Αλέξανδρος Χρυσάφης: Δεν είμαι άνθρωπος του καναπέ

Σε τοποθέτησή του του στα SerraikaNea ο πρώην υποψήφιος βουλευτής σχολιάζει τα πολιτικά τεκταινόμενα σε τοπικό επίπεδο και απαντάει για τα προσωπικά του σχέδια σε μια συνέντευξη που θα συζητηθεί...

Διαπιστώνετε έλλειμμα πολιτικής εκπροσώπησης σε τοπικό επίπεδο –όπως συζητείται εδώ και καιρό- υπάρχει δική σας σκέψη πολιτικής ενεργοποίησης σε προσωπικό επίπεδο;

Υπάρχει έλλειμμα συντονισμού και ενιαίου βηματισμού, τοπικού. Ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα. Ποτέ δεν κατακτήσαμε σαν τόπος έναν ενιαίο βηματισμό. Δεν προσδιορίσαμε ποτέ μια ενιαία στόχευση, που θα την κυνηγήσουμε όλοι, ο καθένας απ’ τον τομέα του. Είτε σε επίπεδο αυτοδιοικητικό είτε σε επίπεδο βουλευτικό είτε σε επίπεδο φορέων ώστε να διεκδικηθούν κάποιοι στόχοι συγκροτημένα, συνδυασμένα, τεκμηριωμένα. Αυτό δεν το κατακτήσαμε ποτέ στον τόπο μας κι αυτό είναι ένα μεγάλο έλλειμμα. Και το αποτέλεσμά του το εισπράττουμε όλοι μας διαχρονικά. Παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες οι οποίες έγιναν από μεμονωμένους. Είτε βουλευτές είτε παράγοντες αυτοδιοικητικούς είτε άλλους παραγοντικούς φορείς. Αυτό όμως που είναι απαραίτητο σ’ ένα τόπο είναι να υπάρχει συντονισμός. Αυτό λοιπόν δεν το καταφέραμε κι αυτό είναι το στοίχημα. Σε μια τραγική -έτσι όπως τη βιώνουμε ως χώρα σήμερα- κατάσταση, είναι απαραίτητο για έναν τόπο ώστε ν’ αναπτυχθεί κάπως περισσότερο και ν’ αξιοποιήσει κάποια πράγματα, να κατακτήσει αυτόν τον κοινό βηματισμό.  Κι αυτό γίνεται μόνο όταν υπάρξει μια συμφωνία σε επίπεδο παραγόντων οι οποίοι θ’ αφήσουν πίσω τους τα «κατόπιν ενεργειών μου», θ’ αφήσουν πίσω τους τις φιλοσοφίες της προσωπικής προβολής και ιδιοτελούς αξιοποίησης των αποτελεσμάτων και θα φροντίσουν τουλάχιστον τρεις – τέσσερις στόχους να τους κυνηγήσουν όλοι μαζί για να τους πετύχουν. Κι από εκεί και πέρα ο καθένας θα διαφοροποιηθεί με την επίτευξη επιπλέον στόχων. Να μπαίνουν σε όλες τις εκλογές, αυτοδιοικητικές, βουλευτικές ή εκλογών φορέων, οι τρεις στόχοι και να είναι σίγουρο ότι θα είναι οι κυριάρχοι για τον οποιονδήποτε εκλεγμένο και να δεσμεύεται ότι θα συντονίζεται και θα συμπορεύεται μ’ όλους τους άλλους...

Δηλαδή αντί –για παράδειγμα- για κοινοβουλευτική ή αυτοδιοικητική λίστα να υπάρχει λίστα στόχων...

Η λίστα στόχων όμως βγαίνει μέσα από τη διαδικασία ενός ανοικτού διαλόγου ο οποίος, πέρα από το 2^ο Αναπτυξιακό Συνέδριο, όταν είχε γίνει μια ευρεία τέτοια διαδικασία διαλόγου που διήρκεσε μια βδομάδα και προσδιορίστηκαν τότε κάποια πράγματα, δυστυχώς πέρασαν 10 χρόνια και οι στόχοι ασφαλώς χρειάζονται επικαιροποίηση και δέσμευση. Πλέον αυτό μπορεί και πρέπει να γίνει.

