Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Συνέντευξη Στέργιου Πιτσιόλα στο Amagi Web Radio

Συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα ο Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Στέργιος Πιτσιόρλας, στο Amagi Web Radio
Ο Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Στέργιος Πιτσιόρλας
στο AMAGI Web Radio | Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016
[Δημοσιογράφος: Σοφία Χριστοφορίδου]
Είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον Κωστή Χατζηδάκη. Αναφέραμε ότι θα μιλήσουμε μαζί σας και μας είπε ότι δεν είστε χαρακτηριστικό παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης – με θετικό τρόπο το εννοούσε. Αυτό το εκλαμβάνετε ως κομπλιμέντο ή ως προσβολή;
Στέργιος Πιτσιόρλας: Με τον κ. Χατζηδάκη έχουμε μια καλή σχέση. Προφανώς στην όλη του επιχειρηματολογία τον βολεύει να μην εκφράζω το ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ όμως νιώθω ότι εκφράζω την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ. Και πιστεύω ότι σιγά σιγά τα πράγματα είναι έτσι που όλοι θα καταλάβουν ότι τα πράγματα που λέω εγώ δεν είναι δικά μου πράγματα. Όπως όταν με κατηγορούσαν ότι αυτά που κάνω στο ΤΑΙΠΕΔ ήταν δικές μου πρωτοβουλίες, δεν ήταν δικές μου προφανώς, ήταν η πολιτική της κυβέρνησης.
Πάντως είπατε ότι είναι η προοπτική μετεξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είμαστε ακόμη σε αυτό το σημείο σήμερα.
ΣΠ: Κοιτάξτε είμαστε σε μια άλλη φάση σήμερα. Πιστεύω ότι υπάρχει ένα όριο, που είναι πάρα πολύ σημαντικό, η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Αυτό είναι το σημείο καμπής όπου θα αλλάξει η ατζέντα. Σήμερα ακόμη είμαστε στην άχαρη συζήτηση των μέτρων, των δημοσιονομικών, όλων αυτών για τα οποία, κακά τα ψέματα, όποιος και να’ ναι στην κυβέρνηση έχει ένα πολύ δύσκολο έργο. Το έζησε και η προηγούμενη κυβέρνηση, το ζει και η σημερινή. Ο καθένας τα χειρίζεται με διαφορετικό τρόπο. Το πρόβλημα παραμένει το ίδιο και η θέση της χώρας παραμένει η ίδια. Έχουμε τη δυσκολία γιατί ενόψει της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης δεχόμαστε μια πίεση για υπερβολικά μέτρα. Το έζησε και ο κύριος Σαμαράς και ο κύριος Χατζηδάκης. Επομένως, θα πρέπει να περιμένουμε να ολοκληρωθεί αυτό το στάδιο και αμέσως μετά να μπούμε σοβαρά σε μια συζήτηση για τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας, για το μοντέλο ανάπτυξης από δω και μπρος και εκεί είναι που θα κριθούν οι απόψεις όλων.

Φαίνεται ότι και το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης καθυστερεί, τα μέτρα για το χρέος έχουν μέχρι νεοτέρας παγώσει, κατ’ επέκταση και η ένταξη της Ελλάδας στο QE της ΕΚΤ ίσως καθυστερήσει και αυτό έρχεται σε σύγκρουση με το σενάριο που προέβαλε η κυβέρνηση όλο το προηγούμενο διάστημα ότι μέχρι το τέλος του 2016 όλα θα έχουν κλείσει κατ’ ευχήν. Σας προβληματίζουν αυτές οι εξελίξεις;
ΣΠ: Κοιτάξτε, θα ήθελα να πω ότι δεν είναι καλό –έστω και χωρίς πρόθεση– να επενδύει κανείς πολιτικά στο αδιέξοδο της χώρας. Η αξιολόγηση πρέπει να κλείσει και αυτό πρέπει να το θέλουν όλοι. Είναι προς το καλό όλων. Και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Δεν θα ωφεληθεί κανείς αν δεν κλείσει η αξιολόγηση. Δεύτερον, ενόψει της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης είναι φανερό ότι αυξάνονται οι πιέσεις των δανειστών προς τη χώρα μας και αυτό πρέπει να αποκρουστεί από όλους επίσης. Κανέναν δε συμφέρει αυτό.
