Μάθετε να «διαβάζετε» τη γλώσσα του σώματος!...

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Το σημερινό κείμενο είναι μια σύντομη αναφορά στη «γλώσσα του σώματος» την οποία παρουσιάζω εκτενέστερα στην Διεθνή έκδοση του βιβλίου μου στα Αγγλικά το οποίο μπορείτε να «κατεβάσετε» ΔΩΡΕΑΝ από εδώ: http://bookboon.com/en/fundamentals-of-communication-p-r-and-leadership-ebook.

    Σημειολογικά, άλλο πράγμα ο γραπτός λόγος (τα γραπτά μένουν και μπορείς να τα εξετάσεις ξανά και ξανά) και άλλο ο προφορικός που δημιουργεί η γλώσσα του στόματος η οποία, όπως λέει ο λαός μας, «κόκαλα δεν έχει και….κόκαλα τσακίζει».

    Επί του προκειμένου δεν θα σταθώ στη δύναμη και τις αδυναμίες του γραπτού και του προφορικού λόγου αλλά θα επικεντρωθώ στην απίστευτη δύναμη του ανελέητου τηλεοπτικού φακού που απογυμνώνει και τον πλέον καλά καλυμμένο «πρωταγωνιστή» οποιουδήποτε παλκοσένικου.

    Στην εποχή της εικόνας και των παρελκόμενων της εικονικής πραγματικότητας που δημιουργεί η ψηφιακή επικοινωνία με κυρίαρχο μέσο την τηλεόραση μπορεί κανείς να μαγνητοσκοπήσει και να αναλύσει καρέ-καρέ κάθε κίνηση, κάθε μυϊκή σύσπαση του προσώπου, κάθε υπερβολή στην φυσική-σωματική όσων εκτίθενται στον ανελέητο τηλεοπτικό φακό.

Καλύτερα «μιας ώρας ελεύθερη ζωή» παρά «40 χρόνια τρόικα & θεσμοί!...»

«Θυμίζει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Ανήμερα Αγίου Βαλεντίνου αφιερωμένο σε εκείνους τους πολιτικούς που η συμπεριφορά τους δείχνει να διακατέχονται από «έρωτα για την εξουσία» και ΟΧΙ από «αγάπη για τον συνάνθρωπο…»

                             ***********************************

(Το σύντομο άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2011 με τίτλο «Θα χρειαστούμε, τελικά, καμιά 40ριά χρόνια;».

Το περιεχόμενό το ανέφερα και σε ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις και δέχθηκα θετικά ΚΑΙι επικριτικά σχόλια, ενώ παράλληλα ως «Κασσάνδρα» με ανεβοκατέβαζαν ακόμη και οι «φίλοι» μου στα ραδιοτηλεοπτικά μπαλκόνια και παράθυρα, από τα οποία, ως γνωστόν, πλέον εδώ και πολλά χρόνια… ΑΠΕΧΩ!..    

Επαναφέρω σήμερα το άρθρο στη δημοσιότητα, καθώς ΔΕΝ βλέπουμε τέλος στην  αξιολόγηση χωρίς επώδυνα μέτρα (ΟΧΙ, ακόμη, τέταρτο ΜΝΗΜΟΝΙΟ) και εξελίσσεται μια πολύ ΠΕΡΙΕΡΓΗ (δήθεν;) κόντρα μεταξύ ΔΝΤ και Εταίρων οι οποίοι ζητούν ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ!…

Περίεργη είναι και η επαναφορά στο προσκήνιο του θέματος GREXIT παραμονές κρίσιμων Ευρωπαϊκών Εκλογών…

ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ ότι είχαμε ξεκινήσει το 2011 με τη διαπίστωση ότι χρωστάμε 200 δισ. ευρώ στους συν-εταίρους μας - Ε.Ε. - με διάρκεια ΤΡΙΑΝΤΑ (30)  ΧΡΟΝΩΝ και 66 δισ. ευρώ σε άλλους με βάση το Διεθνές Δίκαιο!..)

Ένας Ζορμπάς για την Ελλάδα του 2010;

«Θυμίζει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

(Το κείμενο είχε φιλοξενηθεί στο Blog το 2010. Βρισκόμαστε, πλέον, στον 7ο χρόνο του οικονομικού, και όχι μόνο, «ξεπεσμού» μας και, πέρα από τις ‘διαβεβαιώσεις’ του κ Τσίπρα -Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ‘πρώτη φορά αριστερά’ - που θυμίζουν τους κκ Παπανδρέου, Παπαδήμο, Βενιζέλο και Σαμαρά, ΔΕΝ βλέπουμε βελτίωση αλλά συνεχή επιδείνωση. ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑΝ….ΖΟΡΜΠΑ!!! Θα σας παρακαλέσω να το φιλοξενήσετε ξανά μήπως οι μνήμες ξυπνήσουν κάποια…’χρυσόψαρα’.)

