του Γιαννακίδη Δημήτρη
Δημοτικός σύμβουλος ¨Διάβαση Πεζών¨
Αν το αντικείμενο της
πολιτικής είναι η ζωή των ανθρώπων στην ολότητά της, τότε ο πολιτικός λόγος
είναι θέσεις για τη βελτίωσή της. Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι σε μια
προεκλογική περίοδο, όπως αυτή που διανύουμε, ο λόγος των υποψήφιων δημάρχων
και δημοτικών συμβούλων θα ήταν πληθωρικός, η απουσία του είναι εκκωφαντική.
Μόνο γενικόλογες απόψεις, συνήθως ατεκμηρίωτες και, κυρίως, διαφήμιση,
διαφήμιση του εαυτού τους. Υποψήφιοι περιφέρουν δεξιά και αριστερά το σαρκίο
τους, παρουσιάζοντας το πλούσιο βιογραφικό τους και την επαγγελματική τους
ιδιότητα, λες και ψάχνουμε γαμπρό ή νύφη! Κλαρινογαμπροί της συμφοράς και
ευυπόληπτες κυρίες της καλής κοινωνίας, «φυτευτές» ηγερίες και «golden boys»,
που ο μόνος έρωτας που γνώρισαν ποτέ είναι ο εαυτός τους, τρέχουν σε βαφτήσια,
γάμους και πανηγύρια - «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» - για να
αναδείξουν το συμπλεγματικό τους εγώ μέσα από την άδολη - μα τόσο ξαφνική -
αγωνία τους για το καλό μας. Δηλώνουν την αγωνία τους για τη ζωή μας, αλλά εγώ
αναρωτιέμαι: γιατί τόσα χρόνια δεν πήραν δημόσια θέση για όλα τα σημαντικά
ζητήματα, έστω για μερικά, έστω για ένα και, εν πάση περιπτώσει, γιατί δεν
παίρνουν τώρα, τι περιμένουν; Και εγώ, με αυτές τις ξαφνικές αγωνίες, είμαι
πολύ καχύποπτος, ειδικά με τις αγωνίες των «επιφανών».