Ποιόν είναι το μείζον αυτή τη στιγμή;
ΣΠ: Νομίζω ότι αυτό που προκύπτει είναι ότι υπάρχει μια έλλειψη εμπιστοσύνης στις προοπτικές της χώρας μας και εξ’ αυτού προκύπτουν υπερβολικές απαιτήσεις. Απαιτήσεις που σκοπό έχουν υποτίθεται να διασφαλίσουν και τα συμφέροντα των δανειστών. Η πραγματικότητα όμως συνηγορεί υπέρ των επιχειρημάτων της ελληνικής κυβέρνησης. Διότι η πραγματικότητα λέει ότι οι προβλέψεις οι δικές μας ήταν πιο σωστές από τις προβλέψεις των θεσμών. Σε όλα τα θέματα. Επομένως σωστό είναι ότι θα πρέπει να είμαστε όλοι από εθνική σκοπιά αντιμέτωποι με αυτές τις υπερβολικές πιέσεις.
Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να κλείσει η αξιολόγηση, το θέμα είναι με ποιους όρους. Η Γερμανική πλευρά σου λέει ότι χωρίς το ΔΝΤ ακυρώνεται το πρόγραμμα που συμφωνήθηκε.
ΣΠ: Η γερμανική πλευρά και το ΔΝΤ έχουν τελείως διαφορετικές θέσεις. Είναι μια πραγματικότητα. Αυτή την πραγματικότητα οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε ως χώρα ενωμένοι. Δεν έχει νόημα επαναλαμβάνω να επενδύει κανείς πολιτικά στο σενάριο ότι θα αποτύχει η κυβέρνηση να κλείσει την αξιολόγηση. Διότι αν αποτύχει η κυβέρνηση να κλείσει την αξιολόγηση θα αποτύχει η χώρα και από την αποτυχία της χώρας δε θα βγει κανείς ωφελημένος.
Κύριε υπουργέ η κυβέρνηση επένδυσε πολλά στο να σηκώσει το θέμα του χρέους, στο ρόλο του ΔΝΤ και φαίνεται να χάνει σε αυτά τα σημεία. Μήπως ήταν λάθος;
ΣΠ: Προσπαθεί να αξιοποιήσει και καλά κάνει μια θέση που λέει ότι και κάποιοι άλλοι ζητούν τη μείωση του χρέους. Αυτό, από τη στιγμή που το ζητούν και άλλοι, προσπαθούμε να το αξιοποιήσουμε και καλά κάνουμε. Εμείς θέλουμε και τη μείωση του χρέους και θέλουμε επιτέλους να σταματήσει η λιτότητα. Υπάρχει Έλληνας που δε συμφωνεί με αυτά; Όλοι συμφωνούμε.
Αυτό είναι αυτονόητο.
ΣΠ: Επομένως όταν λέει κανείς να κλείσει, αλλά με ποιους όρους, βεβαίως και σε αυτό συμφωνούμε. Αυτό συζητάμε και έχει και δυσκολίες.
Πάντως η ελληνική κυβέρνηση δέχτηκε πλεονάσματα 3,5%.
ΣΠ: Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν δεχτεί με το μαχαίρι στο λαιμό πλεονάσματα. Τι επιχείρημα είναι αυτό; Δεχόμαστε πλεονάσματα και καταβάλουμε τεράστιες προσπάθειες να τα πετύχουμε γιατί υλοποιούμε ένα πρόγραμμα το οποίο θέτει υπερβολικά σκληρούς όρους. Δεδομένων αυτών πρέπει να συζητάμε και επαναλαμβάνω να μην επιλέξουμε αυτό το πεδίο ως πεδίο αντιπαράθεσης στο εσωτερικό. Όποιος και να κυβερνάει θα βρεθεί μπροστά τα ίδια διλήμματα εφόσον δεν κλείσει η αξιολόγηση. Πρέπει λοιπόν να κλείσει, να πάρουμε αποφάσεις δύσκολες, ενδεχομένως θα κάνουμε και λάθη, αλλά όμως να κλείσει. Να γυρίσουμε σελίδα. Αυτό είναι το μείζον.