    Για σένα Ελλάδα, «συμβολική» Μαντάμ Ορτάνς που καθρεπτίζεσαι στο πρόσωπο κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, δεν υπάρχει, τελικά, ένας ΖΟΡΜΠΑΣ σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο;

    Στη σύγχρονη πολιτική κοινωνιολογική και οικονομική μας πραγματικότητα ΔΕΝ υπάρχει ΕΝΑΣ Ζορμπάς για την Ελλάδα μας;

    Ήταν, θυμάμαι, μέσα της δεκαετίας του 1960 και τελειόφοιτος τότε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης παρέσυρα μια παρέα συμφοιτητών μου (Αμερικανών και άλλων) να δούμε την πετυχημένη μεταφορά στην οθόνη του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη με τίτλο «Ζορμπάς- ο Έλληνας».

    Θυμάμαι, λες και ήταν χτες, όλες εκείνες τις διεργασίες της νεανικής ταύτισης με τους πρωταγωνιστές, την περηφάνεια της ελληνικότητάς μου, ακόμη και εκείνη την ανείπωτα πικρή στιγμή όπου – πριν ακόμη ο Χάρος ολοκληρώσει τον θανατηφόρο εναγκαλισμό του με την Μαντάμ Ορτάνς – ολοκλήρωσαν την τραγικά γυμνή πεζότητα της ανθρώπινης ‘εφημερότητας’ οι καθιερωμένες «μοιρολογήτρες» που, αντί να περιοριστούν στο γοερό κλάμα, είχαν έρθει να κλέψουν, να λεηλατήσουν, τα αποκτήματα και μαζί την αξιοπρέπεια μιας ζωής που τέλειωνε…

    Μέσα στα δικά μου βουβά συναισθήματα πόνου και θυμού ήρθε, εντελώς αυθόρμητα, και ο θυμός ενός συμφοιτητή μας που χωρίς δισταγμό, στα ίσια, ρώτησε εμένα και τους άλλους δύο Έλληνες:

«…έτσι είστε εσείς οι Έλληνες;»

Στην Ελλάδα των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ επί 7 χρόνια «πετάει» ο γάιδαρος!..

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Πετάει ή δεν πετάει ο...γάιδαρος όπως εύστοχα αλλά και σκωπτικά το ρωτά ο λαός μας στο σχετικό παροιμιακό του δίλημμα;

     Όσο και να ακουστεί αυτό παράξενο και ίσως κριθεί από μερικούς και επιστημονικά αντιδεοντολογικό στο μέτρο που όλοι γνωρίζουμε ή θ άπρεπε να γνωρίζουμε και το Νόμο της βαρύτητας και την ανατομική μορφή των συμπαθών τετράποδων η απάντηση, στην Ελλάδα του 2017 δεν είναι…εύκολη!..

    Αναμφίβολα οι γάιδαροι ΔΕΝ πετούν εφόσον τα πράγματα στη Φύση παραμένουν όπως ακριβώς ήταν ανέκαθεν.

    Όπως απέδειξαν τα 7 χρόνια που πέρασαν, από το πρώτο «Μνημόνιο» του 2010 μέχρι και σήμερα, ο παροιμιακός «γάιδαρος» στην Ελλάδα προφανώς κατόρθωσε να “πετάει!”

«Πολιτικοί, την Πατρίδα μας, σαν τα μάτια σας!..»

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος           

    Κοινωνιολόγοι, πολιτικοί  επιστήμονες και οι απανταχού της γης απλοί πολίτες, και μαζί  η παγκόσμια κοινή γνώμη, θεώρησαν και θεωρούν τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, που γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα και στο πέρασμα των αιώνων υιοθετήθηκε ως επιθυμητά κυρίαρχο πολίτευμα στις περισσότερες χώρες του πλανήτη, ως το πολιτικό σύστημα που αγγίζει την τελειότητα.

    Είναι, όμως, το δημοκρατικό πολίτευμα ταυτόχρονα ευαίσθητο και εύθραυστο.....

    Στα δημοκρατικά πολιτεύματα υπάρχουν οι δομές που χαρακτηρίζονται ως Κόμματα που  εκφράζουν συγκεκριμένες ιδεολογικές, οικονομικές, θεωρίες, θέσεις και προγράμματα δράσης και προσελκύουν ψηφοφόρους.