Από εκεί και πέρα, η ανάδειξη ανθρώπων οι οποίοι θέλουν και φιλοδοξούν να είναι υποψήφιοι σε οποιοδήποτε επίπεδο, θα πρέπει να γίνεται και με μια διαφανή διαδικασία. Και μέσω μιας διαδικασίας αξιολόγησης στην οποία θα συμμετέχουν κι οι ίδιοι οι πολίτες. Να καταθέσουν τις προτάσεις τους πριν μπουν στη διαδικασία επιλογής. Δηλαδή, να πει ο καθένας ότι «εγώ φιλοδοξώ να γίνω δήμαρχος, εγώ φιλοδοξώ να γίνω βουλευτής, φιλοδοξώ να γίνω αντιπεριφερειάρχης γιατί θα κάνω αυτά κι αυτά και θα τα πετύχω μ’ αυτόν τον τρόπο κι έχω αυτά τα εχέγγυα κι αυτή την ιστορία, έχω αυτή την επαγγελματική ή επιστημονική ή συνδικαλιστική πορεία»...

Όχι να καταθέτει ο καθένας την κομματική του ταυτότητα...

Έτσι ακριβώς! Δε μ’ ενδιαφέρει να καταθέσω την κομματική μου ταυτότητα. Χρειαζόμαστε επιτυχημένους επαγγελματίες, επιστήμονες, καταξιωμένους ανθρώπους κοινωνικά οι οποίοι έχουν κάτι να προσφέρουν. Αυτοί λοιπόν, να θέσουν αυτά που θέλουν κάνουν προτού μπουν σε μια διαδικασία υποψηφιότητας. Κι ας αξιολογηθούν. Σ’ επίπεδο μάλιστα αυτοδιοικητικό -αφού απ’ ό,τι φαίνεται οι εκλογές αυτές θα προηγηθούν- είναι απαραίτητο να συμβεί αυτό και να γίνει ένας ευρύς διάλογος.

Σε ό,τι με αφορά, ποτέ δεν ήμουν «άνθρωπος του καναπέ». Θεωρώ ότι η αδράνεια είναι ήττα. Και θεωρώ ότι στην εποχή που ζούμε οφείλουμε στα παιδιά μας, στους συμπολίτες μας, να ενεργούμε όλοι, ο καθένας σύμφωνα με τις δυνατότητές του οφείλει να δράσει. Από εκεί κι έπειτα, ποια είναι η δράση του καθενός αξιολογείται απ’ τον κόσμο. Από την πλευρά μου βρίσκομαι σε φάση εσωτερικής αξιολόγησης.

Δεν υπάρχει πάντως αδράνεια...

Αυτό είναι σίγουρο! Ποτέ δεν ήμουν σε αδράνεια, ακόμα κι όταν δεν ασχολιόμουν ή δεν ήμουν υποψήφιος πουθενά, η συμμετοχή μου σε επίπεδο διαμόρφωσης άποψης, η συμμετοχή μου σε επίπεδο επαγγελματικό ή επιστημονικό ήταν ενεργή. Δεν θα σταματήσει αυτή η ενέργεια. Ενδεχομένως αυτό κάποιους να ενοχλεί ή κάποιους να ξενίζει αλλά αυτά δε μ’ ενδιαφέρουν. Μ’ ενδιαφέρει το δικό μου αξιακό σύστημα το οποίο λέει ότι δεν περισσεύει κανένας ο οποίος έχει όρεξη να προσφέρει και θα πρέπει όλοι να λειτουργήσουν.

ΠΗΓΗ : serraikanea.gr

Επιμέλεια: Συντακτική Ομάδα Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

grafida-sintikis.blogspot.gr