Ποιες είναι αυτές οι δύσκολες αποφάσεις;
ΣΠ: Όλα τα θέματα τα οποία συζητάμε προφανώς είναι δύσκολα. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Ποια κυβέρνηση θα μπορούσε να αποφασίσει σήμερα για περαιτέρω μείωση συντάξεων; Υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να το κάνει; Ό,τι και να λέμε. Ποιος θα πάρει τέτοια ευθύνη όταν έφτασαν οι συντάξεις εκεί που έφτασαν. Πώς είναι δυνατόν όταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου δεν ισχύουν οι συλλογικές συμβάσεις είναι η Ελλάδα, μια κυβέρνηση ελληνική να μην το παλεύει αυτό; Είναι δυνατόν; Και μιλάμε και για ευρωπαϊκό κεκτημένο και ευρωπαϊκή προοπτική και όλα τα υπόλοιπα.
Αυτές τις δύσκολες αποφάσεις για τις συντάξεις και τις συλλογικές συμβάσεις θα αναγκαστούμε να τις πάρουμε για να κλείσει όπως-όπως η αξιολόγηση;
ΣΠ: Προσπαθούμε να τις αποφύγουμε και να κλείσει η αξιολόγηση χωρίς τέτοια μέτρα.
Σε αντίθετη περίπτωση;
ΣΠ: Εγώ λέω ότι θα κλείσει.
Έχουμε κανένα ευχάριστο νέο από το μέτωπο των επενδύσεων;
ΣΠ: Καταρχήν έχουμε την ολοκλήρωση μερικών πολύ μεγάλων έργων -επειδή είναι και πρόσφατη η θητεία μου στο ΤΑΙΠΕΔ- οι επενδύσεις θα αρχίσουν να φαίνονται το 2017, που θα είναι η κρίσιμη χρονιά και το κλίμα θα αλλάξει. Θα έχουμε πολύ σημαντικά επενδυτικά προγράμματα που θα αρχίσουν να υλοποιούνται, στα λιμάνια, στα αεροδρόμια, στους σιδηρόδρομους, στον τουρισμό. Πιστεύω ότι θα είναι μια χρονιά πολύ σημαντική για την Ελλάδα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν και την αβεβαιότητα, σιγά σιγά φαίνεται ότι μπαίνουμε στο δρόμο να αρχίσουν  να υλοποιούνται συγκεκριμένα σχέδια, όχι γενικές ευχές.
Εκεί στο ΤΑΙΠΕΔ υπάρχει η αίσθηση ότι με την μεταπήδησή σας στην κυβέρνηση, οι ρυθμοί έχουν πέσει, είναι έτσι;
ΣΠ: Κοιτάξτε, τα έργα προχωράνε και προφανώς υπάρχει μια διαδικασία ενόψει και της δημιουργίας του Υπερταμείου. Προχωράει η διαδικασία, μέχρι το Γενάρη θα έχει συγκροτηθεί το ΔΣ. Είναι ένα μεταβατικό στάδιο που θα ολοκληρωθεί πάρα πολύ γρήγορα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το 2017 θα ζήσουμε την υλοποίηση πολύ μεγάλων επενδυτικών προγραμμάτων. Και αφορούν πολύ σημαντικές επενδύσεις σε κρίσιμους τομείς. Αφορούν και τον ιδιωτικό τομέα και αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Άρα αν περιμένετε επενδύσεις το 2017, ισχυρό ρυθμό ανάπτυξης, δε βλέπω λόγο να πάτε και σε εκλογές.
ΣΠ: Δεν νομίζω ότι μιλάει κανείς για εκλογές. Κάποιοι μετατρέπουν την επιθυμία σε πραγματικότητα. Η κυβέρνηση έχει στόχο να ολοκληρώσει την τετραετία. Και είναι το λογικό αυτό.
Τα σημάδια που μας δίνει ο πρωθυπουργός, οι παροχές, οι περιοδείες, δημιουργούν ένα προεκλογικό κλίμα.
ΣΠ: Για ποιες παροχές μιλάμε; Μιλάμε για ένα πράγμα στοιχειώδες. Μια προσπάθεια στοιχειώδους ανακούφισης πολύ ταλαιπωρημένων οικογενειών και ανθρώπων, από ένα πλεόνασμα που προέκυψε με τεράστιες θυσίες του 2016.