    Πολλοί «αναθεματίζουν» τα Κόμματα κατηγορώντας τα ότι ευθύνονται για πολλά δεινά, αλλά η απλή αλήθεια είναι ότι τα Κόμματα είναι μέρος των δομών της Δημοκρατίας.

    Στην Ελλάδα, αυτή τη σύγχρονη Δημοκρατία, οι πολίτες βιώνουν το οικονομικό δράμα του αποσυντονισμού της οικονομίας, των απίστευτων επιπέδων ανεργίας, της φτωχοποίησης συνταξιούχων, των «capital controls» και του διαρκούς φόβου της «τυπικής» κατάρρευσης, της τυπικής πτώχευσης, όπως την ουσιαστική που βιώνει η χώρα-Πατρίδα μας.

    Ελάχιστοι αμφισβητούν το γεγονός ότι η οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική κρίση που βιώνουν οι Έλληνες, στο μεγαλύτερο μέρος της, οφείλεται σε πράξεις και παραλείψεις των δύο μεγάλων Κομμάτων εξουσίας δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που την Κυβέρνησαν από το καλοκαίρι του 1974 έως το καλοκαίρι του 2010 (αφού την είχαν κυβερνήσει ως ΕΡΕ και Ένωση Κέντρου έως και την 20η Απριλίου του 1967).

    Καθώς τα οικονομικά μέτρα που μας επιβάλλονται από την περίφημη τρόικα (τώρα πια μετουσιωμένη περίτεχνα σε «θεσμούς») γίνονται ολοένα και πιο δυσβάστακτα, διογκώνονται  με το πέρασμα κάθε ημέρας και καθίστανται ορατοί οι κίνδυνοι πλήρους αποσύνθεσης της κοινωνικής αλληλεγγύης και ίσως (Θού Κύριε…)  ακόμη και αποσταθεροποίησης του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος…

Τότε «ανειδίκευτοι», τώρα επιστήμονες…ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!

«Θυμίζει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

    (Το κείμενο αυτό το είχατε φιλοξενήσει τον Ιούλιο του 2010. Βρισκόμαστε ήδη στον 7ο χρόνο του οικονομικού, και όχι μόνο, «ξεπεσμού» μας και τα ΜΜΕ σήμερα αναδεικνύουν ξανά την συνεχιζόμενη έξοδο των νέων επιστημόνων μας σε αναζήτηση μιας θέσης απασχόλησης εκτός Ελλάδος. Ταυτόχρονα, κάποιοι ετοιμάζονται να γιορτάσουν τη διετία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ –‘πρώτη φορά αριστερά’. Θα σας παρακαλέσω να το φιλοξενήσετε ξανά για να ξαφνιαστούν κάποια…’χρυσόψαρα’!)

    Το ανέφερα σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές που συμμετείχα και το έγραψα στα αγαπημένα μου blogs: Είτε επρόκειτο για πολύ καλά μελετημένο και αριστοτεχνικά μεθοδευμένο σχέδιο δράσης, ή για απότοκο της χρονικής καθυστέρησης που χαρακτηρίζει την ελληνική γραφειοκρατία το αποτέλεσμα τελικά ήταν το ίδιο!

    Αναφέρομαι, φυσικά, στο γεγονός ότι τα ΑΝΑΛΓΗΤΑ μέτρα εις βάρος των συνταξιούχων της Ελλάδας και μαζί οι δραματικές αλλοιώσεις στον χαρακτήρα των εργασιακών μας σχέσεων με τους Κεφαλαιοκράτες εργοδότες ΠΕΡΑΣΑΝ καλοκαιριάτικα, την ώρα που οι Έλληνες ψηνόμαστε με καύσωνες…

    ΠΕΡΑΣΑΝ το ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ με τις σχετικές ρυθμίσεις στα εργασιακά φέρνοντάς το «λάου – λάου» από τα Χριστούγεννα στον καυτό Ιούλιο, δηλαδή στη μέση του καλοκαιριού, σε μια χώρα όπου το κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τις δικές του λογικές και έχει τις γνωστές θερινές ιδιότητες της εξωστρέφειας, του ανέμελου, του έντονα αισθησιακού καθώς ντόπιες και εισαγόμενες καλλονές πυρπολούνται από τον καυτό ελληνικό ήλιο στις γοητευτικές μας ακρογιαλιές προφέροντας ανεπανάληπτες συγκινήσεις – και υποσχέσεις - στους κάθε ηλικίας λάτρεις του ωραίου (…do you like frauelein in…Greece?)…

Χρειαζόμαστε, επειγόντως, Φιλέλληνες και Εθνικούς Ευεργέτες!...

