Του καθηγητή Νίκου Παρασκευόπουλου
Ο θεσμός της δυνατότητας αναστολής της ποινής ενός κατηγορούμενου λόγω της άσκησης από μέρους του έφεσης, αποτελεί μια διαχρονική ρύθμιση της ελληνικής ποινικής δικονομίας, τόσο του προηγούμενου, όσο και του παρόντος κώδικα. Στην επίμαχη περίπτωση του κ. Α. Φλώρου η έφεσή του εκκρεμούσε και η αίτηση αναστολής με βάση τα κριτήρια που ισχύουν έγινε δεκτή. Στα κριτήρια αυτά άλλωστε δεν φαίνεται να εμπίπτει μια νομοθετική αλλαγή των προβλεπόμενων ορίων ποινής στον Ποινικό Κώδικα ή σε άλλα ποινικά νομοθετήματα. Πρόκειται για κρίση της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, που θα μπορούσε πάντως να είναι και διαφορετική.
Ό,τι, όμως, νομικά αποτελεί άσκηση μιας
εξουσιαστικής εκτίμησης, επικοινωνιακά μπορεί να είναι για κάποιους
εκμεταλλεύσιμο. Το θέμα εδώ, όπως συνήθως, δεν ήταν να ασκηθεί κριτική για την
ορθότητα της δικαστικής κρίσης, αλλά να ενοχοποιηθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Για
φωτογραφική ρύθμιση δεν μπορούσε να γίνει λόγος (ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας
και ο Ποινικός Κώδικας ισχύουν για όλους τους Έλληνες), ενώ ο «νόμος Παρασκευόπουλου»
δεν είχε σχέση. Κάποιοι, λοιπόν, θυμήθηκαν τον νέο Ποινικό Κώδικα.
Νομοπαρασκευαστική δουλειά, δηλαδή, δέκα ετών από επιστήμονες χωρίς καμιά
κομματική ταυτότητα.
Για πολλοστή φορά η προπαγάνδα καταρρέει λογικά και
δυστυχώς απομένει ένα ίχνος λάσπης.
(από την σημερινή Η Εφημερίδα των Συντακτών)
No comments:
Post a Comment
Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση
Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.
Ζητώ την κατανόηση σας!!! Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.