Το οποίο θα μπορούσε ίσως να πάει κάπου αλλού, πιο παραγωγικά;
ΣΠ: Τι πιο παραγωγικό από το να ανακουφίσεις ανθρώπους που έχουν υποστεί μια τεράστια πίεση; Αυτά είναι πράγματα στα οποία θα έπρεπε όλοι να συμφωνούμε. Να τα θεωρούμε αυτονόητα, όχι να τα μετατρέπουμε σε πεδίο αντιπαράθεσης.
Πάντως σε αντίστοιχο πεδίο αντιπαράθεσης έγιναν όταν προηγούμενες κυβερνήσεις έκαναν αντίστοιχες κινήσεις.
ΣΠ: Να βγάζουμε συμπεράσματα σαν χώρα. Να διδασκόμαστε και να μην έχουμε μια εκδικητική τάση. Να βγάζουμε συμπεράσματα. Όλοι έχουμε μια πορεία σε αυτή τη χώρα, τη ζούμε, να βγάζουμε συμπεράσματα και να πηγαίνουμε μπροστά.
Είχαμε προηγουμένως μια συζήτηση για την ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται ότι είναι –και η κυβέρνηση– από τη μια λαϊκιστές και από την άλλη ότι υπογράφουν τα πάντα. Μιλούσαμε λίγο για το δυισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ θέλω να σας ρωτήσω για τη συνύπαρξη με τους ΑΝΕΛ και αν αυτή σας προκαλεί μια αμηχανία. Θα έλεγε κανείς ότι είστε διαμετρικά αντίθετοι οι δύο χώροι και τελικά φαίνεται ότι υπάρχει μια σύγκλιση τόσο ώστε να μιλάμε για ένα χώρο ΣΥΡΙΑΝΕΛ. Και αναφέρομαι στα λεγόμενα του κυρίου Βενιζέλου, ο οποίος χαρακτήρισε του κυβερνόντες ως πολιτικούς απατεώνες και μάλιστα έθεσε και μια σειρά ζητήματα, ότι μας κυβερνά το ΚΚΕ Εσωτερικού και όλο αυτό είναι ένα καταγωγικό πρόβλημα.
ΣΠ: Μου έκανε φοβερή εντύπωση, διάβασα και εγώ την ομιλία του κυρίου Βενιζέλου και πρέπει να πω ότι ένιωσα μια οδυνηρή έκπληξη. Οδυνηρότατη. Καταρχήν για το χαρακτηρισμό και τον τρόπο αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν είναι ένας πυρήνας απατεώνων και μετά κάποιοι αφελείς και κάποιοι τυχοδιώκτες. Αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι μια θεώρηση και ένας τρόπος αντιπαράθεσης που για μένα είναι πρωτοφανής, είναι έξω από κάθε λογική αντιπαράθεσης στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος. Αδιανόητη. Δεν είναι έτσι και δε θέλω να μπω σε αυτού του είδους την αντιπαράθεση. Μή κρίνετε, ίνα μη κριθήτε. Εγώ ανδρώθηκα στο χώρο του ΚΚΕ Εσωτερικού, για πάρα πολλά χρόνια προσπαθούσα να καταλάβω γιατί ο ελληνικός λαός δεν καταλαβαίνει πόσο ασυνεπής είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου που άλλα έλεγε πριν το ‘81 και άλλα έκανε μετά. Ο ελληνικός λαός όμως ψήφιζε με ένα συγκεκριμένο τρόπο, έκρινε με δικά του κριτήρια και είχε μια συγκεκριμένη πορεία. Δεν ωφελήθηκε τίποτα η Αριστερά τότε προσπαθώντας να πείσει ότι άλλα έλεγε πριν τις εκλογές και άλλα έκανε μετά. Δεν ωφελήθηκε τίποτα από όλη εκείνη τη θεωρία περί «πρασινοφρουρών» την πρώτη περίοδο που το ΠΑΣΟΚ προσαρμόζονταν στα κυβερνητικά καθήκοντα. Είχαμε φαινόμενα πάρα πολύ έντονα. Πολύ πιο έντονα από σήμερα με το ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά είναι ένας τρόπος αντιπαράθεσης που πρέπει να τον ξεχάσουμε.