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

       10.816.286  εκατομμύρια άτομα, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, κατοικούσαν στην Ελλάδα και από αυτά το 91.6% ήταν Έλληνες (9.904.286)  και το υπόλοιπο ( 912,000) αλλοδαποί…

https://www.youtube.com/watch?v=CQBCFVPEl7Y

    Το 2015 σε αυτή την ευλογημένη με απίστευτες φυσικές ομορφιές, αιματοβαμμένη ελληνική γη τα σχετικά στατιστικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι είχαν γεννηθεί 92,148 παιδιά από τα οποία 79.975 από Ελληνίδες και 12.173 από αλλοδαπές μητέρες.

    Το 2015 οι θάνατοι που καταγράφηκαν ήταν 121,785, δηλαδή 29,000 περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις  καταλήγοντας σε αρνητική φυσική αλλαγή του πληθυσμού.…  

     Σίγουρα, όμως, ο αριθμός των αλλοδαπών που ΔΕΝ καταμετρούνται με στατιστική ακρίβεια έχει αυξηθεί θεαματικά με την είσοδο και παραμονή εδώ των δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών και προσφύγων…

     Δεν έχω τον τρόπο να μετρήσω και να σας πω πόσοι από τους κατοίκους της Πατρίδας μας, Έλληνες πολιτικοί, επιχειρηματίες, διανοούμενοι και απλοί πολίτες και αλλοδαποί, ήταν και παραμένουν φιλέλληνες αλλά όπως δείχνει η θλιβερά πικρή πραγματικότητα στην Ελλάδα του 2017, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ΔΕΝ υπάρχουν πλέον Εθνικοί Ευεργέτες…

     Επί σειρά ετών, όμως, υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν μπόλικοι «μεσάζοντες» που «ευεργετούν»…

ΕΞΟΥΣΙΑ: Τι σημαίνει αυτή η ‘γνωστή-παρεξηγημένη’ λέξη;

«Απαντά» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

     Εξουσία σημαίνει ισχύ ή δύναμη, ικανότητα αυτού που την έχει και την ασκεί να απαιτεί και να πετυχαίνει υπακοή, πειθαρχία, συμμόρφωση στα προστάγματά του και στην εκπλήρωση στόχων που αυτός θέτει ακόμη και όταν η εκπλήρωσή τους απολήγει σε καθοριστική διαμόρφωση της ζωής, των ενδιαφερόντων, ακόμα και των συμφερόντων αυτών που πιστά τον ακολουθούν.

            

    Ο Μαξ Βέμπερ ο μεγάλος Γερμανός κοινωνιολόγος θεώρησε την εξουσία, την δύναμη ή ισχύ, ως " ...την εκμετάλλευση της ευκαιρίας από ένα ή περισσότερα άτομα για την επιβολή της δικιάς τους βούλησης σε κοινά θέματα, άσχετα με την αντίσταση που προβάλλουν άλλα πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο..."

    Και ο Ρόμπερτ Μακ Αϊβερ, ο Αμερικανός κοινωνιολόγος δηλώνει ότι "οι κάτοχοι εξουσίας αποκτούν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δικιά τους πολιτική σε κάθε φάση της ανθρώπινης δραστηριότητας, να κρίνουν πρόσωπα και καταστάσεις, να ασκήσουν διαιτητικό-ισορροπητικό ρόλο σε αντιδικίες και τελικά να επιβληθούν στους συνανθρώπους τους."

    Η εξουσία αντλείται και ασκείται με τρείς θεμελιακούς τρόπους: με την εφαρμογή ωμής βίας ή με την επιβολή της ψυχολογίας του φόβου, με βάση το κληρονομικό δίκαιο των ηγεμονικών καθεστώτων, και από τη δημοκρατική και αβίαστη αναγνώριση από τον λαό ηγετικών χαρακτηριστικών αυτού που την κατέχει και την ασκεί.

    Η απόκτηση εξουσίας με την εφαρμογή "ωμής βίας" συνεπάγεται και την πιθανή αντίδραση αυτών που αντιτίθενται στα κάθε λογής δικτατορικά και αυταρχικά καθεστώτα. Για τον λόγο αυτό οι διάφοροι σφετεριστές της εξουσίας ακολουθώντας μια πάγια τακτική αποπειρώνται να εδραιώσουν την ισχύ τους και να "νομιμοποιήσουν" τη θέση τους παρέχοντας αγαθά, διευκολύνσεις και προσεκτικά οριοθετημένα "δικαιώματα-προνόμια" σε κάποια κάπως πλατιά λαϊκή ομάδα ή καθησυχάζουν κατασιγάζοντας με ψυχολογικές και επικοινωνιακές μεθόδους την άσκηση κριτικής και την εκδήλωση "αντίστασης" τις λαϊκές μάζες οδηγώντας τες στην απάθεια που είναι απόληξη θεμελιωμένη στην πρόχειρη διαπίστωση από το λαό ότι "...είναι ανήμπορος να ελέγξει τη ροή των γεγονότων..."

Περί κεφαλής του...ιχθύος!...

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Μπροστά μας το Σαββατοκύριακο, βελτιώθηκαν κάπως τα πράγματα από την απίστευτη κακοκαιρία των τελευταίων ημερών σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας και έτσι, στα καλά-καθούμενα, μου τηλεφώνησε ο «πρώην» επιχειρηματίας γείτονας και εσαεί και επ΄άπειρον φίλος μου (ονόματα δεν λέμε), για να μου κάνει, όπως είπε, 4 ερωτήματα:

2 «πονηρά» και ένα ΑΦΕΛΕΣ:

Πρώτο «πονηρό» ερώτημα:

«Τι μάρκας αυτοκίνητα οδηγούν οι περισσότεροι ανωτέρων βαθμίδων πανεπιστημιακοί καθηγητές;»

Πριν μερικά χρόνια Mercedes και BMW αλλά τώρα  Audi και Volkswagen,  καθώς έχουν μειωθεί οι κάποτε παχυλοί μισθοί και υψηλά επιδόματα…

Είναι πικρόχολο και κακόψυχο το ερώτημά μου ρώτησε ο γείτονας,

Καθόλου, του απάντησα, συνέχισε....

Δεύτερο «πονηρό» ερώτημα:

Μαθήματα για επίδοξους πολιτικούς και άλλους… «ηγέτες»

«Συμβουλεύει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

   

Καθώς τώρα τελευταία εντείνεται και πάλι η «φιλολογία» για πολιτικές εξελίξεις ίσως και εκλογές, θεώρησα σκόπιμο να κάνω την σημερινή προσφορά σε υποψήφιους βουλευτές και βουλευτίνες και σε νέα στελέχη που φιλοδοξούν να κάτσουν στις…καρέκλες που, ίσως…αδειάσουν στην Βουλή και ίσως συνεχίζουν να υπάρχουν στον κόσμο των επιχειρήσεων που… χαροπαλεύουν στην Ελλάδα «της τρόικας και των θεσμών»…

    Στους φίλους αναγνώστες και φίλες αναγνώστριες που ΔΕΝ διαθέτουν χιούμορ λέω προκαταβολικά…sorry και ζητώ συγνώμη για κάποιες λέξεις που κοσμούν το κείμενό μου!..

    Το παρακάτω κείμενο «συμβουλών» σε μορφή ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ διατίθεται…ΔΩΡΕΑΝ!.

ΜΑΘΗΜΑ 1ο

Ένα κοράκι καθόταν πάνω σε ένα δέντρο, χωρίς να κάνει τίποτα

Ένα κουνελάκι το βλέπει και το ρωτάει: - Μπορώ να κάθομαι και εγώ σαν εσένα όλη τη μέρα χωρίς να κάνω τίποτα;

Το κοράκι απαντά: - -Ασφαλώς γιατί όχι;

Έτσι το κουνελάκι ξάπλωσε νωχελικά κάτω από το δέντρο

Ξαφνικά εμφανίζεται μια αλεπού, ορμάει πάνω στο κουνελάκι και το καταβροχθίζει.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α:

Για να κάθεσαι όλη μέρα χωρίς να κάνεις τίποτα, πρέπει, στην διοικητική ιεραρχία της πολιτικής και των επιχειρήσεων να κάθεσαι… πολύ ψηλά.

ΜΑΘΗΜΑ 2ο

Μια γαλοπούλα συζητούσε με ένα ταύρο: -

«Θα μου άρεσε πολύ να κατορθώσω να φτάσω στη κορυφή αυτού του δέντρου..» λέει η γαλοπούλα, «..αλλά δεν έχω τη δύναμη»

«Γιατί δεν δοκιμάζεις να φας τα περιττώματά μου..» λέει ο ταύρος, «είναι πολύ δυναμωτικά»

Η γαλοπούλα δοκιμάζει λίγα και ανακαλύπτει ότι της δίνουν δύναμη για να ανέβει στο πρώτο κλαδί.