Υπήρχε και το στοιχείο του λαϊκισμού στο ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου.
ΣΠ: Βεβαίως. Λαϊκισμός τρομακτικός. Όλα αυτά ο ελληνικός λαός τα κρίνει πάντα εκ του αποτελέσματος και από αυτά που βλέπει στην πράξη. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτός ο τρόπος αντιπαράθεσης πρέπει να ξεχαστεί. Και μου έκανε τρομακτική εντύπωση η προσπάθεια αποδόμησης του ΚΚΕ Εσωτερικού. Το ΚΚΕ Εσωτερικού ήταν ένας χώρος που προσέφερε πάρα πολλά στην ελληνική κοινωνία. Τι έκανε; Αμφισβήτησε ο λαϊκισμό, ήταν ένα κόμμα ευρωπαϊκό όσο κανένα άλλο στην Ελλάδα από το χώρο της Αριστεράς.
Ο κύριος Βενιζέλος πάντως ανέφερε σχέσεις με Τσαουσέσκου…
ΣΠ: Αυτά είναι αστεία πράγματα. Αν από το ΚΚΕ Εσωτερικού αυτό κατάλαβε ο κύριος Βενιζέλος, λυπάμαι πάρα πολύ. Να σας πω την ουσία. Το ΚΚΕ Εσωτερικού ήταν το μόνο κόμμα την περίοδο της Μεταπολίτευσης που αμφισβήτησε ριζικά το παραγωγικό μοντέλο, το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, που τώρα όλοι αμφισβητούν και που μας οδήγησε στην καταστροφή. Ήταν ο χώρος που καλλιέργησε ιδέες πολύ σοβαρές σε αντίθεση με αυτό το μοντέλο. Ένα παράδειγμα θα σας πω μόνο. Ο χώρος της Ανανεωτικής Αριστεράς ήταν που διαφώνησε και αμφισβήτησε την εκτροπή του Αχελώου ποταμού, γιατί ήθελε ένα τελείως διαφορετικό μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης της χώρας. Και αποδεικνύεται τώρα ότι ήταν η σωστή άποψη. Και σε πάρα πολλά άλλα θέματα. Άρα λοιπόν, όταν ο κ. Βενιζέλος επιχειρεί να αποδομήσει αυτό το χώρο, αναρωτιέμαι γιατί; Ξέρετε γιατί; Γιατί ξέρει πολύ καλά ότι σε αυτό το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, τον ευρύτερο χώρο, υπάρχει και αυτή η ρίζα που είναι πάρα πολύ παραγωγική και αυτή η ρίζα, αυτή η καταγωγή, έχει να συνεισφέρει ακόμα πάρα πολλά στη νέα περίοδο που μπαίνουμε ως ελληνική κοινωνία. Τώρα που θα αρχίσουμε να συζητάμε για το μοντέλο ανάπτυξης, για τις προοπτικές της χώρας, όλα τα ζητήματα, αυτά θα έρθουν στην επιφάνεια.
Πάντως και ο ΣΥΡΙΖΑ ευαγγελιζόταν ένα διαφορετικό μοντέλο κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης πριν από τον Ιανουάριο του 2015 που περιλάμβανε το πάγωμα των αποκρατικοποιήσεων, την αναθεώρηση όλων των συμφωνιών που είχαν τότε συμφωνηθεί, μιλούσε για κόντρα ιδιωτικού και δημοσίου συμφέροντος.
ΣΠ: Επαναλαμβάνω: μην κάνει κανείς αντιπολίτευση στο ΣΥΡΙΖΑ των πρώτων εκλογών του Ιανουαρίου. Αυτό είναι μια ιστορία παλιά. Σας θυμίζω το ‘81 και σας είπα και την εμπειρία τη δική μας.
Δηλαδή πού καταλήγετε;
ΣΠ: Καταλήγω στο ότι οι κυβερνήσεις κρίνονται από το έργο που παράγουν και από αυτό που αφήνουν στο τέλος ως αποτέλεσμα. Θεωρώ λοιπόν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κριθεί κι αυτός, όπως όλοι οι υπόλοιποι, από αυτό που θα αφήσει στο τέλος της τετραετίας και νομίζω το περιθώριο αυτό πρέπει να το έχει, αυτός ο χώρος ο πολιτικός που κυβερνά σήμερα. Και δεν καταλαβαίνω γιατί απαγορεύεται να κυβερνά κάποιος άλλο χώρος στην Ελλάδα. Δεν καταλαβαίνω. Ο κύριος Βενιζέλος συνεργάστηκε με τον κύριο Σαμαρά. Πριν από μερικά χρόνια θα θεωρούνταν ανοσιούργημα αυτό, όταν η Αριστερά έκανε το ‘89 την κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία μιλούσε για το «βρώμικο ‘89». Δεν καταλαβαίνω τώρα. Αυτά τα πράγματα πρέπει να ξεπεραστούν, να διδαχθούμε όλοι. Βεβαίως να υπάρχει αντιπολίτευση, σκληρή κριτική, να δοθεί όμως το περιθώριο σε έναν πολιτικό χώρο να ξεδιπλώσει το πρόγραμμά του, τις απόψεις του, να προσαρμοστεί βεβαίως στην πραγματικότητα και όταν θα έρθει η ώρα του απολογισμού, τότε θα τον κρίνει ο ελληνικός λαός.
Όταν όμως ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως νέο εφιάλτη, αυτά είναι αμοιβαία.
ΣΠ: Επαναλαμβάνω ότι διαφωνώ με αυτόν τον τρόπο αντιπαράθεσης, από όπου και αν προέρχεται. Διαφωνώ. Θέλω η πολιτική αντιπαράθεση να είναι επί της ουσίας και έχουμε τεράστια προβλήματα να αντιμετωπίσουμε και να κριθούμε ο καθένας με τις προτάσεις του και τις αποφάσεις του επί αυτών των προβλημάτων. Νομίζω ότι αυτός είναι ο σωστός δρόμος και για αυτό είναι η οδυνηρή μου έκπληξη από την ομιλία του κ. Βενιζέλου. Να σας πω ένα τελευταίο. Μπροστά μας έχουμε ένα τεράστιο θέμα. Η Ελλάδα έζησε την κρίση και πρέπει να επιλέξει ένα δρόμο από δω και μπρος διαφορετικό. Επί αυτού του δρόμου θα πρέπει να συγκρουστούν οι μεγάλες πολιτικές οικογένειες στην Ελλάδα. Ο προοδευτικός λεγόμενος χώρος, ο συντηρητικός χώρος. Να δοκιμαστούν και θα κριθεί ποιος θα πείσει, ποιος θα διαμορφώσει μια πλειοψηφία. Και κανείς πρέπει να επιλέγει σε ποιον κατά βάση χώρο είναι, πού κινείται, πού επιδιώκει συμμαχίες.
Οι ΑΝΕΛ έχουν πάρει μεταγραφή;
ΣΠ: Κοιτάξτε, υπήρξε μια περίοδος και υπάρχει ακόμα, όπου τα πράγματα στην Ελλάδα –είναι μια ιδιόρρυθμή περίοδος– δεν είναι στον κανονικό ρυθμό που είχαν πριν. Η κρίση δημιούργησε πολύ μεγάλα θέματα και πολύ μεγάλες αναταράξεις και δημιούργησε την ανάγκη ποικίλων συμμαχιών και συνευρέσεων. Προφανώς καταλαβαίνω τι εννοείτε και πολλά τα συμμερίζομαι κιόλας. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι έχει τη δυνατότητα ένας χώρος της Αριστεράς, που στην Ελλάδα έχει μια ολόκληρη διαδρομή, να επιχειρήσει να κυβερνήσει τη χώρα και να διαμορφώσει ένα πρόγραμμα με βάση τις δικές του καταβολές. Θα κριθεί επαναλαμβάνω από το αποτέλεσμα. Δεν μπορεί κανείς εκ προοιμίου να λέει εσείς δε δικαιούστε να κυβερνάτε.
Θα κριθεί στο τέλος της τετραετίας ή κάπου προς την άνοιξη;
ΣΠ: Στο τέλος της τετραετίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.

Ζητώ την κατανόηση σας!!! Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.