Την επομένη τρώει κι άλλα περιττώματα του ταύρου και ανεβαίνει στο δεύτερο κλαδί

Τελικά κατορθώνει να φθάσει στη κορυφή

Ξαφνικά, τη βλέπει ένας αγρότης, την πυροβολεί και πέφτει από το δέντρο

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α:

Τρώγοντας «σκατά» μπορείς να φθάσεις σε κορυφαίες θέσεις της πολιτικής ιεραρχίας ή της επιχειρηματικής δομής, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνεις εκεί για πολύ...

ΜΑΘΗΜΑ 3ο

Ένα πουλάκι αποδημούσε για να ξεχειμωνιάσει αλλά καθώς έκανε πολύ κρύο, έπεσε αναίσθητο σε ένα λιβάδι

Ενώ πάγωνε στο χώμα, έφθασε μια αγελάδα και το… «έχεσε…»

Το πουλάκι μέσα στη κοπριά άρχισε να ζεσταίνεται και να νιώθει καλύτερα…Χαρούμενο λοιπόν άρχισε να τραγουδάει

Ένας γάτος πονηρός, ακούει το τραγούδι και πάει να δει τι γίνεται

Βρίσκει το πουλάκι σκεπασμένο με τη κοπριά, το βγάζει έξω και το καταβροχθίζει…

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α (Αυτή η ιστορία έχει 3 συμπεράσματα):

Όλοι όσοι σε «ξεχέζουν» δεν είναι εχθροί σου

Όλοι όσοι σε βγάζουν από τα σκατά δεν είναι φίλοι σου

Όταν είσαι μέσα στα σκατά, «σκάσε!..»

Ώχ!... Εάν αυτό ΔΕΝ «τσούζει» τότε τι θα «τσούξει;»

«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

  Ομολογώ ότι με ενόχλησε η είδηση που «παίζει» στο ελληνικό διδίκτυο…

    Φυσικά και ΔΕΝ με αφορά προσωπικά, αλλά με ενόχλησε επειδή φρονώ ότι κατεβάζει τον πολιτικό μας πολιτισμό (ή, έστω, ότι μας έχει απομείνει στην εποχή της τρόικα και των… «θεσμών») ένα ακόμη σκαλοπάτι πιο κάτω…

   «Καρφιά» Χρυσόγονου:

    «Ο Τσίπρας ενημερώνεται από τον Καρανίκα!...»

    Και η χαρακτηριστική απάντηση από πλευράς Μαξίμου…

  «Ο πρωθυπουργός καταλαβαίνει την αγωνία του κ. Χρυσόγονου, αλλά δεν επιλέγει συνομιλητές από τα πάνελ των τηλεοπτικών σταθμών»…

  http://www.newsbomb.gr/politikh/political-parties/story/759904/fotia-ston-syriza-emfylios-polemos-tsipra-xrysogonoy#ixzz4Uu7E1MCf

    Είχα ενοχληθεί από την απίστευτη ανταλλαγή «υβριστικών» λέξεων μεταξύ του κ Πολάκη και του κ Γεωργιάδη και έγραψα το σχετικό «πιπεράτο» σχόλιό μου με τον τίτλο «έπονται ποτήρια και… καρέκλες;» που φιλοξενήθηκε στα blogs.

    http://piperopoulos.blogspot.com/2016/12/blog-post_19.html

   Ο κ Γεωργιάδης θα καταθέσει μήνυση κατά του κ Πολάκη…

   Αναρωτιέμαι, καλοπροαίρετα, πώς θα αντιδράσει ο Ευρωβουλευτής - Καθηγητής κ Χρυσόγονος;

Το 2017, να πούμε «αντίο στο ΕΓΩ, καλημέρα στο…ΕΜΕΙΣ!..»

«Προτείνει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

    

Εμείς Όχι Εγώ

ΤΡΑΓΙΚΗ η τρέχουσα οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική πραγματικότητα και η εμφανής σε απελπιστικά επίπεδα έλλειψη κάθε θετικής προοπτικής καθώς μπήκαμε στο 2017, έβδομο χρόνο της τρόικα (τώρα μας «δουλεύουν» βαφτίζοντάς την…ΘΕΣΜΟΙ).

     Μπροστά μας αναδύεται απειλητικά ο έβδομος χρόνος της δυστυχίας μας και αυτή η πραγματικότητα κάνει επιτακτική, πλέον, την ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς τον φόβο της ΕΞΟΥΣΙΑΣ. χωρίς και υστερικές αντιδράσεις.

     Μήπως, θα αναρωτηθούν κάποιοι από τους υποψιασμένους αναγνώστες και αναγνώστριες του blog, τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες ενδέχεται να υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;

      Κατηγορηματικά απαντώ ΟΧΙ!...

     Είναι πλέον διάχυτη η διαπίστωση ότι Βρισκόμαστε ως κοινωνία, Λαός και Έθνος, στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς.

     Έχουμε τελματώσει σε έναν απίστευτα βρώμικο και δύσοσμο βούρκο («Οι Έλληνες είναι χωμένοι σε βαθιά σκατά») είχε πει ο τότε Γενικός Διευθυντής του ΔΝΤ Dominique Straus Kahn πριν βουλιάξει ο ίδιος στο βούρκο των δικών του «χαμηλών ενστίκτων...»

     Κολλήσαμε, Συν-Έλληνες!..

     Εάν με τα δεδομένα που βιώνουμε από τον Μάη του 2010 και όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας σε Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο περάσει τελικά στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια ΚΑΜΙΑ ελπίδα να βρεθεί στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε και να σπρώξουμε το Εθνικό μας όχημα, τότε το επόμενο βήμα μας θα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ…

     Θα ακολουθήσει, νομοτελειακά, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που συνθέτουν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ μας «έπεισαν» και το υποκαταστήσαμε με το μικροπρεπές...ΕΓΩ!

     Επιτρέψαμε στους επιτήδειους να μας πείσουν, υποσχόμενοι «οικονομική ευμάρεια και λεφτά»  ότι το νόημα της επιτυχίας είναι ταυτόσημο με το ΕΓΩ…

     Λησμονήσαμε τόσο εύκολα και τόσο απερίσκεπτα ότι το ΕΓΩ χρειάζεται και άλλα ΕΓΩ για να εδραιώσει την αυθεντική του ύπαρξη και ότι μέσα στο ΕΜΕΙΣ κάθε υγιές και κάθε αυθεντικό ΕΓΩ άνετα διατηρεί τη δημιουργική αυτοτέλειά του!

     Μπήκαμε στο 2017 με εθνικούς κινδύνους να μας ζώνουν επιπρόσθετα στο δυσβάστακτο οικονομικό μας δράμα με εκατομμύρια άνεργους και μισό εκατομμύριο ξενιτεμένους …

      Συν-Έλληνες, συμπατριώτες μου, καιρός να...ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε ξανά το πατροπαράδοτο ΕΜΕΙΣ που στο παρελθόν μας οδήγησε να γράψουμε λαμπρές σελίδες στην Ιστορία μας ως Έθνος και ως Λαός…

     Πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και πολύχρωμοι πολιτικοί ηγέτες και μαζί οι ψηφοφόροι τους ας απαγκιστρωθούμε από την εκφυλιστική αντίληψη του πολιτικού κόστους και του πολιτικού οφέλους!..

     Να προσπαθήσουμε ΟΛΟΙ μαζί ως Έλληνες κοιτώντας μπροστά μας, να δημιουργήσουμε, έστω αμυδρά, την αίσθηση ότι ακόμη υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ…

     Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία, να σβήσει τα φώτα και…

     Καληνύχτα Ελλάδα!..

     ΔΕΝ νομίζω ότι ήταν επιλογή στην ατομική και συλλογική μας οντότητα να διαγράψουμε το ΕΜΕΙΣ και να σουλατσάρουμε «χαζοχαρούμενοι» κραδαίνοντας την προσωπική μας παντιέρα με μοναδική πάνω της γραμμένη λέξη το…ΕΓΩ!...

     Αυτό θέλαμε εμείς ή σε αυτό μας έχουν σπρώξει βήμα-βήμα καθώς διαπιστώνανε την ανυπαρξία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ οι ανθέλληνες και οι μισέλληνες εκτός Εθνικών συνόρων και μαζί οι διάφοροι συνεργάτες τους, εντός Ελληνικών συνόρων;

    ΕΜΕΙΣ οι Έλληνες, οι Ελληνίδες και τα παιδιά μας να σηκωθούμε και πάλι όρθιοι, να συμπαρασύρουμε στην ανύψωσή μας και όσους Πολιτικούς παραμένουν φιλέλληνες και καθώς από χτες Κυριακή ανέτειλε ο Νέος Χρόνος, το 2017 να το βροντοφωνάξουμε για να ακουστεί στα πέρα της γης:

     Αντίο στο ΕΓΩ, καλημέρα στο ΕΜΕΙΣ!...

     ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΛΛΑΔΑ!...

Λεφτά, λεφτά, λεφτά!... Και οι άνθρωποι;

«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Σήμερα, μεσοβδόμαδα μετά την Κυριακή της Γέννησης του Θεανθρώπου και την Κυριακή της εισόδου στο 2017 το κείμενό μου θα «καταχραστεί» λίγο χρόνο σας…

   Από την άνοιξη του 2010 και μετά το κύριο θέμα της ύπαρξής μας φαίνεται ότι είναι τα…Λεφτά!

   Αυτό ισχύει για όσους ΔΕΝ έχουμε και για όσους κάθε μήνα μας αφαιρούν ολοένα και περισσότερα και έχουμε και την απειλή ότι θα μας πάρουν και άλλα…

   Εδώ και δεκαετίες τα πάντα ελέγχονται από ΤΟ ΧΡΗΜΑ και από αυτούς που το κατέχουν και μας είχαν κάνει να πιστέψουμε και στην Πατρίδα μας ότι ΟΛΟΙ θα γίνουμε πλούσιοι οδηγώντας στην αφάνεια εκείνο τον στίχο που ρώταγε:

   «…Τα λεφτά, τα λεφτά τι θα τα κάνεις κάποια μέρα θα…πεθάνεις!»)

   Σωστό ή λάθος;

   Εξαρτάται καθότι, όπως έλεγε ένας σοφός καθηγητής μου:

  «Τα λεφτά δεν είναι…Ευτυχία! Εάν όμως έχεις πολλά αγοράζεις όση και όποια ευτυχία θέλεις…όποτε θέλεις!!!»

    Να θυμίσω στους Πολιτικούς μας ηγέτες, Συγκυβέρνησης - Αντιπολίτευσης αυτό που έγραψε πριν μερικές δεκαετίες ο DavidLilienthal:

   «ο ΗΓΕΤΗΣ θα πρέπει να συνδυάζει στην προσωπικότητά του τη ρωμαλέα, ρεαλιστική ποιότητα του ανθρώπου της δράσης με την ενόραση του καλλιτέχνη, του θρησκευτικού ηγέτη, του ποιητή που έχει την ικανότητα να ερμηνεύει τις πράξεις του στον εαυτό του. Μόνος του, ο άνθρωπος της δράσης ή ο άνθρωπος του στοχασμού, δεν επαρκεί καθώς και τα δύο χαρακτηριστικά απαιτούνται από τις προκλήσεις του μέλλοντος που έρχεται...»

Φιλία και παρέα πάνε κόντρα στη Μοναξιά!…

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

    Έρχονται την Κυριακή 25 Δεκεμβρίου τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και έρχονται στο νου θύμησες παλιές, αναμνήσεις από άλλα Χριστούγεννα και άλλες πρωτοχρονιές, τότε που μας έλειπαν τα χρήματα και τα «λούσα» που από το 2010 μας τα παίρνουν πίσω, αλλά περίσσευαν η ανθρωπιά και η αξιοπρέπεια!.. 

    Μια φορά και έναν καιρό είχαμε, σχεδόν ΟΛΟΙ οι Έλληνες, τους φίλους και τους κολλητούς να λέμε τα μυστικά μας, να μοιραζόμαστε χαρές που έτσι διπλασιάζονταν και λύπες που μειώνονταν επειδή τις βγάζαμε από το στέρνο με δάκρυα στα μάτια..

     Μια φορά και έναν καιρό είχαμε παρέες, εμείς τα παιδιά γονιών που ΔΕΝ είχαν λεφτά ούτε αυτοκίνητα, αλλά εμείς είχαμε όνειρα πολλά!...

     Γιατί τώρα πια, όχι μόνο στην πάλαι ποτέ τη δικιά μου τη «νυφούλα του Θερμαϊκού», την ανοιχτόκαρδη, γενναιόδωρη και τόσο φιλόξενη «φτωχομάνα» Θεσσαλονίκη, αλλά και στην Αθήνα την έδρα των άλλων 4 «κολλητών» μου και σε ολάκερη την αγαπημένη και μοναδική μας Πατρίδα Ελλάδα με το παρατσούκλι της «Ψωροκώσταινας» εδώ και μισό αιώνα και…βάλε. δεν έχουμε ούτε αλάνες, ούτε κρυφτούλι και κυνηγητό ούτε παρέες παιδιών να μας ψέλνουν τα κάλαντα, ούτε, δυστυχώς, φίλους.

  

     Μας τύλιξε μια απέραντη μοναξιά, πνιγόμαστε σε εθνική κατάθλιψη, αναιρούμε την ύπαρξή μας σε αριθμούς απίστευτους για «έξω ντέρτια» Έλληνες, δεν λέμε καλημέρα ή καλησπέρα, δεν κοιτάμε ψηλά αλλά ούτε καν σε επίπεδο ματιών τους ανθρώπους που έρχονται από απέναντί μας!

    Θεέ μου, τί κρίμα!...